Het nieuws van nieuw naar oud. Waar geen naam onder staat, is door Marnix geschreven. Verder vindt u op de volgende plekken nog wat ander oud nieuws:

  • Agenda van oude optredens

  • Oud site-update-nieuws
(van toen dit nog een apart item was in de nieuwssectie)

  • De drie reizende Boodschappenjongens


28 oktober 2009

We treden niet meer op... het laatste optreden is geweest! Hier volgen enkele verslagen over die bijzondere voorstelling.

Goes
16 oktober 2009

Antons verslag

Vrijdag 16 oktober 2009. Deze datum stond al maandenlang omcirkeld in de agenda’s van de Boodschappenjongens. Lang leek het een verre datum in de toekomst, maar ineens was ‘ie daar. Het aller-, allerlaatste optreden. In een volle Mythe, in onze thuisstad Goes. Het voelde vantevoren al heel onwerkelijk. Mensen vroegen aan me: geeft dat nou geen gek gevoel, dat je straks niet meer hoeft op te treden? Maar daar kon ik me juist geen voorstelling van maken, nóóit meer optreden. Want in de weken voorafgaand aan de eindoptredens in Zwolle (25 september) en Goes, hebben we het juist drukker gehad dan ooit. We oefenden elk weekend, elke beschikbare dag en wel zo lang mogelijk. De spanning liep hierbij ook behoorlijk op, het voelde alsof je weer voor het eerst ging optreden. Want je wilde de mensen die speciaal een kaartje hadden gekocht, van wie velen ook nog eens bekenden, natuurlijk wel iets bieden.

Op de avond voor het optreden haalden Johan en ik het karretje op om onze decorstukken op te vervoeren. De laadden het decor vast op de kar en lieten het achter in het schuurtje bij Johan’s opa in Nieuwdorp. De volgende ochtend haalden we het weer op en waren we om 10:00 bij de Mythe in Goes, waar we ook Remy, Marnix en Marcel (onze audiovisuele assistent van vandaag) ontmoetten. We zetten de verdwijnkist in elkaar, gevolgd door het decorstuk (een muur met een deur), dat aan elkaar geschroefd diende te worden. Dit viel nog niet mee, het duurde uren voordat het goed en wel aan elkaar zat, stabiel stond en ook nog eens op de goede plaats op het podium gepositioneerd was.

Inmiddels was de band aangekomen. Na de soundcheck en de lichtencheck (met Matthijs), was het alweer tijd om gezamenlijk met aanhang, band, audiovisuele assistent, lichtman, twee cameramensen enz. te gaan eten. Toen begonnen de zenuwen wel toe te slaan, want het was inmiddels een uur of half zeven voor we terug kwamen. Na nog wat laatste oefensessies, aanwijzingen, de onvermijdelijke grimebeurt, kwamen we tot de ontdekking dat we geen digitaal geluid konden opnemen (hoe zat ’t ook weer precies?) en Remy’s broer Arjen, terwijl de zaal al vol zat en op ons wachtte, nog langs huis moest om mini-discs te gaan halen. Wat een gillende spanning! Nog één keer zwepen we elkaar op, voor zover dat nog nodig is voor een volle Mythe met 550 toeschouwers!

Eenmaal op het podium en na het uitvoeren van de twee goocheltrucs, die we het spannendst vonden, val er toch iets van ons af. (Helaas valt er ook nog iets uit Johan’s microfoon, namelijk zijn batterijen, help!). De sfeer is echt helemaal top, om alles wordt gelachen en het geeft ons het onoverwinnelijke gevoel dat we, hoe dan ook, overal positieve reacties op krijgen. Al zijn we in de pauze zelf niet helemaal tevreden, de foutjes die we hebben opgemerkt zijn verder niemand opgevallen, integendeel. Iedereen is enthousiast!

Het tweede deel is ook over voor we er erg in hebben. Tijdens de laatste liedjes (de ballonnen zijn al naar beneden gekomen en de confetti rondgestrooid), begint het toch licht te dagen dat dit onze laatste momenten op het podium zijn. En dat we er vooral nog even van moeten gaan genieten. En dan ineens lopen we de trap af en de zaal uit en is het voorbij... We geven elkaar een hand en dat is het dan. Wel bijzonder, zo’n kort momentje met z’n vieren precies na afloop. Vervolgens in de foyer natuurlijk nog een heleboel bekenden gezien en de hand geschud. Het was dan ook een feest om met een volle zaal, met zovele bekenden om je heen, te mogen stoppen met zo’n hoogtepunt van een show! Nogmaals iedereen bedankt! Ik had wat dat betreft geen mooier en emotioneler einde kunnen wensen...

Anton


Marnix' verslag

Schroeven. Ons zelfbeeld op het gebied van techniek heeft een dieptepunt bereikt op het hoogtepunt van onze carrière. Want dat was het. Ik vind persoonlijk dat Message Magic en in het bijzonder de uitvoering in Goes in vrijwel alle opzichten beter was dan wat we tot nu toe hebben gedaan. En daarmee wil ik niet neerkijken op wat we hiervoor deden! Niets dan goede herinneringen. En ja, minder aangename zaken hebben de neiging te vervagen in het geheugen. Maar dat gebeurt vast alleen in heel leuke groepjes. En als ik nu toch per se iets negatiefs moet noemen: technisch waren we niet altijd zo kundig als we zouden hebben moeten kunnen willen zijn. We wasten graag zelf onze varkentjes, maar geluidsproblemen kwamen dan ook niet voor niets voor. Gelukkig daarom hebben we ons nooit gewaagd aan al te ingewikkelde decorstukken. Ja, tot Message Magic, toen moest er flink uitgepakt worden. Uitpakken, okee, maar dan nog in elkaar zetten. We zijn de uitlener van het in principe eenvoudig te construeren ding natuurlijk zeer dankbaar, maar we zouden De Boodschappenjongens niet zijn geweest als we van het opzetten ervan niet één grote ellende hadden gemaakt. Toch zouden we onszelf ook niet zijn geweest als het niet uiteindelijk was gelukt: het stond! En ook goed op de camera! Veel dank aan regisseur-cameraman Joël voor de mooie registratie. Tja, en er is nog veel meer te zeggen. Waar moet ik beginnen? De lezer heeft vast zoveel vragen. Zoals: Waarom gooide Johan nu de batterijen van zijn microfoon het publiek in? Hoe kwamen wij aan zo'n ontzettend leuke band? Welk typetje van Remy lijkt het meest op hemzelf? Zaten er echt twee fotomodellen op de eerste rij? Is Marnix altijd zo druk? Hoe werkt die kaarttruc?? Waarom vind ik het als kijker zo aangenaam dat Anton nu ook eens wat meer te zien is? Allemaal belangrijke vragen waarop u in dit leven op deze site een antwoord gaat proberen te vinden. Mailen mag ook. We hebben inmiddels tijd over, aandacht te kort.

Marnix


Remy's verslag

09.00 uur. Ik word wakker en besef dat het vandaag gaat gebeuren, het laatste optreden van De Boodschappenjongens. Een uur later sta ik in het theater waar het allemaal gaat gebeuren. De, nu nog, lege stoelen kijken mij aan. Ik weet dat ze vanavond allemaal gevuld zullen zijn. Het zal een feest worden!

We spreken alles door met de technici van het theater De Mythe en vervolgens bouwen we ons decor op. Dit blijkt een hele opgave te zijn, maar na een uur of 3 staat onze achterwand dan toch. Inmiddels zijn onze bandleden ook gearriveerd. Jan, onze drummer, vertelt me dat hij sinds kort weer kan drummen, aangezien hij twee weken geleden in de bouw, waar hij werkzaam is, behoorlijk hard gevallen en verkeerd terecht gekomen is. Gelukkig is hij voldoende hersteld, waardoor hij een heerlijk potje heeft kunnen drummen. Peter, onze gitarist, tikt mij even later ook op m'n schouder: "Remy, waar zijn de instrumentjes?" Ik wijs hem naar de tas met schudbanaan (voor het liedje Oeloe Baba) en bekkens (voor het liedje Dominee). Ik zie Peter stralend terug lopen met de tas stevig in handen. Paulisca, de enige vrouw op het podium, installeert haar 'Korg' (een keyboard-achtig apparaat waar allerlei grappige geluidjes uit komen) en daarnaast zit een vrolijke Andreas die de toetsen uitprobeert. Martijn, de bassist van het stel, is zo vriendelijk om zich volledig te richten op de hulp bij de opbouw van het decor.

Het is halverwege de middag als er gesoundcheckt wordt. Elk liedje nemen we rustig door. Dominee klinkt als een gieter, mede door het feit dat ik aan het begin van het liedje bier over mijn gezicht en handen krijg, waarvan de houdbaarheidsdatum al lang verstreken is. Een zure, penetrante lucht komt mijn neus binnen en zo lukt het me niet om de concentratie bij het liedje te houden. Na een paar uurtjes zitten de liedjes er goed in en kunnen we lichtplan nog eens overnemen. Matthijs zit al de gehele middag achter de volgspot en staat standby om alles door te nemen. Dit verloopt uitstekend!

Tijd voor het net met de 150 ballonnen, die Jennefien en Thirza opgeblazen hebben. Dan is het tijd om even te relaxen. Een frietje gaat er wel in! Terug in het theater nemen we kort nog wat dingetjes door. Joël en Paco hebben hun camera's geïnstalleerd, zodat we later alles nog eens goed terug kunnen zien. Tineke gaat nog snel even naar de winkel voor een wit brood en een tros bananen (onmisbaar voor de show) en Arjen moet nog even naar huis voor MiniDiscs (het geluid van de show moet immers ook opgenomen worden). Marcel zit dan al lang klaar achter zijn laptopje. Met één druk op de knop wordt het eerste geluidsbestand geopend en wordt het stil in de zaal.

Op dat moment zit ik in een winkelwagentje. Marnix staat achter mij en naast me Anton en Johan. We staan klaar voor het begin van het einde. De spanning is bij ons alle vier duidelijk aanwezig. De opkomstmuziek klinkt en als een razende stier stuiven we het podium op. De show kan beginnen!

Het is een feest!

In de pauze kunnen we even uitademen.

Het tweede deel gaat nog fijner en geven echt alles. Als het einde van de voorstelling nadert en de feestelijke ballonnen naar beneden zijn gevallen, komen toch emoties naar boven. Het laatste nummer 'Het geloof is ongelofijk' heeft nog nooit zo ongelofelijk geklonken! Maar het mooiste moment van avond moest nog komen...

Tijdens de bedankfinale mocht ik iedereen bedanken die ons had bijgestaan tijdens de voorbereiding van 'Message Magic', maar ook tijdens de acht jaar De Boodschappenjongens. De laatste in dit rijtje was God. Toen ik hem bedankte viel er een witte ballon achter ons naar beneden.

Dus ik kan het verslag van ons laatste optreden maar op één manier afsluiten:

God, bedankt!

Remy


21 oktober 2009

Zwolle
25 september 2009

Wat heb ik genoten zeg! En de andere jongens met mij. Na veel voorbereidingen was het dan eindelijk zover: Message Magic ging in première! Vanaf het begin voelde ik dat het goed zat en dat kwam ook zo uit. We hebben heerlijk gespeeld en kunnen terug kijken op een prachtige avond. Mede door de band die een goede toevoeging bracht aan het geheel.

Ik ga natuurlijk niet teveel vertellen over dit optreden, want over drie weekjes voeren we de tweede voorstelling van 'Message Magic' uit.

Ik wil bij deze in ieder geval mensen bedanken die dit allemaal hebben mogelijk gemaakt: onze ouders, vrienden, vriendinnen, de bezoekers van gisteren en de trouwe bezoekers van de boodschappenjongens. Erg leuk om oude bekenden weer te zien. Erik en Gideon, Annemieke, Jasmijn, Corina en nog vele anderen.

Dank je wel allemaal.
Het was een heerlijke avond!

En dan is het nu tijd om ons weer voor te bereiden. Nog drie weken genieten van een mooi viertal, waarin ik veel heb beleefd en geleerd.

Bij deze richt ik ook mijn hoofd omhoog en zeg: "Dank je wel."

Remy


Tholen en Brielle
4 en 5 juli 2009

Ah, goed om terug te zijn. Niet alleen als Boodschappenjongens, maar ook als Marnix. Marnix die daar 10 jaar van zijn leven heeft gewoond: Tholen. Nee, Tholen, 'Daar kun je niet omheen', zoals de gemeente-slogan ooit luidde. Dit was de derde keer dat we daar optraden. De eerste twee voorstellingen waren kerkdiensten; de derde had dat ook moeten zijn, maar helaas, de Ichthuskerk viste achter het net: we zaten helemaal vol op de beschikbare zondagen. De theaterversie werd het dus, van Pater Noster. En wel onze allerlaatste! Het is maar goed dat hij meteen, zonder overdrijven, de beste uitvoering van ons stuk ooit werd. De herinnering werd zelfs nog eens extra goed vastgelegd door een filmende vriendin. Leuk ook dat oud-contactpersoon Rolant deze keer zijn medewerking kon verlenen door zijn gemoedelijke aanwezigheid in zijn rol als 'gedwongen vrijwilliger' in de kaarttruc-scène. En natuurlijk was het Thoolse publiek weer warm als vanouds. Ik zou willen zeggen tot ziens, maar helaas, als Boodschappenjongens zullen we jullie niet meer terugzien :-(

De historie van De Boodschappenjongens eindigt nu bijna. De laatste theatervoorstelling is achter de rug, er rest ons alleen nog een kerkdienst en dan... brr... een twee maal uit te voeren spetterende eindshow, waarvoor we nog veel te weinig geoefend hebben! Maar goed, eerst de kerkdienst. Brielle. Hee, dat komt bekend voor. Waren we daar al niet eerder? Met dezelfde kerkdienst? Jawel. In dezelfde kerk? Yes. Voor dezelfde gemeente? Dat bedoel ik. Een tijdje terug stonden we daar op de planken voor een vrij klein groepje mensen. Niet dat dat een probleem was voor ons, maar de kerk wilde toch graag een wat groter deel van de gemeente mee laten genieten. Wel uniek trouwens, zo'n boeking, leuk dat we ook dat nog eens mee mochten maken. De kerk was nu goed gevuld en de kinderen vooraan deden erg leuk mee: het gebeurt niet vaak dat de gebaren bij ons slotlied live worden nagebootst. Helaas moeten we ook voorgoed afscheid nemen van deze plaats :-(

Met nog twee speciale slotvoorstellingen te gaan, wil ik wel nu alvast zeggen: mensen die ons geboekt hebben, publiek dat van onze voorstellingen heeft genoten, familie en vrienden die - zij het om praktische redenen of voor het plezier - naar onze optredens zijn gekomen en ons geholpen hebben bij de voorbereidingen: allemaal hartelijk bedankt. Hopelijk gaan we jullie nog op allerlei andere manieren terugzien.
Groetjes,

Marnix


3 augustus 2009

Schipluiden en Papendrecht
20 en 21 juni 2009

Zaterdag 20 juni 2009 werden we in het Zuid-Hollandse Schipluiden verwacht. Remy, Johan en Marnix kwamen met het busje vanuit het oosten des lands, Anton met de trein (via Delft) en bus vanuit Zeeland. Maar door omleidingen en files lieten de drie jongens uit het busje wat langer op zich wachten, zodat Anton wat tijd doorbracht aan de pittoreske kanalen van Schipluiden. Zo zie je tenminste nog eens wat van de plaatsen waar je optreedt. Met wat vertraging komen de jongens aan in de Koningskerk, waar Anton ze opwacht. Een hulpvaardig contactpersoon besluit voor ons friet te gaan halen, zodat wij rustig alles kunnen opbouwen. Zo gezegd, zo gedaan. Zo vlak voor het optreden blijkt de kerk alleen nog niet zo vol bezoekers te zitten. Integendeel, door een druk weekend met andere kerkelijke activiteiten in de buurt (zo vernemen we), dreigt dit toch wel één van de minst drukbezochte optredens van de Boodschappenjongens te gaan worden. Maar, zo hebben we altijd gezegd de afgelopen acht jaar, "het gaat er niet om hoeveel mensen er precies komen, als we ze maar iets kunnen meegeven." Dat geeft ons genoeg motivatie. Gelukkig is iedereen die er wél is bereid om goed vooraan in de kerk te gaan zitten, zodat we uiteindelijk gezamenlijk toch nog een knusse, gezellige atmosfeer creëren. De mensen die er waren zorgden toch nog voor een fijn optreden en ze bleken achteraf erg enthousiast. Daar gaat het uiteindelijk toch allemaal om. Na het optreden zijn we naar Goes gereden, waar we bij Johan thuis zijn gaan slapen (behalve Remy dan, die sliep in zijn eigen bedje).

De volgende dag, zondag 21 juni 2009, zetten we alweer vroeg koers naar Papendrecht. Hier speelden we in een moderne grote kerk. En die stroomde ook goed vol, met bezoekers uit de verre omtrek en van alle leeftijden. Zo zien we dat graag. Het optreden ging dan ook naar volle tevredenheid. Na afloop gingen Johan en Marnix terug naar huis, Remy en Anton vertrokken spoorslags naar Amsterdam, waar Remy meedeed met het Nederlands Kampioenschap theatersport.

Schipluiden en Papendrecht, bedankt!

Anton


8 juli 2009

Wemeldinge
14 juni 2009

We zijn nu in de ‘laatste fase’ aangekomen van de Boodschappenjongens. Dat houdt in dat we bij veel dingen denken: dit is echt de laatste keer! Vandaag stond de de laatste kerkdienst in Zeeland op het programma. Dit gegeven was interessant genoeg voor een interview in de Bevelandse Bode. Altijd leuk om terug te kijken naar acht jaar Boodschappenjongens. Want ook daar ontkom je niet aan in deze periode als je vragen krijgt.

De laatste kerkdienst in Zeeland ging goed en was leuk. Gek om te bedenken dat we nu nooit meer een kerkdienst doen voor een ‘Zeeuws publiekje’. Een Zeeuws publiekje betekent in Boodschappenjongensjargon dat tijdens de voorstelling er heel weinig respons komt van de mensen, maar dat na het optreden blijkt dat mensen toch erg genoten hebben van hetgene wij brachten. Maar vandaag was het geen uitgesproken Zeeuws publiekje hoewel Wemeldinge toch echt midden in Zeeland ligt. Respons krijgen van de zaal is altijd prettig en bijkomend voordeel is vaak ook dat je er zelf beter en prettiger door gaat spelen.

Het was snikheet zowel buiten als binnen. Dus het zweet liep met straaltjes langs ons lichaam. Na het optreden snel naar huis gegaan om foto’s te maken voor de poster van Message Magic. Deze voorstelling wordt het allerlaatste optreden ooit van de Boodschappenjongens en daarmee eindigt zelfs ‘de laatste fase’ echt!

Groeten,
Johan


Serooskerke en Koudekerke
19 april 2009

Zondagochtend klonk al vroeg de wekker die de nieuwe dag inluidde. Om 8:00 moesten we in Serooskerke zijn. Na enige tijd rondgedwaald te hebben in Serooskerke kwamen we uiteindelijk bij de juiste kerk terecht. Gelukkig maar! Positief deze morgen was dat er goed was samengewerkt in de voorbereiding van deze dienst. Protestantse kerken in de regio hielden hun deuren namelijk gesloten zodat er deze morgen een gezamenlijke regionale dienst gehouden kon worden. De kerk zat dan ook goed vol. Leuk was ook dat Omroep Zeeland met camera aanwezig was voor een item voor één van hun programma’s. Na de dienst werden Remy en Marnix nog uitvoerig bevraagd over de Boodschappenjongens. Het was een erg leuk optreden dat goed werd ontvangen door de aanwezigen. Na het optreden vervolgden we onze weg voor een tussenstop naar huize Izeboud. Daar bleek vanwege een verjaardag de hele familie aanwezig te zijn. Na ’s middags nog wat kleine neefjes en nichtjes van Marnix vermaakt te hebben met onze liedjes wachtte ’s avonds het tweede optreden van die dag: Koudekerke.

In Koudekerke werden we hartelijk ontvangen met een broodmaaltijd. Na onze spullen opgezet te hebben laadden we onszelf op voor de tweede kerkdienst deze dag. Leuk dat sommige bezoekers die ’s ochtends waren geweest ’s middags weer van de partij bleken te zijn. Tof! Na het optreden, hebben we nog wat mensen gesproken en daarna snel alles afgebroken en koers gezet richting Goes om na een lange en vermoeiende dag met een voldaan gevoel ’s avonds in bed te ploffen.

Groeten,
Johan


12 juni 2009

Zoals al eerder aangekondigd zullen wij het bestaan van De Boodschappenjongens afsluiten met twee bijzondere optredens: 25 september in het Odeon-theater, Zwolle (kaartjes hier) en 16 oktober in theater De Mythe in Goes (kaartjes hier).

De eindvoorstellingen zitten vol met typetjes en liedjes uit de afgelopen 8 jaar, waaromheen een totaal nieuw verhaal gemaakt is. Kom kijken!


24 april 2009

De Kunstkeet, een programma van Omroep Zeeland, heeft een itempje gemaakt rond De Boodschappenjongens. Bij ons optreden in Serooskerke maakten ze opnames. Bekijk de uitzending hier:

De Boodschappenjongens op Omroep Zeeland (3e item)

Leuk geworden!


7 april 2009

Langerak, Zaamslag en Spijkenisse
27, 28 en 29 maart 2009

Anton en ik zouden elkaar ontmoeten op station Utrecht, om van daaruit een uurtje bus te zitten richting Langerak. Maar helaas liepen we eerst elkaar en toen ook nog het correcte busplein mis. Enigszins vertraagd arriveerden we dan ook op de plaats van bestemming, alwaar korte rakker Remy en lange rakker Johan ons in een andere, de rode, bus opwachtten. De heuvel af, Langerak inrijdend, kwamen de herinneringen weer boven aan 2006. Ongeveer drie jaar geleden stonden we hier met 'Een voor een, allen voor allen', ons tweede programma. Tóen tegen de achter-, nu tegen de zijwand van de kerk. Tóen met mics en nu met niks; de ruimte heeft een akoestiek van jewelste waar voor een microfoontje niets aan toe te voegen is. Na dit prima optreden, in een goed, met vooral jongeren gevulde zaal, vertrokken wij naar Johans woning.

De volgende dag gaven we een workshop theater in het Zeeuws-Vlaamse Terneuzen. Remy - als workshopleider - onderwees de relatief onervaren jongeren in de beginselen van het improvisatietoneel. De andere boodschappenjongens boden hulp waar nodig of werden als voorbeeld ingezet. Het was leuk om te zien wat voor talenten boven kwamen drijven in welgeteld álle deelnemende tieners! Diezelfde avond reden wij een stukje naar beneden, om in Zaamslag Het Podium te betreden. Met hoofdletters, want zo heet dit tot multifunctioneel gebouw verbouwde kerkje. Een pracht van een bühne en een net zo mooie akoestiek. En ook over de hulp van de uitbater en zijn technici waren we erg te spreken! Zeer vriendelijk en kundig. En met De Boodschappenjongens zal het niet meer lukken, maar ik zou er graag nog eens staan. Enkele boodschappers waren overigens wat terneergeslagen, want ze hadden, aldus sprak hun gevoel, een paar giga vergissingen begaan. Zo erg was het echter niet, ja, dat zal de video bewijzen: terugkerende bezoeker Bart heeft het hele gebeuren met twee camera's op weten te nemen. Ik ben benieuwd.

Het avontuur gaat door. Dag 3. Spijkenisse. Om zeven uur vertrokken we, maar dat was niet wat ons interne uurwerk ons vertelde. De vermaledijde zomertijd had de klok vooruit gedrukt, wat het uur van vertrek in werkelijkheid maakte tot een uur of zes. Doch een echte Boodschappenjongen wordt niet uit het veld geslagen door lange reizen of onbehoorlijke tijden. Rond achten stonden we op de stoep van de Ontmoetingskerk. Een joekel van een zaal, die soms wat moeilijk te versterken bleek te zijn. Maar dat was dan ook het enige wat een heel prettige dienst en positieve reacties in de weg had kunnen staan. Menig leuk gesprek gehad achteraf. De metrovoorzieningen brachten mij, na controle van mijn OV-chipkaart (voor het eerst gebruikt, prima systeem!), naar Rotjeknor, alwaar de spoorwegen mij veilig konden vervoeren naar Overijssel.

Ha, rust...

roest... over twee weken mogen we weer!

Marnix


25 maart 2009

Erica
22 maart 2009

6.45 uur. De wekker gaat. Langzaam gaan mijn ogen, open word ik wakker. Naast mij begint er ook iemand te beseffen dat we op moeten staan. Het is Marnix. Gelukkig konden we terecht bij mijn vriendin om te slapen, want anders zouden we de reis Goes-Erica moeten afleggen!

Het is 7.30 uur als we Laag-Zuthem verlaten en ons begeven naar een carpoolplaats in Zwolle waar Johan en Anton, samen met de personificatie van hun slaapadresje al staan te wachten. Met z’n zessen in de rode bus leggen we het laatste stukje af richting Drenthe. Eenmaal aangekomen in Erica is alles snel uitgeladen, opgezet, gesoundcheckt en omgekleed. Tijd voor koffie en thee. We zijn erg in onze nopjes vandaag, want de nieuwe cd is inmiddels verkrijgbaar. Zodoende hebben de mensen vandaag de primeur!

De kerk is lekker vol als we het liturgisch centrum betreden. Het optreden verloopt erg goed. Vooral ‘Super’ wordt erg gewaardeerd door de gemeente. We kunnen dus terug kijken op een zeer geslaagde dienst. Zeker gezien het aantal berichtjes op ons forum!

Erica, bedankt!

Remy


Gouda, Kamerik en Kamperland
13, 14 en 15 maart 2009

Het weekend van 13-15 maart hadden we een behoorlijk druk weekend voor de boeg. Vrijdag de 13e (nee hoor, wij geloven niet in die onzin…) werden we om 18:30 uur in Gouda verwacht, in het ruime clubgebouw Lumina. We werden ontvangen met een lekker bord frites en aten samen met de organisatie een vorkje mee. Het zaaltje bleek knus genoeg om er niet met onze geluidsinstallatie te hoeven optreden, maar we hielden onze headsets voor de vorm toch maar op. De opkomst viel een beetje tegen: slechts vijftien mensen namen de moeite naar ons te komen kijken. Gelukkig hadden de aanwezigen die er wel waren er veel zin in en maakten ze zeker sfeer voor het driedubbele aantal mensen. Het optreden ging prima en na afloop vertrok Johan naar België (!) voor een jeugdkamp van z’n werk, terwijl de anderen naar Leiden gingen om er bij een vriend van Anton te blijven slapen (Gilbert, bedankt nog, jongen!). Rond 1:15 kwamen we daar aan.

De volgende dag vertrok Remy rond het middaguur richting een schnabbel tussendoor in Zwolle en bereidden Marnix en Anton zich in Leiden voor op het naderende optreden van dezelfde avond in Kamerik, bij Woerden. Johan was ook weer op tijd uit België gearriveerd om wederom onze theatervoorstelling op de planken te brengen. Deze keer waren er zeker een hoop meer mensen die, wanneer we afgaan op de sfeer die er in de zaal hing, een fijne avond leken te hebben. Nou, wij ook. Na afloop zijn we snel weer in twee auto’s naar Goes gecrosst, waar we pas ’s nachts aankwamen.

De zondag begon voor Johan al vroeg, hij moest naar z’n werk, terwijl de rest rustig wakker werd en zich alvast over de komende eindoptredens van september/oktober bogen. Om 16:30 vertrokken zij naar Kamperland, waar we om 19:00 een kerkdienst ten gehore zouden brengen. Nadat we rustig hadden opgebouwd en wat hadden gegeten, sloeg vooral bij Anton de spanning toch wel toe, aangezien hij een thuiswedstrijd speelde en er een hoop familie en bekenden in de kerk zaten. Gelukkig ging het optreden prima en dus konden we allemaal tevreden naar huis na een vol, maar geslaagd optredensweekend!

Gouda, Kamerik en Kamperland bedankt!

Anton


6 maart 2009

Hardenberg
15 februari 2009

Hardenberg. De Zwolse omgeving heeft ons nog altijd graag te gast. Daarom hebben we onszelf ook maar eens uitgenodigd: vrijdag 25 september geven we in het Zwolse Odeon theater ons eerste van twee slotoptredens. Schrijf het in uw agenda! Nou goed, Hardenberg dus. De kerkdienst verliep bijzonder goed, we waren zeer tevreden over tempo, timing en andere theatrale termen met een t. Gevaarlijke stunts werden, net als een week geleden, onbedoeld uit de kast gehaald: wederom keilde de rechter de kop van de hamer richting banken! Gelukkig is de oorspronkelijke - veel betrouwbaardere - hamer inmiddels terecht. StunteLIG was het optreden in elk geval niet, ondanks de aanwezigheid van kritische boodschappenmannenvriendinnen en dier familieleden. Bravo, jongens! En ik wou dat ik kon zeggen 'Hardenberg, tot ziens', maar helaas, de tijd dat boodschappenjongens geboekt konden worden, is voorbij.

Marnix


Wezep en Dalfsen
7 en 8 februari 2009

Midden op de Veluwe, tussen bos en hei, ligt het dorp Wezep. De zaal waar we moesten optreden was snel gevonden tussen de bomen, en omdat we iets aan de vroege kant waren, slopen we samen met drie plaatselijke jonkvrouwen door het kreupelhout naar een eenzame herberg. De herbergier zette ons grote borden friet voor, die we gulzig verorberden. Vlak voor een optreden moet je natuurlijk een goed gevulde maag hebben. De friet gaf zoveel kracht, dat we onze spullen binnen no-time opgezet hadden. Hierdoor verliep het optreden ook bijna vlekkeloos. Bijna, omdat de kop van de hamer van onze rechter met vliegende vaart richting het hoofd van Gore Gerbert vloog, die nietsvermoedend in het publiek zat. Gelukkig miste de hamer dat doel en heeft Gore Gerbert geen blijvende schade overgehouden aan dit incident. In deze streek hebben we inmiddels wat bekenden, zij kwamen ook naar het optreden kijken. Ook aan eten was geen gebrek, want de organisatie had het goed voor elkaar met een grote hoeveelheid drinken en snaaigoed in de pauze voor de bezoekers. Het was een leuk optreden! Wezep, bedankt!

In die nacht werden De Boodschappenjongens gescheiden, maar niet voor lange tijd. Want de volgende dag stond er een optreden in Dalfsen op de planning. Middenin dit dorp stond een gevaarte van een kerk, waarbij je naam tien keer terugkomt als je die door de kerk roept. Dit is natuurlijk overdreven, maar het was wel (zoals we dat in Boodschappenjongenstermen noemen) een ‘galmkerk’. Dat betekent: rustig praten en de tijd nemen. Desalniettemin was het een prachtige kerk die volgens de organisatie ‘zeer goed gevuld’ was. We hebben dan ook lekker gespeeld! Ook de geheime vriendin van Superagent Henk zat in de zaal en was zonder dat ze het wist opgesloten in een kantoor zonder airco. Was dat even schrikken! Na het optreden hebben we met verschillende mensen nagepraat, vervolgens ons rode busje weer ingeladen met onze spullen en keerden we laat in de avond huiswaarts: terug naar het verre zuiden. Dalfsen, bedankt!

Johan


1 februari 2009

Zwammerdam
1 februari 2009

Door het optreden van ‘De Boodschappenjongens’ heeft mijn topografische kennis grote sprongen gemaakt. De Tike, Erica, Doeveren, Biezenmortel, Vreeland, Wapenveld, Laag-Zuthem, ik weet waar het allemaal ligt. Zwammerdam is ook zo’n plaatsje waarvan ik van tevoren had gedacht dat het een dorpje zou kunnen zijn waar Anton Pieck zijn kabouters huisvest binnen de Efteling. Maar niets is minder waar. In dit gezellige plekje, gelegen tussen Alphen aan de Rijn en Bodegraven is het uitstekend toeven.

Met een volgeladen bus kwamen we aan en werden we meteen vriendelijk ontvangen met soep en wat broodjes. Ze weten wat gastvrijheid is in Zwammerdam. Nadat de maag gevuld was konden we ons gereed maken voor de theatervoorstelling van ons programma. Een hoog podium werd de lokatie voor de kerk. De huiskamer en het politiebureau waren gevestigd onder het podium, zodat we lekker dicht op het publiek konden spelen. Een deur die het podium scheidde van ‘de kleedkamer’ zorgde voor een aardig kluchteffect. Het optreden verliep erg lekker. Ook Sebastiaan (een bezoeker) heeft erg genoten en dat liet hij ook zeker merken. Anton weet inmiddels dat ‘snickers’ niet de meest geweldige pauzesnack is, aangezien de pinda’s in de keel blijven steken, waardoor het praten gemakkelijk overgaat in hoesten. Verder waren er een paar meiden die zichtbaar genoten hebben van de poppensketch, wat ze inspireerde om zelf ook aan de slag te gaan met poppen. Kortom, een geslaagd optreden in dit sprookjesachtige dorp.

Zwammerdam, bedankt!

Remy


Goes en Ovezande
10 en 11 januari 2009

Zaterdagavond 10 januari worden we verwacht voor een optreden in de aula van het Goese Lyceum in Goes, waar een evangelische gemeente kerkt. We hebben een groot podium tot onze beschikking en de zaal is voorzien van een groot beeldscherm. We kleden ons om in een lokaal, waarna het tijd is om te bidden met de organisatie. Er wordt krachtig gebeden en we krijgen er een hele goede energy boost van. Het is alweer enige tijd geleden dat we de theatervoorstelling hebben gespeeld, dus we hadden ‘m vooraf nog maar even doorgenomen. Hierdoor kunnen we een goed en ontspannen optreden neerzetten, waar het jeugdige publiek hoorbaar waardering voor op kan brengen. Uiteindelijk gaan we allemaal vroeg slapen, omdat we de volgende ochtend weer vlakbij zullen optreden.

De zondagochtend verzamelen we in Ovezande, in de ‘Zak van Zuid Beveland’, zoals dat heet. We treden vandaag niet op in zomaar ’n kerk, maar in een katholieke kerk, als onderdeel van een feestelijk jaar waarin het 150-jarig bestaan van de parochie in Ovezande wordt gevierd. Het is nog maar de tweede maal in ons bestaan dat we bij onze katholieke geloofsbroeders optreden. Terwijl we onze apparatuur van de ingang naar het altaar slepen, kijken we onze ogen uit naar de rijkelijk versierde heiligenbeelden en andere attributen, waar we niet zo bekend mee zijn. Zodoende voelt het toch ook wel een beetje als een schoolreisje. Wel is het lastig om onze apparatuur zo in te stellen dat het niet teveel gaat galmen en niemand meer onze teksten kan verstaan. Desondanks spelen we een voor onze doen ‘normale’ kerkdienst en is de kerk goed gevuld met zowel katholieke als protestantse bezoekers, bekenden en onbekenden. Het optreden gaat verder goed en de grote toeloop zorgt ervoor dat de sfeer er goed in zit. We krijgen na afloop een origineel Ovezands cadeau: een handgemaakte klomp met inhoud vol lekkers en een Paasverhaal van Jezus vertaald naar een stripboek [en in het Zeeuws!, red.]. Een bijzonder aandenken aan een bijzonder optreden!

Goes en Ovezande, bedankt!

Anton


14 januari 2009

Varsseveld
7 december 2008

Daar stond ik dan, op een vreemde plaats in Enschede, voor de deur van een huisje. Een vrouw deed open en ik zei dat ik voor het hamertje kwam. Ze overhandigde mij een speelgoedhamertje en ik haar het overeengekomen bedrag. 'Veel plezier ermee!', zei ze. 'Doe niet niet zo gek', dacht ik, 'ik ben toch geen baby zeker. Dit is voor een póp waar ik mee speel.' En daar stond ik dan, een dag later, achter een houten pilaar, in een kerk in Varsseveld. Een rechter dook op en zei: 'Kan ik al?' Hij ging op de pilaar zitten en sloeg met het speelgoedhamertje op het hout. 'De zitting is geopend!', riep hij. 'Mm', dacht ik, 'dit is toch niet het ideale hamertje. Te klein, en het klopt voor geen meter.' Ja, en voor dit soort problemen komen wij Boodschappenjongens nou tegenwoordig te staan. Heeft iemand ons houten hamertje gevonden trouwens? We vermoeden dat we het zijn verloren bij een van onze optredens. Maar goed, ondanks de babyhamerperikelen, was het een heel geslaagd optreden. Mooie kerk overigens en mooie preekstoel (maar wel een beetje klein voor twee personen).

Marnix


26 november 2008

Enschede en Nijverdal
15 en 16 november

Wat een druk weekendje was het. 's Middags moest ik Sinterklaas binnenhalen in Middelburg en 's avonds stonden we op de planken in 'Concordia' te Enschede. Gelukkig wilde Johan het hele eind rijden en hadden we gezelschap van twee uiterst charmante dames. Ook Anton was vanuit Zeeland meegereden. Voor Marnix was het zaterdag een thuiswedstrijd, wat uiteraard altijd weer wat extra spanning met zich mee brengt. Voor het eerst 'Pater Noster' in een heus theater, ik had er zin in! Het optreden verliep prima; zelfs Peuterige Pieter heeft een leuke voorstelling gezien. Nadien konden we dan ook (zeer) moe, maar voldaan met een bord friet met saté terug kijken op een geslaagde avond.

De volgende morgen arriveerden Johan en ik in villa Perpóto (waar Marnix z'n bed al enige jaren staat), om nog even de laatste hand te leggen aan de cd. Ja, ja, nog even wachten, maar hij komt eraan! Aan het einde van de middag reden we naar Nijverdal om daar in de vrij evangelische gemeente op te treden. Daar werden we begroet door twee meisjes die mij meteen 'loser' noemde. (Voor uitleg van deze uitspraak kun je me altijd mailen of kom naar onze voorstelling kijken). Het was een fijne dienst en na afloop ontmoetten we een aantal mensen waarvan hun wortels ook in Zeeland liggen. Wat is de wereld toch klein... Zondagavond, 23.30 uur, ik zit op de bank met een glas perziksinaasappelsap in mijn hand. Mijn weekend is begonnen...

Enschede en Nijverdal, bedankt!

Remy


Nieuwvliet
9 november 2008

Op zondagavond traden we op in Nieuwvliet. Een thuiswedstrijd voor mij, (Johan) omdat ik in dit gebied al enkele jaren werkzaam ben voor de kerken. Leuk dus om allemaal bekende gezichten in de zaal te zien en na de dienst te spreken. Na Antons verjaardag gevierd te hebben gingen we met het bekende rode busje naar Nieuwvliet. Daar waren we ruim op tijd om alle spullen rustig op te zetten. Bijzonder aan deze dienst was dat er na de kerkdienst voor ALLE mensen broodjes waren. Dat heb ik in die jaren dat ik optreedt nog nooit meegemaakt. Geweldig dus! De kerkdienst verliep zonder veel bijzonderheden voor onszelf. Dat wil zeggen dat we geen grote blunders hebben gemaakt en er weinig opvallende zaken tijdens de dienst gebeurden. Meestal is dit een goed teken! Het maakt het optreden er ook zeker niet minder leuk om. Ik denk dat dit de laatste keer is dat we in West Zeeuws Vlaanderen hebben opgetreden omdat we er over een klein jaartje mee stoppen, nu alle zondagen al ingevuld zijn. Het was dus ook een soort van afscheidsoptreden voor de regio daar. Ik kijk er met veel plezier op terug.

Groeten,
Johan W


Heinkenszand
12 oktober 2008

Op zondag 12 oktober stonden we in de Barbesteinkerk in Heinkenszand, toch een beetje een thuiswedstrijd dus. Digna, de lieftallige vriendin van Boodschappenjongen Anton, ging mee om de kerkdienst van vandaag te filmen. Bij aankomst hoorden we dat een groot deel van de jongeren uit de gemeente zich met hun jeugdclub in Ghana bevonden en er dus helaas niet bij konden zijn. Desalniettemin zat de kerk (die toch best groot was) behoorlijk vol. Het optreden verliep erg goed en we genoten van het geïnteresseerde publiek en de volle kerk. Jammer alleen dat het bandje van Digna’s camera na driekwart van de dienst vol was, zodat de dienst er niet helemaal op stond. Maar het was verder in alle opzichten een zeer geslaagde ochtend. Heinkenszand bedankt!

Anton


7 oktober 2008

Meliskerke
5 oktober 2008

Ah, eindelijk een optreden zonder ontbrekende snaren, stemmen, wandelstokken en boordjes. Niet dat de kwaliteit nou heel veel minder is zonder die spullen, maar het speelt toch iets prettiger. En dat kwam deze keer extra goed uit, want mijn mede-spelers hadden natuurlijk absoluut geen ruimte om stil te staan bij dit soort onbenulligheden als hun vriendinnen in de zaal zaten. Jawel, ze waren er allemaal. Het was druk in ons busje. Misschien verklaart dit ook enkele mega-uitglijers in sketches en liedjes die de vriendinloze van de groep danig in de problemen brachten. Maar ach nee, daar doen we tegenwoordig niet meer moeilijk over. Zolang de overtuiging in het spel zit, is het goed! En ook de gemeenteleden van de Ichthuskerk in Meliskerke hebben het een prettige dienst gevonden.

Marnix


Heerjansdam en De Lier
27 en 28 september 2008

Een dag die deze keer begint in het noorden. Da’s weer eens wat anders. Na een gezonde boswandeling rondom Laag-Zuthem stapte ik m’n busje in om Marnix op te halen op het station in Zwolle. Vervolgens via Wapenveld (om Johan) naar Heerjansdam alwaar Anton de contactpersoon en andere aanwezigen vermaakte met z’n verhalen over de boodschappenjongens. Na een zeer snelle opbouw konden we genieten van heerlijke, zelfgemaakte soep waar duidelijk veel aandacht aan was besteed. Het optreden kon beginnen. Ondanks de stok van Opa, het boordje van de pater en de zwakke stem van Marnix, was het een erg leuk optreden waar we met veel plezier op terug kunnen kijken.

Onze weg vervolgenden we die zaterdag naar het zuiden waar we in Huize Wondergem konden overnachten. Zondag vertrokken we naar het plaatsje De Lier. Na eerst een poosje te hebben gezocht naar de ingang van deze kerk begon de opbouw. Om 19.00 uur was het zover. Het was behoorlijk druk en het optreden verliep uitstekend. Na kort nog even wat gedronken te hebben, ging ieder weer z’n eigen pad. Weer een geslaagd boodschappenjongensweekend!

Heerjansdam en De Lier, bedankt!

Remy


30 september 2008

Broek op Langedijk en Steenbergen
13 en 14 september 2008

Op 13 september startte het nieuwe Boodschappenjongens seizoen weer in Broek op Langedijk. Tegelijkertijd is dit ook het laatste seizoen dat we optreden. We hadden ons dus voorgenomen om van elk optreden te gaan genieten! In de vakantie hadden we keihard gewerkt aan Pater Noster, door elke scene minutieus te ontleden! Het kon niet anders dan dat dit zijn vruchten zou afwerpen was onze verwachting. Na overdag de DVD opname van het stuk nogmaals gekeken te hebben gingen we vrolijk op pad naar Noord-Holland. Een regio waar we niet zovaak optreden. Nadat we hartelijk waren welkom geheten en lekkere Chinees hadden gegeten kwamen de eerste bezoekers de zaal binnen. Het optreden verliep goed, jammer genoeg was het niet zo druk (wij vinden dat nooit zo erg, maar voor de organisatie is het minder leuk) en met een voldaan gevoel reden we weer terug naar Zeeland.

De volgende dag stond Steenbergen op het programma. Dicht bij Zeeland dus het voelde als een thuiswedstrijd. De hele regio was uitgenodigd, en veel dorpen uit de regio hadden gehoor gegegeven aan deze opdracht waardoor het erg druk was deze middag. Het was de eerste keer na de vakantie dat we de kerkdienstversie zouden uitvoeren, maar gelukkig bleek ook deze versie er nog aardig in te zitten. Hoewel Remy slecht bij stem was en Marnix zijn snaar was gebroken door een ongelukkige aktie de dag ervoor, was het toch een erg leuk optreden.

Broek op Langedijk en Steenbergen bedankt

Johan


25 augustus 2008

Na acht jaar 'De Boodschappenjongens' is het mooi geweest. We gaan stoppen. We treden nog één seizoen op met 'Pater Noster' en dan maken we ons op voor een korte, tot zeer korte tour van twee optredens met ons eindstuk dat op dit moment geschreven wordt. We zijn begonnen met een droom voor ogen, zoveel mogelijk mensen te enthousiasmeren voor het geloof op een wijze die iedereen, maar vooral jongeren, aanspreekt. Nu acht jaar en vele optredens verder kunnen we stellen dat 'De Boodschappenjongens' veel meer opgeleverd heeft dan we ooit hebben durven dromen. We willen bij deze alvast iedereen bedanken die ons geboekt, gesteund en geholpen heeft. En natuurlijk nodigen we iedereen uit voor ons spectaculaire eindstuk, exclusief te zien in Zwolle en Goes.

Remy


3 juli 2008

Goudriaan
27 juni 2008

Het laatste optreden van het zevende seizoen van de boodschappenjongens. Nog één optreden en dan gaan we de zomerstop in, nou ja, zomerstop. Volgende week zitten we een hele week op elkaars lip om nog eens lekker te oefenen. Maar eerst maar eens naar Goudriaan. Marnix vanuit Enschede, Johan vanuit en Ede en ik haalde vanuit Zeeland Anton op en zo vertrokken we naar het midden van het land waar in een grote feesttent het Slingelandfestival plaats zou vinden. Een fantastische lokatie met een recreatieplas waar we even lekker gerecreëerd hebben met z’n drieën (Marnix kwam wat later). Na wat spullen opgezet te hebben, arriveerde Marnix en konden we met alle aanwezigen genieten van de barbecue. D.w.z. van het vlees wat erop lag. Toen ons buikje rond was, volgde de nodige soundcheck en om 21.15 uur konden we het podium op.

Na het energieke optreden praatten we nog even na om vervolgens allen weer terug te keren naar het zuiden. Rond drieën lag ik eindelijk op bed en kan ik terug kijken op een geslaagd optreden. Het afgelopen seizoen heeft ons meer gebracht dan we ooit hadden kunnen bedenken. We kunnen echt spreken van een topseizoen, ik ben benieuwd wat het volgend seizoen ons brengt!

Alle plaatsen waar we afgelopen seizoen hebben opgetreden, bedankt!

Remy


Oost-Souburg en Ameide
21 juni en 22 juni 2008

Na een middagje oefenen stonden we op zaterdagavond 21 juni geboekt voor een GiGaGo Concerts-optreden in evangeliegemeente De Wijngaard in Oost-Souburg. Echter, een week eerder bleek dat dit ook de avond zou worden waarop het Nederlands elftal de kwartfinale op het EK tegen Rusland zou gaan spelen. We vreesden vooraf dan ook dat we wellicht voor een lege zaal zouden moeten optreden. Maar door de gemaakte kosten en gedane moeite om publiciteit voor dit optreden te genereren, aan de hand van flyers en borden in de stad, en de mensen die al kaarten voor vanavond hadden gekocht, kon dit tijdstip niet worden vervroegd of verlaat om de wedstrijd te omzeilen. Niets aan te doen dus. Toen we aankwamen stond er al direct een heerlijke oosterse maaltijd klaar voor de gehele organisatie, dat was weer eens wat anders dan een broodje kaas! Met voortvarendheid werd het podium opgebouwd en het geluid getest. Toen het tijd was om op te treden zagen we dat onze angst voor een lege zaal gelukkig ongegrond bleek: naar schatting zeventig personen waren op ons optreden afgekomen, ondanks het Nederlandse voetbalfeest. Het was een fijn optreden, achteraf gezien was het dan ook beter om in De Wijngaard vertoefd te hebben dan thuis voor de tv!

Na de nacht in Goes te hebben doorgebracht (behalve Marnix die bij onze trouwe fan Corina in Kapelle bleef slapen), vertrokken we zondagmiddag naar Ameide, gelegen vlakbij Gorinchem, om daar een avonddienst te verzorgen. Nadat we in de bus wat veranderingen aanbrachten in de aloude kaarttruc, besloten we om deze dan ook maar meteen in de komende dienst uit te proberen. Het bleek een duidelijke verbetering, maar ook de rest van het optreden ging vanaf het begin heerlijk. Vanwege het enthousiasme van het publiek, dat in zulke grote getale was komen opdagen dat er rijen met stoelen achteraan bijgezet moesten worden, was het ook voor ons erg prettig spelen. Dit alles vertaalde zich in een voor ons gevoel soepel lopend optreden, waar tijdens en na de dienst door het publiek positief op gereageerd werd. Na het maken van een leuke foto voor ons komende kranteninterview (zie Nederlands Dagblad van vrijdag 27 juni 2008), gingen we fluitend in de badende avondzon weer huiswaarts in ons rode busje.

Oost-Souburg en Ameide, bedankt!

Anton


Ridderkerk en Nieuwleusen
7 en 8 juni 2008

Daar stonden wij dan voor het enthousiaste publiek, in pak, te zingen, het zweet van ons voorhoofd druppelend. De zon scheen dan ook hard, die middag in Hengelo. Een feest was het wel! Alleen jammer dat we na 20 minuten het podium al weer moesten verlaten. Mijn mede-Drienerlalala-leden en ik maakten plaats voor de volgende a capella-groep. Bovendien moest ik me haasten om tijdig met mijn andere clubje op te kunnen treden, in Ridderkerk nog wel... Braaf stapte ik over van treintje naar treintje volgens de door de planner uitgestippelde route. Toen van treintje naar busje... maar na zo'n drie kwartier wachten op lijn zoveel, begon het te dagen: de buschauffeurs staken. Toen maar 's de andere BSJS-ers gebeld, me voorstellende dat ik ze midden in de opbouwwerkzaamheden zou storen. Maar nee, ook zij waren nog onderweg! (Iets met Johan en korfbal; het zal wel weer 's niet waar wezen.) Dus stapte ik even later in een busje met een chauffeur die wél zijn werk deed en kon zo'n anderhalf uur later met mijn collega's de vrijwilligers van de kerk 'De Levensbron' in Ridderkerk gaan vermaken.

Na het optreden overnachtten wij bij Johans broertje, die in een soort van balzaal woont, in een studentenflat in Den Haag. Voor het slapen gaan evalueerden we ons eerst even suf, zoals we dat plegen te doen en de volgende dag hebben we een beetje gezongen, gerust en ons begeven naar het goeie ouwe Nieuwleusen. Daar voerden we, net als in november 2006, de kerkdienstversie uit voor een grote menigte enthousiaste kerkgangers. Ik zei destijds in mijn websiteverslagje, over deze positieve ervaring: "Dus wat wil je nog meer? Een nieuw programma? Komt eraan! Met enige regelmaat plannen we oefen- en schrijfweekends. Het is dan de bedoeling dat iedereen zijn huiswerk al heeft gedaan en met iets bijzonder indrukwekkends op de proppen komt (teksten, ideeën, etc.). Dit lukt niet altijd, maar uit ervaring weten we dat altijd alles goedkomt! Het belooft wat!" En jawel! Het is gelukt! Waar een wil is, is een weg! Nieuwleusen mocht ook ons volgende programma aanschouwen. En prettig dat ook kerkgangers onze vreugde delen: "Wederom kwamen de boodschappenjongens naar nieuwleusen. Met de hoop dat het programma weer net zo leuk zal zijn als de vorige gingen we op tijd heen want een goede plek is wel fijn!" En al deze citaten zet ik hier niet neer om onszelf op de borst te kloppen, maar om te laten zien dat het bijzonder is dat je als groepje zolang steeds weer samen de inspiratie hebt om iets compleet nieuws te maken. Ja, inspiratie genoeg, maar... De Boodschappenjongens staan in oktober 2009 voor het laatst op de planken!

Marnix


24 juni 2008

Ouddorp en Bennekom
31 mei en 1 juni 2008

Op 31 mei stond Ouddorp op het programma en op 1 juni werden we verwacht in Bennekom.

Allereerst Ouddorp.

Nadat er weer prima voor ons gezorgd was door de organisatie bij aankomst (goed eten en hartelijke ontvangst), liep de zaal al snel lekker vol. Vlak voor het optreden nog één keer met zijn vieren alle veranderingen in de voorstelling doorgesproken, en toen… Op naar het podium. Deze avond beleefde een nieuw personage in het stuk zijn premiere, namelijk Bob de Bodyguard! Dit enigszins lompe personage is na deze avond zeker van een vervolg van zijn theatercarriere, omdat hij het enthousiasme van het publiek direct wist op te wekken. Vanaf de eerste minuut was er direct een goede sfeer en het optreden verliep dan ook prima. Altijd leuk om voor een enthousiast publiek te spelen! Na wat nagepraat te hebben, maakten we tevreden de terugreis naar Goes. Ouddorp bedankt.

In een piepklein straatje in Bennekom, waar je zonder moeite een aantal keren kunt langsrijden zonder het op te merken, staat een klein kerkje. In dit kerkje werden wij verwacht voor de theaterversie van Pater Noster. We waren enigszins verlaat door een leuk interview met de Gereformeerde ochtendkrant voor Christelijk Nederland, maar alsnog ruim op tijd om op te treden. Deze avond zat vol met verwachte en onverwachte bekenden die het optreden kwamen bekijken; Wageningen, Ede, Laag Zuthem, Kamperland, uit het hele land waren er bekenden gekomen, en het is altijd leuk om voor bekenden te spelen. Dus stonden we deze avond weer met veel plezier op de planken. Na de terugkerende discussie of we wel of geen microfoons moesten gebruiken besloten we dit niet te doen. Een goede keuze. Het optreden verliep goed en nog lang nagekeuveld met alle bekenden maakten we de terugreis naar Goes. Bennekom bedankt.

Groeten,

Johan


26 mei 2008

Sliedrecht
17 mei 2008

Koffiebar ‘De Tweesprong’. Ik moest meteen weer denken aan de vorige keer dat we hier optraden; de weg opgebroken zodat we niet echt handig konden uitladen en natuurlijk de frikandellen die na het optreden geserveerd werden. Zou dit beeld van twee jaar geleden nog kloppen?

Toen we aankwamen konden we de bus netjes parkeren dichtbij de koffiebar, dus de weg was inmiddels weer helemaal picobello. De koffiebar was omgedoopt tot ‘KB’. Allemaal nieuwe dingen dus, behalve de frikandellen. Omdat sommigen van ons nog niet gegeten hadden, ging de contactpersoon vrolijk om een frietje met frikandel. Wat wordt er goed voor ons gezorgd. Zo kregen we meteen meer energie om alles op te bouwen. Dit was snel gebeurd, mede omdat we besloten onversterkt te spelen. Omdat we pas om 21.15 uur moesten spelen, trokken we ons terug en namen we kort nog wat scènes door zodat personages nog beter uit de verf zouden komen.

Het optreden ging uitstekend. De veranderingen, die we voor de eerste keer invoerden, werkten prima. Het publiek reageerde zeer enthousiast en dat kwam het spel zeker ten goede. Bij deze nog een speciale groet aan Jonathan, met gel in zijn haar, die helemaal op ging in het stuk. Na het optreden was er weer een heerlijke snack: broodjes hamburger en kroket. Heerlijk! Na gezellig wat gekletst te hebben met verschillende KB-gangers, met zeer directe vragen, werd het tijd om af te breken en naar het Zeeuwse te gaan. Anton in Wissenkerke afgezet, Marnix in Middelburg, Johan in zijn Goese stekje en toen naar huis, waar ik om 3.00 uur het licht uit deed.

KB ‘De Tweesprong’ in Sliedrecht, bedankt!

Remy


6 mei 2008

Oostkapelle
20 april 2008

Afgelopen zondag 20 april werden we verwacht in de Zionskerk in Oostkapelle voor het verzorgen van een kerkdienst. Het was mooi weer en met goed gemoed reden we naar Walcheren. We hoopten maar dat het mooie weer en de timing van de dienst (half vijf in de middag) niet voor een geringe opkomst zouden zorgen. Ik was bovendien met mijn hoofd ook nog een beetje bij de spannende ontknoping van de Nederlandse voetbalcompetitie. Met voortvarendheid bouwden we het podium op en sloten de apparatuur aan. Uiteindelijk viel de publieke belangstelling erg mee en ging het optreden (na een enkele technische oneffenheid met het geluid) verder naar behoren. Na de dienst bleek dat jong en oud het hadden gewaardeerd, maar dat men ook niet te beroerd was om ons hun opbouwende kritiek toe te vertrouwen en dat is natuurlijk ook erg waardevol. Na het in recordtempo afbouwen, waarbij vele handen ons hielpen, zetten we koers naar mijn moeder die ons allen trakteerde op een voedzame maaltijd en gelukkig was ik op tijd thuis om mijn favoriete club landskampioen te zien worden. Eind goed al goed! Oostkapelle, bedankt en tot ziens!

Anton


25 april 2008

Meerkerk
13 april 2008

Zul je net zien. Lijkt alles voorspoedig te gaan en ontbreken de liturgieën. Een kleine miscommunicatie helaas. Ons aller breinen gaan op volle toeren werken om een oplossing te bedenken voor dit euvel: Snel nog kopiëren? Ai, Remy heeft toevallig geen exemplaar bij zich. Beamen! Jawel, men rent om een beamer en laptop en ik om mijn usb-stick. Een usb-stick waar helaas niets op staat dan postertjes en bladmuziek die weinig met De Boodschappenjongens te maken hebben. Downloaden! Haastig gaat iemand thuis de voorbeeldliturgie van onze website trekken. Als het ding dan eindelijk op de laptop staat, wil de beamer geen beeld geven! Ten einde raad schakelen we dan maar over op de goede, oude vertrouwde liedboeken en opwekkingsbundels. En waarom niet? Zo'n klein ongemak blijkt weer eens absoluut niet bepalend te zijn voor een positieve, enthousiaste dienst. Men doet na ons laatste nummer maar al te graag nog een reprise van een van de opwekkingsliederen.

Marnix


13 april 2008

's Gravenzande en Raalte
5 en 6 april 2008

Er stond weer een druk weekendje voor de boeg voor de Boodschappenjongens. Zaterdagavond zouden we in Gravenzande optreden en zondagvroeg verwachtten de mensen in Raalte ons. Vol goede moed togen we die zaterdagavond (alweer voor de derde keer dit jaar) naar 's Gravenzande. We kwamen aan in een klein gezellig houten kerkje waar we vriendelijk werden ontvangen door de organisatie. Er was enkel één probleempje; de kachel deed het niet waardoor het erg koud was in het gebouw. De aanwezige dames vroegen ons om hulp, en al snel zag ik mijzelf terug hangend boven de knopjes, zeer deskundig kijkend, (maar er in werkelijkheid geen snars van snappend) hier en daar op goed geluk wat willekeurige knoppen indrukkend. Dit hielp (zoals verwacht) ook niks, dus werd er professionele hulp ingeroepen. Dit was een beduidend betere oplossing want in no-time was de goede temperatuur in he gebouw waardoor de zaal kon volstromen en wij konden optreden. Het optreden verliep goed, en voldaan reden we door naar Enschedé waar we de nacht zouden doorbrengen. Na een kort nachtje, ging al heel vroeg de wekker die ons wekte om de reis naar Raalte te maken. Vooraf zaten we een beetje met de inrichting van ons gebouw in de maag (echt aan alle kanten zaten er mensen, hoe kon je die ooit allemaal bereiken?) Maar in de praktijk bleek het prima te werken. De mensen waren vrolijk in Raalte en hadden er zin in, wij eveneens, dus dat maakte het tot een gezellig optreden wat we niet snel zullen vergeten.

Raalte en 's Gravenzande bedankt.

Groeten,

Johan


4 april 2008

Zwolle
29 maart 2008

Voor De Boodschappenjongens begon het evenement JOP COACH LIVE een dag eerder dan voor de bezoekers. Het is namelijk handig om de dag ervoor op het gemakje aan te komen, te soundchecken en nog wat door te nemen. Nou heb ik dat, onbedoeld, behoorlijk letterlijk genomen. Ik was de enige die met de benodigde spullen vanuit Zeeland kwam gereden, nou ja, gereden... Vanaf Bergen op Zoom begon voor mij de ellende in de vorm van elektronische borden, die met een vriendelijk knipperend signaal aangeven dat de vaart geminderd dient te worden, omdat er zich voor mij een lange rij langzaamrijdende auto’s bevindt. Het vervelende was dat deze signalen zich over heel Nederland hadden verspreid, waardoor ik behoorlijk wat later arriveerde in Zwolle, de stad die we zo langzamerhand behoorlijk goed kennen.

Gelukkig wisten de drie andere boodschappenjongens zich prima te vermaken met het zingen van gezang 90. Ze vertelden me zelfs dat ze een derde stem hadden toegevoegd aan het geheel. Hoe dat geworden is kunt u aanstaande zondag in Raalte voor het eerst horen. Na de soundcheck vertrokken we naar een vakantiepark in Dalfsen waar voor ons een huisje was gereserveerd door de organisatie van JOP! Na wat nageborreld te hebben werd het tijd om naar bed te gaan. De jongens boven en ik had een bedstee voor mezelf; een nieuwe ervaring rijker! Omdat we pas ’s middags in actie zouden komen, hebben we het ’s morgens rustig aan gedaan. Goed ontbijten, nog even wat doornemen en dan terug naar Zwolle, waar JOP COACH LIVE al een aantal uurtjes bezig was.

We mochten twee workshoprondes geven met als titel ‘Drama in de kerk’. Aan het einde van de workshop kreeg je handvatten om een sketch in de eigen gemeente te maken en mocht je je eigen gemaakte sketch ten tonele brengen. Ik heb genoten van het enthousiasme en de creatieve vondsten in de verschillende sketches: Sinterklaas die de weg niet meer weet, gezelligheid op de ijsbaan, een hardloopwedstrijd met een verrassend slot, een verjaardag met een extra stukje cake, een schoolklas met luie leerlingen, workshopdeelnemers die de weg niet meer weten, een drukke supermarkt en Roodkapje bij Idols.

Na het genieten van de sketches, mochten we aan het einde van de dag zelf het podium op. Een optreden van een half uur met de coach Jona, Johans mislukte brief en die goeie ouwe Freek. Een heerlijk optreden met een enthousiast publiek; leuk ook dat Henkjan Oosterink in de zaal zat. Na het optreden werd het tijd om af te breken en terug te keren naar het zuiden. Marnix met de trein naar Enschede en de andere drie naar Zeeland.

JOP, bedankt!

Remy


23 maart 2008

Doornspijk
9 maart 2008

Vaak reis ik in mijn uppie naar Boodschappenjongensoptredens. De andere drie komen dan met het bekende rode busje vanuit het westen van het land. Zo ook vandaag, toen ik weer eens een prachtige trein- en busreis mocht afleggen naar Doornspijk. Jongens nog niet gearriveerd, ik daar met mijn gitaar in de regen. Het optredenadres bleek niet ver weg. Bij de kerk rammelde ik aan een paar deuren tot er een openging. Na een dwaaltochtje door de vele gangen die de kerk rijk was, besloot ik maar mijn spullen in de kerkzaal te parkeren. Daar verschenen al snel een paar luitjes van de jeugddienstcommissie. Ze verontschuldigden zich voor de enorme steiger (maakt ons niks uit) en lieten even later weten dat de zaal een flinke galm bezit (mooi voor koren, minder voor ons). Niettemin hebben we alleraardigst opgetreden! We merkten ook nu weer dat we steeds sterker in onze schoenen staan en ons bijvoorbeeld niet van de wijs laten brengen door een beetje galm. Of eh... een ietwat riskante kaartentruc die ik wel eens een beetje in de war stuur. Gelukkig lukt het ons dus tegenwoordig heel goed een draai te geven aan zulke zaken. Hoe dan ook, het ging goed, was gezellig, vriendelijke mensen en bij het koffiedrinken na afloop waren er meer mensen dan ooit, dus dat is een goed teken voor de kerk en voor ons.

Marnix


Wapenveld en Brielle
15 en 16 maart 2008

Op zaterdag 15 maart werden we verwacht in Wapenveld, voor het verzorgen van een cabaretvoorstelling. En laat Wapenveld weer eens onder de wolk van Zwolle liggen, dus daar gingen Remy en Anton weer in het busje. Marnix kwam vanuit Enschede, Johan kwam iets later na een korfbalwedstrijd. We haalden Marnix op van de bushalte en kwamen aan in de kerk, waar alles al werd klaargezet voor het optreden. We zetten de boel op, soundcheckten (of checkten sound?) en kleedden ons aan. Hoewel we niet vaak de cabaretvoorstelling spelen, ging het vanaf het begin heel lekker en dat kwam ook mede door het fijne, enthousiaste publiek. We konden achteraf dan ook terugkijken op een zeer geslaagd optreden. Na de gezellige nababbel en het opruimen, gingen we in twee auto’s (Remy’s busje en Johans korfbalauto), door het donkere bos rond Wapenveld, op weg naar Den Haag. Daar konden we overnachten op de kamer van Johans broer Mark Jan, die er gezellig genoeg zelf ook was. Tegen drieën gingen we eindelijk plat.

De volgende ochtend moesten we rond negenen op, en een uur later zaten we in het busje op weg naar Brielle. We hadden gelezen en op plaatjes gezien dat de Catharijnekerk een grote kerk zou zijn, maar toen we enkele kilometers buiten Brielle een enorme kathedraal zagen opdoemen, kregen we het toch wel even benauwd. Hoe versterk je je optreden in zo’n gevaarte? Om 12:15 moesten we beginnen, maar omdat de dienst ervoor pas om 11:15 was afgelopen, hadden we bovendien maar een uur om alles op te zetten. Het was even doorsjouwen, maar we konden gelukkig dan toch echt op tijd beginnen. Wederom hadden we een fijn publiek en knallende energie voor een goed optreden. En gelukkig viel het met ons geluid reuze mee: we waren best goed te verstaan en alleen aan het eind van een nummer of lied hoorden we onze stemmen nog een minuutje rondzingen in de reusachtige kerk. Uiteindelijk konden we voldaan weer huiswaarts keren.

Wapenveld en Brielle, hartelijk bedankt!

Anton


3 maart 2008

Kleinzalig (Zwolle) en Lichterlaaie (Goes)
28 en 29 februari 2008

We hadden erg uitgekeken naar ons optreden op het Christelijk cabaretfestival Kleinzalig. Aan de voorbereiding had het niet gelegen. Door de hulp van regisseur Erwin Plas hadden we goed de puntjes op de i gezet (Erwin nog hartelijk bedankt voor je hulp trouwens). Na de soundcheck en voorbereiding was het dan zover. Het festival begon en wij mochten de avond openen. Altijd spannend om de eerste act te zijn! Het optreden verliep goed en dus konden we tevreden terugkijken op het festival en genieten van de andere acts. De andere personen/groepen speelden erg goed en het niveau van de groepen lag erg dichtbij elkaar. Uiteindelijk was het dan wachten op het juryoordeel! De juryprijs ging naar Kees Versteeg! Helemaal Stuk kreeg de publieksprijs toegewezen. Wij feliciteren Kees en Helemaal Stuk hartelijk met deze prijzen en wensen ze succes in hun verdere carrière (natuurlijk wensen wij de andere deelnemer Bart van den Belt ook veel succes toe).

Na afloop van de avond overheersten toch de gemengde gevoelens. Dat kwam omdat we weinig aankonden met het jurycommentaar richting ons en de andere groepen. Dat was een kleine domper. Maar ondanks dat kijken we terug op een geweldige ervaring.

Lichterlaaie

Zo sta je nooit in het theater en zo sta je twee dagen achter elkaar in een uitverkochte schouwburg. Deze avond, in 'De Mythe' in Goes, zou het een feestje worden omdat kinderkoor Lichterlaaie al weer tien jaar bestaat. Samen met Theo van Teijlingen & Rijk Stouwdam en band en mochten we de avond mede vorm geven. De hele avond was één groot feest waarin vrijwel alles voortreffelijk liep. Ik denk dat iedereen voor en achter de schermen met een geweldig goed gevoel terug kijkt op deze avond. Op naar de volgende tien jaar Lichterlaaie.

Johan


Kleinzalig in het Nederlands Dagblad

Het Nederlands Dagblad heeft de volgende dag een uitgebreid verslag van de avond geplaatst. Een citaat:

De Boodschappenjongens, een groep van vier mannen uit Goes, komen het podium op met een zelfgemaakte protestantse vorm van het gregoriaans. Hun lied over eenzaamheid in de kerk is een tamelijk makkelijke opwarmer voor de zaal. Het blijkt de opmaat voor een gewaagd gesprek met God. Een van de jongens heeft een vallende ster gezien en mag een wens doen. Als hij zijn wens doet, geeft God zelf antwoord. ,,Uw stem klinkt precies zoals ik me hem had voorgesteld'', zegt de Boodschappenjongen. Vervolgens heeft hij van alles te vragen over zijn redding en over de lengte van de scheppingsdagen en de evolutietheorie. Maar als God zijn antwoord begint, laat hij Hem geen enkele keer uitpraten. Christenen luisteren vaak niet als God spreekt. De vorm is misschien gewaagd, de boodschap zeer geslaagd. De jongens blijken daarna goed vierstemmig en onbegeleid te kunnen zingen voor een van de eerste rij geplukte studente, die ongewild ook nog in een gewapende overval betrokken raakt.

Het volledige artikel vindt u hier.


19 februari 2008

Kapelle en Oost-Souburg
16 en 17 februari 2008

Zaterdag kwamen we al vroeg bij elkaar om nog eens naar wat oud en vertrouwd materiaal te kijken wat alweer zeven jaar op zolder ligt. Karel de Kerel, Willem Winterdiek, Ivo Lutie, Frits Gepping, 'd Artagnan (één van de vier musketiers), ze waren er allemaal bij tijdens het benefietconcert in Kapelle. Samen met Theo van Teijlingen en A-quadrant hebben we een zeer afwisselende en gezellige avond neergezet. Het oude materiaal was nog niet helemaal weggezakt, zodat we heerlijk hebben kunnen spelen.

's Avonds vleidde ik me dan ook heerlijk in mijn slaapzakje op de bank in Johans huisje samen met de andere boodschappenjongens. De volgende dag hebben we ons voorbereid op het optreden van zondagavond in Oost-Souburg. Het was alweer 6 jaar geleden dat we daar optraden.

Vlak voor het optreden was ik nog even op de Zeeuwse radio te horen voor een kort interview wat Aarnoud van der Deijl (predikant van de Oost-Souburgse PKN-gemeente) had geregeld.

De kerk zat lekker vol en dat speelde dan ook heerlijk. Na afloop nog wat nagebabbeld, wat gedronken en toen werd het tijd om weer huiswaarts te keren.

We kunnen terug kijken op een geslaagd weekend met twee erg leuke optredens.

Kapelle en Oost-Souburg, bedankt!

Remy


14 februari 2008

's-Gravenzande
27 januari 2008

Afgelopen september stonden we er al met ons kerkdienstprogramma, komende april treden we er op en ook nu mochten we er weer verschijnen: 's-Gravenzande. Bij aankomst hebben we in het zaaltje eerst een podium opgezet, om vervolgens de rest van onze voorbereidingen te gaan treffen.

Het was al een tijdje geleden dat we het theaterprogramma hadden uitgevoerd, dus de zenuwen waren niet van de lucht. Zouden de teksten er nog wel goed inzitten? Soms niet, merkten we, maar dat heeft het spel in elk geval niet beïnvloed. Verder hadden we de indruk dat de show wel even wennen was voor het publiek. Vooral ook voor de mensen die eerder de kerkdienstversie van Pater Noster hadden gezien: die variant is een stuk luchtiger dan het soms wat zware maffia-verhaal dat we in het gewone programma uitspelen. Maar goed, de thematiek en humor zijn er niet minder om!

Marnix


Heino
10 februari 2008

Op zondag 10 februari jl. zitten we weer eens in de bus richting Zwolle, een weg die we inmiddels bijna kunnen dromen. We komen aan het begin van de middag al in Zwolle aan, om er met de ons toegewezen regisseur van het christelijk cabaretfestival Kleinzalig nog even wat dingen door te spreken voor ons optreden voor over twee weken. Het blijkt een zeer leerzame middag. Daarna meteen door naar Heino, waar we om vijf uur aankomen, snel de boel opzetten en worden getrakteerd op soep en broodjes in het tegenover de kerk gelegen verenigingsgebouw. Om zeven uur is het dan zover: we treden op en het gebodene wordt gewaardeerd door het publiek, zo merken we tijdens de dienst en horen we ook na afloop en via de reacties op onze site. Fijn dat veel mensen zeggen er wat aan gehad te hebben. Daarna snel afbouwen en dan zwermen we per bus en trein weer uit over het land, de werkweek in.

Anton


23 januari 2008

Diever
20 januari 2008

Na de zaterdag een hele dag geoefend te hebben voor het bijzondere optreden met het kinderkoor in de Mythe vertrokken we om ongeveer 14:00 uit Goes richting Drenthe.

Gelukkig is het altijd erg gezellig in de bus waardoor de reis altijd voor je gevoel erg snel gaat en je altijd snel op de plaats van optreden bent. Zelfs van Zeeland in Drenthe op een zondagmiddag! Goed slapen in de bus helpt trouwens ook om dat gevoel ('ach, zijn we al zover') op te wekken. Aangekomen in dit pittoreske dorpje in Drenthe hoorde we welk soort publiek er voornamelijk in de zaal zou zitten. In onderling overleg besloten we dat we toch beter de kerkdienstversie van ons stuk konden uitvoeren omdat dit beter aansluit bij het publiek wat er zou komen. We hebben het programma nu zo vaak gespeeld dat we dit onderhand prima kunnen inschatten. Achteraf bleek dit een goede keuze geweest te zijn want de mensen waren erg enthousiast over het programma.

Met een goed gevoel reden we terug naar Zeeland waar ik om 1:30 mijn bedje inkroop om vervolgens weer veel te vroeg gewekt te worden door mijn wekker voor een nieuwe werkdag.

Diever bedankt,

Groeten,

Johan


Voorronde Kleinzalig
11 januari 2008

Vrijdagmiddag 11 januari, 13.00 uur. Ik sta in Hoogerheide op Johan te wachten die met mijn busje aan komt gereden. Samen vervolgen we de weg naar Zwolle, onze eindbestemming voor vandaag. Marnix en Anton zullen zich daar bij ons voegen om een korte voorstelling van ongeveer 12 minuten te geven tijdens de voorronde van het christelijk cabaretfestival ‘Kleinzalig’.

Johan en ik zijn voor de files in het altijd mooie Zwolle, zodat we ruim de tijd hebben om de plaats van optreden te onderzoeken. Na even speuren, komen we tot de ontdekking dat het theater zich bevindt op een boot! ’s Avonds keren we terug (nu met z’n vieren) bij de ‘Verhalenboot’, laden onze spullen uit en ontmoeten wat collega’s die deze avond ook het beste uit zich zullen halen om een finaleplaats te bemachtigen voor het festival.

Wij mogen (gezien ons decor op het kleine podium) de spits afbijten. We hebben gekozen voor ‘Rechter’ (voor sommige mensen misschien beter bekend als de poppensketch) en aansluitend de nog nooit eerder uitgevoerde carnavalskraker ‘Dominee’. Het optreden verloopt niet geheel vlekkeloos, wat de jury dan ook in het juryrapport vermeldt. We mogen niet door. Teleurgesteld keren we huiswaarts, na eerst nog gezellig gesproken te hebben met Jo de Rijck, Albert Barth en Reyald Bogerd.

Maandag word ik op mijn werk gebeld door Johan. Ik snap er niets van en schrik me een hoedje, maar ben blij als ik hoor dat we op donderdag 28 febuari tóch welkom zijn in Zwolle tijdens de finale van Kleinzalig. En zo volgt na de teleurstelling de vreugde.

Halleluja Heer, we komen eraan!
(regel uit ‘Stoet’)

Remy


Yerseke
6 januari 2008

Op zondag 6 januari speelden we een thuiswedstrijd met een optreden in Yerseke, de eerste van het nieuwe kalenderjaar. Toen we onze apparatuur opbouwden in de grote kerk, die een galmend optreden beloofde, bleek plotseling dat ons keyboard niet meer werkte. Althans, er kwam geen geluid uit, en dat is voor ons optreden redelijk fundamenteel. Gelukkig had Johan een mobiele telefoon en familie met een keyboard die in Yerseke wonen, waardoor we alsnog met keyboard ons optreden ‘muzikaal konden omlijsten’, zoals dat dan zo mooi heet. We gingen spelen en gelukkig liep het goed, en onder de koffie na afloop kregen we dan ook van het publiek te horen dat men het een leuk optreden vond. Zo horen we het graag. We zeggen dan ook: Yerseke (en met name Johan’s familie aldaar) bedankt en hopelijk tot ziens!

Anton


22 december 2007

Nieuwendijk
16 december 2007

2 februari 2003 was de eerste keer met een kennismaking met het Nieuwendijkse kerkpubliek. Op 9 mei 2004 kwamen we langs met het programma ‘Een voor Een, Allen voor Allen’. En nu dus, voor de derde keer, met Pater Noster. De kerk weten we inmiddels blindelings te vinden, vooral vanwege het feit dat we dit plaatsje vaak passeren als we verderop in het land een optreden hebben.

Op deze koude zondagmiddag kwamen we aan en konden we meteen de spullen uitladen. Na alles opgezet te hebben, stonden er heerlijke broodjes klaar die we ons goed lieten smaken. Om half zeven konden we beginnen en werd het podiumdeel prachtig verlicht. Het optreden ging uitstekend, zo wist Freek de bloemetjes netjes buiten te zetten en verliep de sketch Super (na een hele middag oefenen) beter dan ooit te voren. Na de dienst nog heerlijk wat gedronken en gezellig wat gebabbeld en toen was het weer tijd om richting Zeeland te rijden.

We kunnen terug kijken op een van onze beste kerkdienstoptredens van ‘Pater Noster’.

Nieuwendijk, bedankt en tot de volgende keer!

Remy


9 december 2007

Hellendoorn
2 december 2007

Op 2 december reisden we af naar Hellendoorn, gelukkig niet vanuit Zeeland, maar uit het dichtbijgelegen Enschede. De dag ervoor waren we al op het gemakje naar Enschede gereden om rustig bij Marnix te kunnen overnachten. Zodoende konden we zondags op een Christelijke tijd uit ons bed en konden we het jubileumconcert van het koor van Marnix nog meemaken dat zaterdagavond plaats vond. Het koor had een verrassend, afwisselend programma in elkaar geknutseld wat erg leuk was om mee te maken. Niks dan lof!

De kerkdienst in Hellendoorn was erg leuk. De kerk zat vol, er waren vriendelijke mensen, koffie bij aankomst en een goede sfeer tijdens de dienst. Wat wil een mens nog meer?

Deze dienst deden we voor de eerste keer onze vernieuwde goocheltruc. Dat was vast spannend voor de mensen, maar zeker net zo spannend voor onszelf (en voor Anton, het leek ons wel grappig om hem van tevoren niet op de hoogte te stellen van de wending in deze sketch:-) ). Maar gelukkig lukte de truc uitstekend! Na de dienst alle spullen opgeruimd en de terugreis in de stromende regen gemaakt naar Zeeland.

Hellendoorn bedankt.

Groeten,

Johan


22 november 2007

Bergambacht en Kapelle
17 en 18 november 2007

Voor het eerst sinds twee jaar waren we dit weekend weer in Bergambacht. We voerden ons programma Pater Noster op voor een club heel geschikte mensen en op een alleraardigst podium. Lang hebben we gebakkeleid over versterkt of onversterkt optreden. Conclusie was onversterkt. We hebben extra gebruik gemaakt van de ruimte. Heel erg in de diepte gewerkt en haast tussen het publiek in gespeeld. Dat beviel erg!

De volgende ochtend mochten we alweer in Zeeland optreden. Deze volledig gevulde kerk in Kapelle mocht ons nu al voor de derde keer zien. De Afslag, Een voor een, allen voor allen en Pater Noster zijn hier nu allemaal voorbij gekomen. Ons collecteliedje Oeloe Baba kenden ze dus allang, maar dat was alleen maar positief. Helemaal geweldig was het voor Antons neefjes, die hun oom dagelijks dat liedje door de boxen horen zingen.

Marnix


20 november 2007

Terneuzen
11 november 2007

Zondag 11 november stond voor ons een optreden in de Goede Herderkerk in Terneuzen op het programma. Het betrof een ochtenddienst en dat was dus weer even wennen, omdat we meestal middag- of avonddiensten verzorgen. We verzamelden ons zaterdag al alle vier in Goes en rond half acht de volgende ochtend vertrokken we richting Zeeuws-Vlaanderen. Leuk detail is tevens dat Boodschappenjongen Johan een parttime aanstelling als jeugdwerkadviseur heeft in deze gemeente en dus veel mensen kent (en veel mensen kennen Johan dus ook). Zo vormt Johan’s kantoor deze morgen onze kleedkamer en uitvalsbasis. Het optreden verloopt best goed, ondanks Johan’s zenuwen en Remy’s stemproblemen vooraf. Na afloop zijn, onder een kopje koffie, de meeste mensen dan ook tevreden. Dus wij ook. Rest ons te zeggen: Terneuzen, bedankt voor de gastvrijheid en Johan, veel plezier bij je werk in deze gemeente!

Anton


1 november 2007

Barneveld
28 oktober 2007

Zondagochtend, op het gemakje inladen en afreizen naar Wissenkerke. Daar werden we met z'n drieën met taart verwelkomd door Anton en zijn ouders. Onze boodschappenjongen vierde namelijk zijn 25e verjaardag. En zo'n heugelijk feit kun je natuurlijk niet zomaar aan je voorbij laten gaan.

Halverwege de middag vertrokken we naar Barneveld waar we wederom hartelijk werden verwelkomd, dit keer met soep en broodjes. Na de gezellige maaltijd werd het tijd om de dienst te beginnen.

Na de veranderingen van vorige week, was het natuurlijk weer spannend of we alle veranderingen nog wisten. Gelukkig hadden we alles nog even doorgesproken, zodat de dienst prima verliep. Dit kwam mede door de gemeente, die veel respons gaf tijdens de dienst. En, zoals je misschien wel weet, toneelspelen is altijd een wisselwerking tussen publiek en acteurs.

Barneveld, bedankt!

Tot horens/kijk,

Remy


25 oktober 2007

Goes
20 en 21 oktober 2007

Eindelijk was het dan zover; ons optreden in Goes. Wat hadden we er naar uitgekeken en wat hebben we er van genoten. Eindelijk weer eens optreden in de buurt waar je vrienden, familie en bekenden voor kunt uitnodigen. Het optreden was dubbel speciaal omdat ook Anton voor de eerste keer meedeed na zijn Afrika reis. Hij is zeker geslaagd voor zijn première overigens. Doordat Anton mee speelde veranderden er ook wat dingen in het programma zoals de poppensketch. Het blijft altijd een uitdaging om in een kort tijdsbestek een veranderde sketch op te voeren. Maar het spontane applaus wat klonk na afloop van de sketch gaf wel aan dat dit bij deze sketch zeker gelukt is.

Zaterdag was het afwachten hoe druk het zou worden in de Oosterkerk. De ongeveer 150 bezoekers overtroffen onze verwachtingen. Ook zondagavond zat de kerk nagenoeg vol. Mooier kan je een voorstelling/kerkdienst haast niet beginnen als je achter de coulissen staat! Op beide optredens kijken we met een goed gevoel terug. Een weekend als dit, vol met oefenen en optreden smaakt naar meer.

Groeten,
Johan

Zwolle en Ommen
13 en 14 oktober 2007

Een maandje geleden alweer dat we opgetreden hadden. Toen was Anton er wel bij, zoals je kunt lezen hieronder. Dit weekend was hij ziek en vond het vreselijk dat hij er niet bij kon zijn. En dat terwijl hij nog niet eens mee zou spelen. (In tegenstelling tot volgende week.) Remy en ik begonnen met het opzetten van de apparatuur in een heel mooi, groot, oud gebouw in het centrum van Zwolle. Apparatuur die we (lees: ik) blijkbaar toch niet helemaal verstandig hadden ingeregeld, want Remy was plots enorm hard te horen aan het begin van de voorstelling. Gelukkig was het publiek zo vriendelijk ons dit te vergeven en de rest van het optreden toch heel vermaakt te kijken. Na het optreden overnachtten we in Enschede, bij mij thuis. 's Ochtends wat geschreven en goed geoefend op o.a. twee nummers voor tijdens de collecte in Ommen, waar we later die dag zouden optreden. Ommen had ons na ons vorige bezoek, een jaar geleden, een dag later alweer geboekt voor ons nieuwe programma. Hier stonden we dan weer, op het nog steeds opmerkelijke podium met zijn vele klucht-deuren. Deuren waarvan we dan ook dankbaar gebruik maakten. De zaal zat nu nog voller dan ooit: 350 mensen, waarbij er nog een stuk of 10 naar huis gestuurd werden (sorry). Heel gezellige mensen daar overigens en een zeer enthousiast publiek. We hopen er nog vaker te staan!

Groet

Marnix
P.S.: Er bleek geen collecte te zijn...


3 oktober 2007

Winterswijk en Vriezenveen
14 en 16 september 2007

Vrijdagavond 14 september stond er een optreden in Winterswijk op de agenda. We dachten op een publiek van louter jeugd te stuiten, maar uiteindelijk bleek het een avond voor alle vrijwilligers die in de gemeente actief zijn. En dat bleken er een hele hoop. Hoewel we lichte problemen hadden met het geluid, omdat het een echte ‘galmkerk’ betrof, zetten de drie jongens (ik speelde nog niet mee) een puike show neer. Na een dagje rust op zaterdag speelden we 's zondags in Vriezenveen. We speelden in een uitpuilende kerk voor een zeer gevarieerd publiek, van jong tot oud. Ik filmde het optreden vanaf het balkon. Dat deed ik dan ook fantastisch (vooral wanneer je geïnteresserd bent in Remy’s neusvleugels of de gezichtsporiën van Marnix). Het optreden was ook een groot succes, mede dankzij de vele inspanningen van de locale medewerkers. Een goed weekend dus. Winterswijk en Vriezenveen, bedankt! En volgende keer ben ik er eindelijk weer bij! Joehoeoe!

Anton


23 september 2007

Moordrecht en 's-Gravenzande
8 en 9 september 2007

Anton is weer terug en de bus is volgetankt. Een nieuw Boodschappenjongensseizoen is aangebroken. We mogen de spits afbijten in Moordrecht, een oude bekende. Ruim op tijd verschijnen we in de koffiebar, zodat we heerlijk op het gemakje alles op kunnen zetten. Om 20.30 uur is het dan zover. Ik hoor in mijn linkeroor de welbekende klanken van de bijbeltekst waarmee ‘Pater Noster’ begint. Het is een fijn optreden met Moordrechts publiek en het optreden verloopt dan ook prima, op het ietwat laat instarten van de minidisc na.

De dag erna mogen we onze opwachting maken in ’s-Gravenzande. De kerk zit goed gevuld als we als ouderlingen en dominee binnen komen. Ook dit optreden verloopt uitstekend en na afloop worden we heerlijk getrakteerd op een barbecue met de jongeren uit de omgeving. Uiteraard nemen we dit aanbod aan en zo zitten we aan het eind van ons openingsweekend aan de saté.

Moordrecht en ’s-Gravenzande, bedankt!

Remy


27 juni 2007

Oostburg
10 juni 2007

Het was een beetje een thuiswedstrijd deze ochtend voor mij, omdat ik in deze regio ook jongerenwerker ben. In plaats dat dit een geruststellende gedachte gaf, maakte het mij eerder zenuwachtig. Het zal toch wel goed gaan spookte steeds door mijn hoofd. Nou gelukkig heb ik mij daar achteraf voor niks zorgen over gemaakt. Want het optreden ging gewoon goed, en de reacties waren over het algemeen genomen positief. Na het optreden nog met veel bekenden gepraat in Pro-regen en na deze kerkdienst nog heerijk gebarbecued in Groede wat een prima afsluiting van deze dag was.

Groeten

Johan

Bergen op Zoom en Westkapelle
16 en 17 juni 2007

Het laatste theaterprogrammaoptreden voor de zomer vond plaats in het Mollerlyceum. Vlak bij het Roncalli, de school waar ik op heb gezeten lang geleden. We traden op voor jongeren van Evangelische Kerk 'De Schuilplaats'. Er was een hele schare fans, waaronder Johans en Remy's ouders, die het stuk nu voor het eerst zagen. Ze waren heel positief, wat meevalt voor zo'n kritisch stelletje. Misschien was het omdat ze zagen hoe goed wij zijn in problemen opvangen. Zo viel een glas water om in het effectpedaal van de gitaar, wat even later een ontzagwekkend lawaai opleverde. Doch o.a. geluidsman Randall (een oud-klasgenoot van mij) kon ons prima helpen het een en ander snel op te lossen. Normaal regelen we het geluid overigens zelf, door het mengpaneel - dat op het podium staat - vantevoren in te stellen en er dan niet meer aan te zitten. Dat werkt meestal best goed. Maar mocht er nou een goede, enthousiaste geluidsman zijn die voor bijna geen vergoeding vier keer per maand met ons mee wil crossen door heel het land, dan houden wij ons aanbevolen.

Gelukkig kunnen we in ons kerkdienstprogramma ook optreden zonder het genoemde pedaal, zodat we de volgende dag in Westkapelle weer probleemloos van start konden gaan. Hoewel... Johan was door omstandigheden nogal laat, waardoor Remy en ik als een razende alles hebben uitgeladen en opgezet. En net zoals de vorige keer in deze kerk in Westkapelle, waren we een poos bezig de galm een beetje te compenseren. Het optreden zelf verliep alleraardigst. Gelukkig maar, want het was het laatste optreden voor de vakantie en ook nog eens het laatste optreden van Pater Noster zónder Anton! De eerste zoveel optredens zal hij nog in het publiek zitten en notities maken voor zichzelf. Daarna gaan we hem de meest fantastische rollen toebedelen, zodat hij weer kan schitteren als vanouds. Nou ja, goed, na de dienst hebben we sneller ingepakt dan ooit, omdat ik weer eens de (laatste) trein naar Enschede moest halen.

Groet,

Marnix


4 juni 2007

Doeveren en Koudekerk aan den Rijn
2 en 3 juni 2007

Zaterdagmiddag rond een uur of vier heb je een rood busje kunnen zien rijden richting Waalwijk. Nee, nee, niet op weg naar de Efteling, maar naar een optreden in een dorpje, waar knakworsten niet veilig zijn, het publiek er altijd zin in heeft en waar je (in de pauze) heerlijk kunt liggen op een bed.

Kortom, Doeveren. Marnix werd in Waalwijk opgehaald en zo reden we naar het gehuchtje waar we zo’n vier jaar geleden ook opgetreden hebben. Daar werden we hartelijk ontvangen en na wat oude herinneringen opgehaald te hebben, werd het tijd voor friet. Zelf gebakken door onze gastvrouw in De Crocus. We lieten het onszelf goed smaken en vergaten zo, bijna, de tijd. Tijd om alles op te zetten, terwijl onze gastvrouw speciaal voor ons een ijsje ging halen bij de MacDonalds. Wat worden we toch verwend!

Na het heerlijke ijsje trokken we onszelf terug en een half uurtje later stonden we op het podium. Het optreden verliep prima! Ook het publiek deed zijn naam eer aan. Het begrip ‘een doeverenpubliekje’ bestaat al vier jaar binnen de boodschappenjongens. We bedoelen hiermee een zeer, zeer uitbundig publiek. Ook zaterdag was dit weer het geval. Na het optreden nog even nagebabbeld, opgeruimd en weer naar het Zeeuwse.

Zondag werden we langzaam wakker en na het middageten reden we naar Koudekerk aan den Rijn voor een kerkdienst. Door een lange file rond Rotterdam (en dat op zondag) kwamen we later dan gepland aan in Koudekerk a/d Rijn. Gelukkig hadden we nog wel genoeg tijd om alles klaar te zetten. Het was behoorlijk warm, maar dit mocht de pret niet drukken. Na de kerkdienst konden we nog een hapje mee-eten bij een vriendin van Johan. Uiteraard zeggen wij hierop: ja. Er was lekker gekookt en bij deze wil ik familie Den Hartog ook vriendelijk bedanken voor het heerlijke maaltje.

Rond half negen vonden we het weer tijd om naar huis te gaan. Rond kwart voor twaalf ging het licht uit en genoot ik verder van het laatste beetje weekend.

Doeveren, Koudekerk aan den Rijn en familie Den Hartog, bedankt!

Remy


1 juni 2007

Veenklooster
27 mei 2007

Het pinksterweekend in Veenklooster is beregezellig. We zeiden het vijf jaar geleden al op deze website: "Het was hoe dan ook een inspirerend en gezellig weekend dat we graag nog eens over zouden doen." Veenklooster was toen een van onze eerste grote optredens en we waren bijzonder vereerd dat we zomaar op zo'n groot podium in het bos mochten optreden, met draadloze microfoons nog wel. Opvallend was toen al het gemoedelijke sfeertje en de vriendelijke en behulpzame mensen, wat ook dit keer het geval was. We traden zondagavond met ons theaterprogramma op in de grote tent. Er zaten zo'n 250 mensen; een goede opkomst. Het programma verliep erg goed, wat mede te danken was aan ons geknutsel de dag ervoor: we hadden een scène eens goed onder handen genomen, die vervolgens ook stukken beter was. (Diezelfde dag hadden we ook zanginstructies gekregen van een dirigent/muziekdocent, wat veel stof tot nadenken en oefenen gaf!)

De volgende dag maakten we de gebruikelijke openluchtdienst mee in het bos van Veenklooster. De open plek zat propvol mensen op stoeltjes. Allemaal een jas of trui aan, want het was wat frisjes. Ikzelf had natuurlijk alleen een shirt aan, maar kon er goed mee leven. Dit gaf echter een van de nota bene oudere bezoekers de gelegenheid mij haar jas aan te bieden. Ik bedankte vriendelijk, want zoals gezegd, ik had vrede met mijn t-shirt. Maar het laat wel zien wat een behulpzame mensen in dit gedeelte van Nederland wonen. Later die dag een lekkere lunch en niet lang daarna gingen mijn en Remy en Johans wegen uit elkaar toen ik naar Enschede treinde en Remy en Johan naar Goes busten.

Nou ja, goed, om ook maar eens met de Remy-groet te sluiten:

Veenklooster, bedankt!

Marnix


21 mei 2007

Alblasserdam en Zoutelande
12 en 13 mei 2007

Nu hebben we wel vaker dat we uit alle windstreken van Nederland elkaar pas ontmoeten op de plaats van optreden. Maar deze keer was het wel heel extreem. Remy kwam alleen met de bus uit Goes. Marnix reisde met de trein vanuit Enschede naar Lunteren (waar ik een weekendje in een huisje een zomerkamp aan het voorbereiden was) en vanaf Lunteren reden Marnix en ik verder met de auto richting Alblasserdam.

Na flink wat geklooi met de routebeschrijving (een tomtom is echt niet voor zijn tijd) kwamen we wonder boven wonder toch op de plaats van optreden (Marnix had opeens een visioen van een rood busje en toen zijn we maar uitgestapt). Remy had ondertussen al een flink deel van de apparatuur opgezet.

Het optreden zelf verliep zeker voor de pauze zeer aardig. Het publiek was in ieder geval erg enthousiast, wat optreden altijd een stuk veraangenaamt. Het blijft een wisselwerking tussen spelers en publiek. Na terug gereden te zijn richting Middelburg volgde een zeer kort nachtje in huize Izeboud.

's Ochtend vroeg ging weer vroeg de wekker waarna we naar Zoutelande afreisden. In dit pittoreske dorpje diep in Zeeland voerden we de kerkdienstversie uit. Het blijft leuk dat het kerkdienstprogramma en het theaterprogramma erg verschillend zijn, dat houdt het voor ons ook afwisselend. Ons volgende optreden zal in het Friese Veenklooster zijn. Hier hebben we een aantal jaar geleden ook al een optreden gehad wat we niet snel zullen vergeten. Dit keer zullen we niet vergeten ons bestek mee te nemen :-)

Groeten Johan


7 mei 2007

Gramsbergen
6 mei 2007

Zodra ik opsta weet ik dat het vandaag een goede dag gaat worden, omdat 6 mei nu eenmaal de mooiste dag van het jaar is. Met, vanaf heden, mijn 25 jaren begeef ik me naar Johan die al klaar staat om door te reizen naar Gramsbergen; de woonplaats van onze ‘So you wanna be a popstar’ Erik Hulzebosch. We zijn vroeg vertrokken, want Marnix moet onderweg opgehaald worden in het auto-onvriendelijke Breda. Na een uur rondgedoold te hebben in de Brabantse stad, lukt het ons om bij het station aan te komen, waar Marnix al een uur uit zijn spreekwoordelijke neus staat te eten.

Nu in één ruk door naar Gramsbergen. De reis verloopt voorspoedig tot het moment dat Johan met zijn gedachten ergens anders is dan de weg... Ik kijk recht voor me uit en brul in een reflex: "Pas op, een ree, pas op!" Van de manier waarop ik dit vermeld, schrikt Johan misschien nog wel meer dan van de woorden. Gelukkig weet hij op tijd de rem te vinden, waardoor Bambi en zijn vriendje veilig aan de andere kant van de weg aankomen.

Na deze enerverende reis komen we uiteindelijk aan in het Overijsselse dorp. Een hele delegatie aan jongeren is zo vriendelijk om de spullen de kerk in te sjouwen, zodat we snel kunnen opzetten. Na de soundcheck, trekken we ons terug. Als we even later (in ons typetje) de kerk weer binnen komen, zien we dat de kerk aardig gevuld is. De dienst verloopt prima, al laat Marnix mij geen ruimte om het laatste couplet nog in te zetten.

Na de dienst nog even napraten en wat typisch Gramsbergse uitdrukkingen uitgewisseld (altijd handig). Dan is het toch echt tijd om terug naar Zeeland te reizen. Marnix zetten we af in het autovriendelijke Zwolle. Johan en ik zijn rond 1.00 uur in Goes. Mijn verjaardag is dus definitief voorbij. En ik kan zeggen dat ik een fantastische verjaardag heb gehad.

Gramsbergen, bedankt!

En Erik, zet hem op!

Remy


2 mei 2007

Barneveld en Vreeland
21 en 22 april 2007

In Barneveld vond het Dabar ontmoetingsweekend plaats, georganiseerd door deWindroos. DeWindroos richt zich op missionair kinder-, tiener- en jongerenwerk. Dit weekend is een voorbereiding voor jongeren voor hun werk op campings. Er zijn workshops, diensten, bijbelstudies en andere activiteiten. Zaterdag 's middags verzorgde ik met Remy daar een theaterworkshop voor zo'n twaalf mensen. We hebben aandacht besteed aan improvisatietheater en het ontwikkelen van typetjes en verhaallijnen. Een zeer geslaagde workshop wat ons betreft, en ook als we de deelnemers mogen geloven. 's Avonds om elf uur speelden we ons theaterprogramma Pater Noster voor een groot en enthousiast publiek dat, ondanks het late uur en het vermoeiende weekend, na de pauze nog met alle plezier terugkwam om het tweede bedrijf te aanschouwen. Het podium was een redelijk grote uitdaging, daar het opgebouwd was uit wiebelige planken en kratjes. We brachten het er echter zonder kleurscheuren vanaf.

Na in Barneveld overnacht te hebben, reden wij naar Vreeland. Een mooi, klein dorpje vol aardige mensen, waar we in het kleine kerkje onversterkt met ons theaterprogramma konden optreden, wat mij toch altijd nog meer het idee geeft dat ik echt aan het toneelspelen ben. Het optreden verliep naar ieders tevredenheid. Dit neemt echter niet weg dat we voor onszelf nog altijd een waslijst aan kritiekpuntjes bijhouden. Dat houdt ons bezig.

Marnix


18 april 2007

Asperen en Aagtekerke
14 en 15 april 2007

Afgelopen weekend stonden optredens gepland in Aagtekerke en Asperen. In beide plaatsen hebben we onze vorige twee programma's ook uitgevoerd, nu was het dus tijd om onze derde voorstelling te geven. In Asperen voerden we de theaterversie op, in Aagtekerke de kerkdienstversie. De week voorgaande aan de optredens hadden we veel geoefend, en dit was vooral terug te zien in de betere overgangen in het theaterstuk. Ook de teksten van alle sketches en liedjes gaan er steeds beter in zitten. Erg leuk om zowel in Asperen als in Aagtekerke op te treden voor veel enthousiaste mensen die weten wat ze ongeveer kunnen verwachten. Enthousiast publiek speelt altijd erg prettig. Foto's van ons optreden in Asperen zijn te vinden op de volgende website: www.koffiebar-overstag.nl.

Na ons optreden in Aagtekerke nog met een bak friet gezamenlijk het weekend afgesloten, terugkijkend op een leuk weekend. Op naar volgende week waar we weer twee keer moeten optreden.

Asperen en Aagtekerke bedankt en tot de volgende keer :-),

Johan

Hardinxveld-Giessendam en Drachten
31 maart en 1 april 2007

Na een paar weekjes rust konden we er weer tegenaan en wel in het plekje met de langste plaatsnaam van Nederland: Hardinxveld-Giessendam. In de wagon werden we hartelijk verwelkomd en begonnen we met het opzetten van onze apparatuur. Omdat het deze avond ging om een knusse koffiebar, hoefde niet veel versterkt te worden. Om 21.00 uur konden we van start gaan met ons theaterprogramma 'Pater Noster'. Het was gezellig druk wat het spel alleen maar ten goede komt. Na het optreden werden we verwend met een frikadel. Heerlijk! Toen begon voor ons de lange reis naar het noorden. Bij Gerco (een vriend van Johan) in Drachten konden we overnachten, zodat we de volgende ochtend bij hem om de hoek konden optreden. Na een kort nachtje (waarin we overigens heerlijk geslapen hebben) en een stevig ontbijt, reden we naar de kerk om onze spullen snel op te zetten (we hadden maar een uur opbouwtijd). Om 11.00 uur kon de dienst beginnen en bij de opkomst zagen we een behoorlijk volle kerk. Ook oude bekenden uit Niewleusen waren van de partij.

Een ontzettend fijn publiek zat er in de kerk. Friezen zijn gezellige mensen!

Ondanks de worstelingen met mijn headsetje (ik heb gewoon een te klein hoofdje voor zo'n ding!) ging het optreden prima.

Na de dienst konden we bij Gerco (wat een goede gastheer is het toch) de lunch nuttigen; met frikadellen! Halverwege de middag namen we afscheid van het Friese volk en vertrokken we weer naar het altijd mooie Zeeland.

Hardinxveld-Giessendam, Drachten en Gerco, bedankt!

Tot horens/kijk,

Remy


29 maart 2007

Rotterdam
11 maart 2007

Ik miste in Enschede net mijn trein. Dus de mooie marge van een half uur die ik had ingecalculeerd, was weg. Ik dacht dat ik vanaf het station in Rotterdam nog wel een heel eind met Johan en Remy in het rode busje zou rondtoeren voordat we de plaats van optreden zouden hebben gevonden. Rotterdam is groot tenslotte, zeker voor ons plattelandsmensen. De plaats van optreden bleek echter, na een telefoontje, twee straten achter het station te zijn. Aan de buitenkant was niet te zien dat er een behoorlijk grote kerk stond, inclusief ruim jeugdhonk. Aangekomen de boel opgezet. Gelukkig had ik eraan gedacht de koperen telefoon mee te nemen (kom zelf maar 's kijken), zodat ons optreden uiterlijk weer wat affer was dan de vorige (eerste) keer dat we 'Pater Noster - de theaterversie' speelden. Het publiek was erg leuk om voor te spelen, dus dat maakte alle foutjes die wij zelf zo bijzonder goed zien, helemaal goed. Na het optreden en een rondleiding door de kerk, haalde ik de laatste trein en was om half twee 's nachts alweer in Enschede!

Marnix


12 maart 2007

Harderwijk en Bergentheim
3 en 4 maart 2007

Zaterdagmorgen staan we al in de Oosterkerk in Goes. Onze vertrouwde oefenruimte waar we deze ochtend alles nog eens doornemen, zodat we 's avonds in Harderwijk niet voor verrassingen komen te staan qua vergeten teksten en attributen.

Het is rond drieën als we de rode bus starten en richting noorden gaan. Onderweg nog een vette hap aan de kant van de weg en dan komen aan in 'Het Visnet' de plaats van het optreden. Na een warm welkom zetten we alles gereed en trekken we onze nette pakken aan. Lichte zenuwen worden vervangen door enorme zenuwen en als het dan tijd is lopen we richting het podium waar het allemaal zal moeten gebeuren. Vooraan zien we een goede bekende zitten die met haar kinderen vanuit Kapelle is afgereisd om onze première te zien; petje af voor Corrina, bij deze krijgt zij een medaille voor het feit dat zij vanaf nu onze grootste fan is!

Na mijn beginpraatje begint het stuk echt. We zijn zeer geconcentreerd en zitten vol energie wat we weten over te brengen op het publiek. Omdat we 'Pater Noster, de theatervoorstelling' nog nooit aan iemand hebben laten zien is het voor ons behoorlijk spannend. Uiteindelijk is de spanning voor niets geweest en wordt het stuk goed ontvangen. Het is ons gelukt om een programma te schrijven waar we trots op zijn en waar het publiek van kan genieten, geweldig!

Na het optreden nemen we de dvd (ons programma is met veel dank aan de koster opgenomen) mee naar Enschede, onze slaapplaats voor de nacht. We bekijken meteen onze voorstelling terug en, kritisch als we zijn, zien nog genoeg verbeterpunten voor de volgende keer. Dan is het tijd voor een welverdiende nachtrust.

De volgende dag zingen we nog wat in en reizen we af naar Bergentheim, waar de kerkdienstversie van Pater Noster wordt uitgevoerd. Een gezellig, knus kerkje waar we getrakteerd worden op heerlijke broodjes. Als de kerk rond zevenen behoorlijk vol zit kan de kerkdienst beginnen en starten we met de sketch 'De Ouderlingen 8'. De kaartentruc die in deze sketch zit wordt uitgevoerd en, wonder-boven-wonder, hij lukt! Johan en ik zitten met grote ogen te kijken als Marnix, per ongeluk, de juiste kaart pakt uit het kaartenpak. De kans dat hij de juiste kaart trekt is 1 op 52 en Marnix weet het te doen. Schuilt er dan daadwerkelijk een goochelaar in hem?

De dienst verloopt verder zonder grote verrassingen en als alles weer is ingeladen volgt de lange reis terug naar huis. Rond één uur sla ik de dekens over mij heen. Een vermoeiend maar zeer, zeer geslaagd weekend. De eerste optredens buiten Zeeland zijn geweest. Het seizoen is nu echt begonnen!

Harderwijk, Bergentheim, bedankt!

Remy

Vlissingen
18 februari 2007

Zondag 18 februari reden we met de bus naar Vlissingen om de tweede keer ons nieuwe programma 'Pater Noster' op te voeren. Dit was al de derde keer dat we optraden in de Schaapskooi in Vlissingen, eerst met onze vorige twee programma's en nu dus met Pater Noster. Het is leuk dat je de mensen gaat kennen in een kerk en de mensen weten ook een klein beetje wat ze van ons kunnen verwachten onderhand. Toch is de inhoud van dit programma weer heel anders dan de vorige twee. De kerk zat goed vol! Wij haden vertrouwen gekregen door ons optreden in Goes van een week eerder. Kortom: het zag er goed uit! Het programma liep naar verwachting deze morgen.

Leuk dat ook dat er mensen uit Goes waren gekomen die het programma nog niet hadden gezien.

Nu de kerkdienst er langzaam begint in te slijpen, staat al weer een nieuwe uitdaging voor de deur. Het cabaretprogramma voor de eerste keer opvoeren in Harderwijk. Zo leef je echt van hoogtepunt naar hoogtepunt.

Groeten

Johan


11 februari 2007

Goes

Nou, daar gingen we dan, voor de eerste keer. De kerkdienstversie van Pater Noster op de planken van de Oosterkerk in Goes. Gelukkig een thuiswedstrijd, zodat we de lachers als vanzelf op onze hand hadden. Ze kenden ons een beetje. Niettemin waren we erg verrast over de stortvloed van positieve reacties. We hadden eigenlijk verwacht dat er nog heel wat verbeterpuntjes genoemd zouden worden, maar dat viel mee! We hebben ons er maar weer mooi doorheen geblufd, dacht ik bij mezelf. Want zo goed zat het er de avond ervoor nog niet in!

Maar in alle eerlijkheid: ook wij zelf waren erg tevreden! Die vijf jaren ervaring hebben hun vruchten afgeworpen. Toch vonden we dat we genoeg aan de show kunnen verbeteren. Dat zal dus ook zeker gebeuren. De eerste veranderingen mag Vlissingen a.s. zondag al aanschouwen.

Oh ja, en leuk dat alle ouders er waren, zelfs die van onze ontbrekende Boodschappenjongen Anton. Anton zit tot en met de zomervakantie voor zijn studie in Caïro, Egypte. We hebben dus het programma zo moeten schrijven dat we het zonder hem kunnen, en straks met hem. We zijn erg benieuwd wat hij ervan vindt!

Tenslotte nog, ter informatie, een berichtje uit de PZC (Provinciale Zeeuwse Courant) van 7 februari:

De Boodschappenjongens zorgen voor drama en humor in de kerken

GOES - Ze voerden hun eerste rap uit in de Samen Op Weg Kerk van Goes. Dat was zes jaar geleden. Inmiddels zijn De Boodschappenjongens een gevierde theatergroep. Hun shows zijn bedoeld om jongeren het Geloof in te trekken.

Maar het viertal spreekt ook volwassenen en kinderen aan. Voortgekomen uit de 16+ groep van het christelijk jeugdwerk in Goes, veroverde het kerken, jeugdclubs en koffiebars in het hele land.

Op zondag 11 februari vindt in de Goese Oosterkerk de honderdste voorstelling plaats. De Boodschappenjongens presenteren dan een nieuw programma. Het kan worden uitgevoerd als theatershow of als kerkdienst. In dat laatste geval worden de sketches, liedjes en raps aangevuld met gebeden en samenzang.

"We benaderen op humoristische wijze het slechte en goede in de mens", vertelt Boodschappenjongen Remy van Keulen uit Goes.

Is het ze nu ook gelukt meer jongeren de kerk in te trekken? "Nee", denkt Remy van Keulen, "Maar ik hoop wel dat we er aan hebben bijdragen dat meer jongeren zijn gaan geloven."

Verkeerd gekozen, naar onze mening, is de term 'het Geloof in te trekken'. Verder zijn we blij met het stukje.

Marnix


9 februari 2007

We zijn er bijna!

Aanstaande zondag gaat in de Oosterkerk in Goes de kerkdienstversie van ons nieuwe programma Pater Noster in première. Allemaal heel spannend! (Kennen we onze teksten wel?) Wie een klein voorproefje wil van de dienst, kan alvast een aantal liedteksten bekijken onder Teksten.


3 december 2006

Tholen

Het moment brak dan toch aan: ons laatste optreden, met het huidige programma.

Tholen was de plaats waar we het programma voor de 68e keer, en tevens allerlaatste keer zouden opvoeren. Een dubbel gevoel!

Vanaf nu geen musketier meer die op de microfoonstandaard komt aanrijden, geen Frits en Ivo meer die elkaar de tent uitvechten, geen krijsende Oeloe-Baba meer, en ook geen discussies meer over je vijanden lief hebben.

Aan Tholen hadden we erg leuke herinneringen, dat kwam vanwege ons vorige optreden hier. Ook toen, (net als nu) was de sfeer prima. Al met al was het een leuke afsluiter die extra speciaal was vanwege de vele bekenden die aanwezig waren om het laatste opteden bij te wonen. De komende tijd wordt het hard werken om het volgende programma ‘Pater Noster’ goed te krijgen. Het is wel treffend dat de eerste keer optreden met het nieuwe programma, precies ons 100e optreden wordt! (68x ‘Een voor een allen voor allen’ & 31x ‘De Afslag'.)

Ons jubileumoptreden is 11 februari 9:30 in de Oosterkerk in Goes.

Iedereen van harte welkom!

Johan


26 november 2006

Ommen

Daar gaan we weer, naar het (voor ons) verre Overijssel. Dit keer is Ommen de eindbestemming. Ik maak het vaste rondje: via Johan naar Zwolle waar de andere twee aankomen met de trein. Even kijken op de kaart is er niet meer bij, we kennen deze omgeving op ons duimpje. We komen dan ook mooi op tijd aan in het Hervormd Centrum van Ommen. Na een hartelijk welkom laden we uit en komen tot de ontdekking dat het podium, waarop we spelen, versierd is met een heus ‘kluchtdecor’, met allerlei deuren en een raam. Dat is leuk!

Na de soundcheck worden we geroepen voor de maaltijd. Samen met de voorbereidingscommissie van de dienst, die voor de verandering lekker achterover kan zitten, verorberen we onze soep met broodjes. Al etende zien we de zaal volstromen. Ook bekenden uit Nieuwleusen (zie 5 nov.) komen binnen gewandeld. Anton is na al die tijd nog steeds zenuwachtig; het begint zo langzamerhand aandoenlijk te worden om hem met lange tanden en bange konijnenoogjes te zien eten.

Om zeven uur is het dan zover, we gaan beginnen. De zaal zit goed vol en dat is meteen een fijn begin voor ons. Het spel gaat lekker. Ik geniet met volle teugen als Marnix weer eens op memorabele wijze Oeloe Baba laat overgaan in opwekking 40. Het blijft een bijzondere gewaarwording.

Om een uur of acht komt er dan toch een einde aan de dienst en vertrekken we, na gezellig wat nagepraat te hebben, richting het zuiden. Het is kwart voor één als het licht op mijn kamer uit gaat.

Ommen, bedankt!

Oh ja, Arjan Vuerink krijgt dit optreden de twijfelachtige eer als degene die voor het eerst mee geblèrd heeft tijdens het lied ‘Welterusten allemaal’ van de Maranatha Masters. Bij deze, gefeliciteerd!

Remy


5 november 2006

Nieuwleusen

Ik mocht weer eens fijn dicht bij huis optreden. Vanuit Enschede kon ik redelijk snel in Zwolle zijn. Van daaruit met de bsjs-bus naar Nieuwleusen. Remy had al correct voorspeld dat het aardige mensen zouden zijn. We werden dan ook hartelijk ontvangen en aan niets ontbrak het ons. De kerk zat stampvol, we speelden best goed en de mensen waren enthousiast. Dus wat wil je nog meer? Een nieuw programma? Komt eraan! Met enige regelmaat plannen we oefen- en schrijfweekends. Het is dan de bedoeling dat iedereen zijn huiswerk al heeft gedaan en met iets bijzonder indrukwekkends op de proppen komt (teksten, ideeën, etc.). Dit lukt niet altijd, maar uit ervaring weten we dat altijd alles goedkomt! Het belooft wat!

Marnix


28 en 29 oktober 2006

Schoonrewoerd en Heerjansdam

Op zaterdag 28 oktober reizen we af naar Schoonrewoerd, gelegen onder de rook van Leerdam, waar we in het knusse dorpshuis c.q. gymzaal worden ontvangen en waar we ons voor de allerlaatste keer voorbereiden op het spelen van het cabaretprogramma Een voor een, allen voor allen, een feit dat bij ons gemengde gevoelens oproept. We voelen dat we toe zijn aan een nieuw programma, maar het is vreemd dat dit programma inmiddels een deel van onszelf geworden is (alleen al omdat ‘ie volledig in ons hoofd zit) en een fijn en succesvol programma is gebleken. Gelukkig komen er ook enkele bekenden van ons om dit gedenkwaardige moment met ons mee te maken. Voor de laatste keer spelen we onze typetjes en gebruiken we de attributen die we maandenlang met ons hebben meegezeuld en die na ons een onzekere toekomst tegemoet gaan... Al met al dus een bijzondere avond in Schoonrewoerd, die we afsluiten door naar Wissenkerke te rijden om daar te tukken.

De volgende morgen, de dag dat Boodschappenjongen Anton zijn 24e verjaardag viert, rijden we al vroeg naar Heerjansdam, waar we eerst een paar keer zoekend door het dorp scheuren, maar uiteindelijk toch de kerk bereiken. We hebben een jong publiek vanmorgen, dat (daardoor?) enthousiast reageert. We zijn moe maar voldaan wanneer we na afloop de boel weer inpakken en met de bus weer terug naar Wissenkerke rijden om er in huize Quist de verjaardag van Anton te vieren.

Schoonrewoerd en Heerjansdam, beiden bedankt!

Anton


25 oktober 2006

Pater Noster

Nog een paar maanden en dan zeggen we ons huidige programma 'Een voor Een, Allen voor Allen' vaarwel. Na een jaar schrijven en twee jaar toeren door geheel Nederland is het welletjes geweest en leggen we het in de kast. Op naar een volgend programma!

Inmiddels zijn we druk aan het schrijven aan ons nieuwe programma dat de titel 'Pater Noster' zal gaan dragen. Een verrassend stuk over drie vaders en twee zoons die zich staande moeten zien te houden in de onderwereld. Natuurlijk gaat dit allemaal niet zo gemakkelijk en levert het zowel dramatische als hilarische momenten op. Het wordt tijd voor de mannen om te gaan nadenken over de keuzes die ze hebben gemaakt in hun leven.

Uiteraard komt er ook weer een kerkdienstversie van ons stuk.

Barneveld
19 oktober 2006

Vroeg in de middag vertrokken we al met onze rode bus naar Barneveld. Bij Utrecht begonnen we in de file te geraken. Gelukkig waren we op tijd vertrokken en hoefden we ons geen zorgen te maken of we wel op tijd zouden zijn. Na enige tijd in de file te hebben doorgebracht, besloten we dwars de Veluwe over te steken en een binnendoor weg te nemen.Veel tijdwinst heeft dit in ieder geval niet opgeleverd.

Aangekomen bij de plaats van optreden was er eerst een talentenjacht met cabarettalent, dichtkunst en zang van eigen Barneveldse bodem. Erg leuk om mee te maken en er waren leuke bijdragen van verschillende mensen. Eerst zouden wij jury zijn, maar dit ging niet door. Wie de talentenjacht gewonnen zou hebben zou trouwens nog een erg lastige beslissing geweest zijn. Half de avond mochten wij ons optreden verzorgen. Er waren leuke reacties en dat maakt optreden een stuk makkelijker en leuker om te doen. Dit was trouwens ons eerste optreden voor een Vrijgemaakte kerk/club. Na nog wat nagepraat te hebben met echte, originele, Vrijgemaakte Barneveldse jongeren, gingen we terug naar Wageningen om de volgende dag de terugreis te maken naar Goes.

Kapelle
21 oktober 2006

Zondag stond alweer het optreden in Kapelle op het programma. Dit was vooral voor 'meester Remy' een feestje om naar uit te kijken, omdat veel van de kinderen die hij dagelijks in de klas heeft aanwezig waren in de kerkdienst. Vroeg aangekomen in de kerk werden we hartelijk ontvangen door de koster. Enigszins bezorgd over de akoestiek van de kerk besloten we de monitorboxen (om jezelf te horen) in te zetten als boxen voor de gemeente. Geholpen door een kapstok die prima dienst deed als boxenstandaard gingen we verder met sound checken. We dachten de kerk aardig van geluid te hebben voorzien. Maar dit bleek achteraf maar ten dele gelukt. Het optreden zelf was erg leuk, de kerk zat erg vol en er waren wederom leuke reacties. Na nog gezellig koffie gedronken te hebben in de kerk was het optreden ten einde. Een dag schrijven aan ons nieuwe programma vormde de afsluiting van een geslaagd Boodschappenjongensweekend.

Johan


15 oktober 2006

Dedemsvaart

Het zonnetje schijnt, de vogels fluiten en een optreden voor de boeg. Al zingend rijden drie van de boodschappenjongens, te weten Anton, Johan en Remy, naar Zwolle om daar de overgebleven bsjs’er op te halen die dezelfde ochtend wat pianoloopjes had afgekeken van de one-and-only Wibi Soerjadi.

Alles verloopt prima. De treinen rijden op tijd en het is niet druk op de weg. Ruim op tijd rijden we Zwolle binnen, maar dan... Een diep grommend geluid komt mijn keel uitzetten. De anderen kijken mij verbaasd aan. Ik meld de jongens dat er iets vreselijks is gebeurd. De ogen van de geschrokken cabaretiers worden nog groter. Anton probeert alles nog te relativeren door te zeggen: "Je hebt zeker een afslag gemist." Bij mijn antwoord: "Erger", zakt Johan ook in elkaar. Zijn zus is namelijk vorige week getrouwd (felicitaties kunnen op ons prikbord achtergelaten worden) en de ceremoniemeester Johan had wat spullen geleend, te weten de microfoons en het mengpaneel. Nu wij onderweg zijn naar Dedemsvaart, liggen deze spullen veilig in huize Wondergem.

Na de korte schrikreactie van een minuut of vijf, klimmen we in de telefoon en brengen Marnix op de hoogte. Natuurlijk denkt hij dat het een grap is, aangezien ons repertoire naast het podium vol zit met dit soort grappen. Als ook hij is bekomen van de schrik, hangen we op en bellen onze contactpersoon in Dedemsvaart. Een kinderkoor, dat die ochtend al in deze kerk heeft gezongen, biedt uitkomst. We kunnen microfoons (met snoer) en dergelijke van hen gebruiken, waardoor we vrolijk neuriënd verder rijden.

Na het opzetten en soundchecken is het tijd voor de koffie en thee. De Dedemsvaartse mensen zijn goed geluimd en het is dan ook erg gezellig vlak voor het optreden. Het optreden zelf gaat prima. Alleen moet er van de week nog wel een nieuwe zonnebril gekocht worden, want eentje met maar één glas is toch ook geen gezicht. Na de dienst nog vrolijk nagebabbeld en toen was het weer tijd om nog wat uren in de auto door te brengen. Het was 1.15 uur toen ik de lakens over me heen trok.

Dedemsvaart, ontzettend bedankt!

Remy


1 oktober 2006

Raalte

Meer dan drie uur rijden (onder het zingen van negro spirituals), maar dat hadden we dan ook wel over voor ons eerste optreden in een katholieke kerk. Het was ter gelegenheid van het veertigjarig bestaan van de Pauluskerk in Raalte. We hadden zo onze twijfels of onze show wel over zou komen, want ons programma gaat over een groepje dat een eigen kerk gaat oprichten en dat is nu niet echt een bekend thema bij de katholieken. Maar het viel alleszins mee! Het publiek was erg positief. Verder was er een fan uit Wierden aanwezig die blijkbaar ook eens ons gehele programma wilde zien (in plaats van de kerkdienstversie). Na afloop mocht Remy het hele eind in z'n busje alleen terug rijden en gingen Anton en Johan naar Leiden en ik naar Enschede.

Marnix


16 september 2006

Oldebroek

Vandaag een optreden in Oldebroek, bij Zwolle, maar de Boodschappenjongens zitten vandaag nogal verspreid over het land: Marnix in Enschede, Remy in Utrecht, Anton in Heinkenszand en Johan in Sluis. Omdat Johan ietwat te laat van z'n werk daar weggaat en daarna Anton ophaalt, lijkt het erop dat we de afgesproken 18:30 uur in Oldebroek niet zullen gaan halen. Het is 16:30 wanneer we met de bus van Remy, met al onze apparatuur achterin, Goes uitrijden, maar zoals altijd blijven Johan en Anton ijzig kalm en zonder buitengewone snelheidsovertredingen rijden we keurig rond 18:30 Oldebroek binnen. We bouwen op het gemak op en horen dat we vanavond concurrentie zullen hebben van een praise-bijeenkomst in het dorp. We zijn niet onder de indruk. We geven een aardige show weg en het publiek lijkt er mee ingenomen. Onder het publiek bevinden zich onder andere personen uit Westervoort, die ons optreden nu al voor de derde keer komen aanschouwen en als aanmoediging voor Remy een plantje met vlinders erin meebrengen; Remy kennende worden deze dan ook meteen in de show gebruikt. Na afloop wordt er nog een tijdje nagepraat en ruimen we onze boel weer op. Daarna brengen we Marnix naar het station van Zwolle en rijden daarna naar huis. Het kost moeite wakker te blijven, maar rond twee uur in de nacht komen we dan echt thuis... en kunnen terugkijken op een geslaagd optreden.

Oldebroek, bedankt!

Anton


9 en 10 september 2006

Bennekom en Hazerswoude

Op zaterdag 9 september kwamen we allevier anders via verschillende routes in Bennekom terecht. Remy uit Utrecht, kersvers gestart met zijn opleiding theologie. Marnix treinend uit Enschede, en ondergetekende pikte Anton op in Goes, na zelf nog een wedstrijdje gesport te hebben. Bij het optreden in Bennekom waren er enthousiaste bezoekers uit Westervoort aanwezig, die het programma voor de tweede keer bekeken. Het optreden zelf verliep prima, hoewel we een tijd het cabaretprogramma niet hadden uitgevoerd, omdat we voornamelijk in kerkdiensten speelden.

Na het optreden snel naar Leiden waar Anton en Johan gingen slapen en Marnix en Remy tot diep in de nacht bleven analyseren. Dat is de reden dat nooit ruzie hebben over de kamerverdeling! De slapers liggen op een kamer, en Marnix en Remy zijn op een kamer. 's Morgens ging al vroeg de wekker. Want de dienst in Hazerswoude begon al om 9:30. Deze kerkdienst was leuk om te doen vanwege de aanwezige mensen. Terug naar Wissenkerke waar we bezig gingen met het nieuwe programma. 's Avonds moe thuis aangekomen in Goes, na het eerste Boodschappenjongensweekendje van dit nieuwe seizoen.

Op naar de volgende optredens.

Johan


24 augustus 2006

Atlantic Bridge (Middelburg)
12 augustus 2006

We traden deze zaterdag op tijdens het Bridgebuilders One Festival ter gelegenheid van de Muslim-Christian Youth Exchange van de organisatie Atlantic Bridge. Atlantic Bridge heeft als doel het bij elkaar brengen van jongeren uit verschillende culturen en van verschillende geloven. Het festival vond plaats op het Abdijplein te Middelburg. Hier traden bands en acts op, waaronder dus ook wij. Al vrij snel na aankomst gingen we het podium op. Een beetje onwennig, omdat we op een plein speelden en met microfoons met draad. De mensen luisterden echter bijzonder geïnteresseerd en ons spel en het geluid waren goed. De buitenlandse gasten konden ons niet verstaan, maar hebben misschien op zijn minst kunnen genieten van de liedjes en ons enthousiasme.

Na het optreden verzorgden we een theaterworkshopje. Een bont gezelschap van kinderen in verschillende leeftijden plus een paar ouders had zich bij ons gemeld. We gingen naar een klein zaaltje bovenin een naburige kerk, alwaar we samen erg veel plezier beleefden aan de diverse improvisatie-theatervormen die door Remy werden geleid en door de rest van De Boodschappenjongens ondersteund.

Na afloop van dit alles aten we chinees bij mijn ouders thuis en bereidden we ons voor op het Flevo-optreden van de week erna (zie het verslagje van Remy hieronder).

Marnix

Flevofestival (Liempde)
17-18 augustus 2006

Het is alweer vijf jaar geleden dat we auditeerden voor de talentententoonstelling voor het flevofestival. Toen kregen we te horen dat ‘De Boodschappenjongens’ potentie hebben, maar nog moeten werken aan de presentatie. Inmiddels vele optredens achter ons en veel geleerd. Kortom, we zijn nu wel klaar voor een optreden op het flevofestival.

Donderdag, snel vanuit mijn werk, om 16.00 uur de bus in. Anton en Johan opgehaald en dan richting Liempde. Marnix voegde zich in Boxtel bij de andere drie.

Eenmaal op Flevo, hapje eten, tenten opgezet en nog even de teksten doornemen (kan nooit kwaad). Om 0.30 uur ging de theatertent open. We hoorden de mensen binnen komen en een kwartier later kwam de dominee met ouderlingen het podium op geklauterd. Een heerlijk feestje was het gevolg. Vol enthousiasme passeerden Ivo Lutie, d’Artagnan (één van de vier musketiers), Frits Gepping, Willem Winterdiek en de Maranatha Masters de revue.

Binnen de kortste keren gingen we het podium weer af en genoten we van het geslaagde optreden. Een uurtje later vleiden we moe, maar voldaan, op ons luchtbedje neer.

De volgende dagen stonden in het teken van het kijken naar ander cabaret, schrijven aan het nieuwe programma, inspiratie opdoen bij verschillende lezingen en het eten van knakworsten bij vrienden van ‘De Crocus’ uit Doeveren.

Zo werd Flevo een festival om nooit te vergeten.

Flevo/Doeveren, bedankt!

Remy

Recensies Flevofestival

Naast bovenstaand verslagje van Remy, hebben ook een paar recensenten hun best gedaan:

Van de website van Flevofestival:

---

Cabaretnacht
Door Marco Wemekamp

De nacht begon al goed. In het publiek bevond zich een groepje jongeren dat het duidelijk naar hun zin had. Al zingend en wavend kregen ze al gauw de meerderheid van het publiek mee. Toen bleek dat iemand jarig was werd er natuurlijk ook nog even 'Lang zal ze leven' gezongen. Na ongeveer tien minuten kon de nacht beginnen...

De Boodschappenjongens gaven een voorstelling vol muziek. Er werd ge-beatboxed, dan weer piano gespeeld en vaak ook nog gezongen. Het muzikale viertal zat goed in hun rol(len) en wist met hun rake grappen het publiek uitstekend te vermaken. De voorstelling bestond vooral uit verschillende sketches waarvan de meeste over alledaagse dingen gingen. Maar ook serieuzere onderwerpen passeerden de revue, zoals de tegenstelling evolutietheorie <-> schepping en het naar de kerk gaan/geloven. Al met al een voorstelling waar het hele publiek van genoten heeft.

---

Van ChristelijkPodium.nl:

Flevo: De Boodschappenjongens
Benjamin Jurg

Nog voordat de boodschappenjongens binnen komen heeft het publiek de stemming erin. En gedurende de avond wordt dit alleen maar beter.

De boodschappenjongens gebruiken veel muzikaal cabaret, en dat doen ze goed. Ze zijn goed op elkaar ingespeeld, elk zijn eigen soort rol.

Het zijn veel kleine sketches die soms gewoon leuk zijn, soms leuk met een kleine boodschap er in. Voorbeeld van zo'n laatste: Je vijanden lief hebben, hoe doe je dat als in een parkje een man de krant af pakt van een kneusje?

In een andere sketch ontstaat een hele discussie over de schepping versus evolutie, waarbij de heren uiteindelijk niet verder komen dan "altijd een keer meer evolutie", erg humoristisch.

Het was een leuke voorstelling, de moeite waard om te zien.


2 juli 2006

De Tike

Ons laatste optreden voor de vakantie. Een dorpsfeest in een piepklein plaatsje in Friesland. Om de zoveel jaar wordt dit feest gehouden en er is dan een tentdienst op zondag. Deze mochten wij verzorgen. Erg leuk! Wel warm. Ieder van ons die niet op het podium hoefde te zijn, kon steeds achter de tent chillen in het gras en wat koel water drinken. Totdat het dan weer tijd was om op te gaan. Wel blijven opletten, anders mis je je cue... (Maar dat gaat altijd goed eigenlijk tegenwoordig.)

Ergens tijdens een dialoogje met Remy klonk er nog een bijzonder merkwaardig geluid door de boxen; brrr deden ze, als een drilboor. Verbaasd keken Remy en ik elkaar aan en improviseerden er maar wat dialoog omheen. Toen het geluid gestopt was, gingen we weer aarzelend verder. Later bleek dat het geluid was gestopt toen men de stekker van de waterkoker uit het stopcontact had getrokken.

Alles bij elkaar een leuke afsluiting van dit seizoen. We moeten echter alweer snel: 12 augustus in Middelburg!

Marnix


26 juni 2006

Woerden

Bijna iedereen denkt deze dag aan de voetbalwedstrijd tegen Portugal. Maar een klein plaatsje blijft dapper weerstand bieden tegen deze oranjegekte en nodigt De Boodschappenjongens uit om bij hen een dienst te verzorgen.

Droog vertrekken we vanuit Goes. Gedurende de reis wordt het steeds natter en als we allen in Woerden aankomen, komt het water met bakken uit de hemel. We worden hartelijk ontvangen en binnen no-time (m.d.h. van alle aanwezigen in de kerk) staat de apparatuur binnen. Na een kopje koffie/thee en een gesprek over jackpluggen, wordt het tijd om alles te installeren. Ook dit is weer rap gebeurd en zo trekken we ons terug in de consistorie. Hier worden wat meegenomen boterhammetjes opgegeten, waar Anton de tijd voor neemt. De zenuwen voor een optreden blijven, ook na 85 optredens.

Om 18.30 uur is de kerk goed gevuld en start ons programma. Onder het geluid van het gedonder buiten, verloopt ons programma prima. Er wordt lekker mee geswingd met Ben je groot? en Soms.

Om 19.45 uur is het weer tijd om ons boeltje af te breken. We besluiten om dit rap te doen, zodat we weinig van de voetbal missen. Marnix en Anton worden op de trein gezet, waarna Johan en ik met geknepen billen luisteren naar Jack van Gelder.

Woerden, bedankt!

Remy


18 juni 2006

Nieuw programma en meer

Een paar belangrijke mededelingen:

- Vanaf 18 februari 2007 treden we op met ons nieuwe programma. Meer informatie hierover volgt. Tot en met december 2006 treden we nog op met het huidige programma Een voor een, allen voor allen.
- We hebben dus een korte stop tussen de twee programma's.
- We vragen voor elke boeking van het nieuwe programma (dus vanaf 18 februari 2007) dat vanaf nu geboekt gaat worden, het vaste bedrag van E 250,-. Zie Interesse voor meer informatie.

Lopik

Lopik, mij alleen bekend van het zendstation en die hoge zendmast daar in de buurt (hoger dan de Eiffeltoren!), was deze zondag de plaats van optreden. Ik kwam weer 's vanuit Enschede en de andere drie vanuit Goes. Ik miste helaas net de bus van Utrecht naar Lopik, dus in plaats van een uur op de volgende te wachten, heb ik toen de sneltram naar Nieuwegein genomen en ben daar opgepikt door het rode busje. Al met al waren we slechts een kwartiertje te laat.

In de, op moment van aankomst nog koele, kerk voerden we ons kerkdienstprogramma uit. Het was een bijzonder sympathiek publiek om voor te spelen. Achteraf kregen we bovendien vele positieve reacties en dat wil er altijd wel in... :-) Dit deed ons denken aan hoe vaak we het programma veranderd hebben om het zo veel mogelijk tot een eenheid te maken, transparant te krijgen, het strak uit te voeren, etc. En op een gegeven moment is het dan 'okee' genoeg om het te houden zoals het is. En dan is het weer tijd voor een nieuw programma...

Marnix


11 juni 2006

Middelburg

Een warme, drukke dag. Aan het begin van de middag alle spullen in de auto geladen, want ik wilde het Nederlands elftal niet missen. Na de wedstrijd werd het oranjekostuum snel verwisseld door onze witte blouse en zwarte (heerlijk met dit warme weer) broek. Opgetogen haalden we, Anton was immers al bij vanwege de voetbal, Johan op om vervolgens naar Middelburg af te reizen. Daar ontmoetten we Marnix en het ontvangstcomité van de Hoeksteengemeente. Na het uitladen, opstellen, en al zweet wegvegend soundchecken was het tijd voor een heerlijke bolus die voor ons klaarstond. Heerlijk om in Zeeland op te treden!

Na een kwartiertje inzingen met de gemeente, wat Marnix voor zijn rekening nam, kon de dienst beginnen. Gedurende de dienst ontdekte ik dat er behoorlijk wat fans, in de vorm van familie, vrienden en twee giechelende meiden uit mijn klas, in de kerk zaten. Dat maakt zo´n dienst extra leuk.

Het optreden verliep soepel, maar tijdens ´Het liedje van Remy´ begon ik toch enigszins last te krijgen van de warmte. Tot dan toe had ik het behoorlijk droog gehouden, maar tijdens het tweede couplet werden alle kranen open gezet. Het zweet kwam met straaltjes over mijn gezicht gedropen en als een verzopen katje begon ik aan het laatste couplet. Gelukkig kon ik me na de daarop volgende samenzang terugtrekken achter de coulissen om het vocht van me af te schudden. Zo kon ik het optreden weer fris en fruitig voortzetten.

Na afloop van de dienst een glaasje fris en toen was het weer inladen geblazen. Even naar Marnix voor een afzakkertje, waarna de drie boodschappenjongens huiswaarts keerden.

Middelburg, bedankt!

Remy


28 mei 2006

Bredevoort

Vandaag stond een reis naar het verre Oosten in de agenda. Bredevoort was de plaats van optreden. De afstand tussen Goes en Bredevoort is toch al snel 3 uur rijden. In Aalten pikten we Marnix op van het station. Aangekomen in Bredevoort waren we net als een week geleden veel te vroeg. Wat is dat toch, dat we tegenwoordig telkens te vroeg zijn? Misschien komt het door het nieuwe (Ferrari-rode) busje van Remy? (Zelf geef ik de voorkeur aan de benaming: brandweer-rood). Maar het kan ook komen doordat Marnix tegenwoordig niet meer meerijdt op de heenweg? Of misschien komt het door het feit dat Remy beter in kaartlezen is dan de rest van de Boodschappenjongens? Of misschien hebben we na al die tijd gewoon leren plannen. Of... Wie weet? De niet aanwezige liturgies zorgden eventjes voor wat onrust, maar dit werd gelukkig snel opgelost. Na het optreden hebben we in no-time alles afgebroken, en binnen de kortste keren zaten we weer in het busje terug naar Zeeland. Terwijl wij bijna weer in Zeeland waren aangekomen, twijfelden Marnix en Anton nog tot diep in de nacht welke trein ze het snelst naar huis zou brengen, vele treinen aan zich voorbij zien trekkend.

Johan


21 mei 2006

Pijnacker

Zondag 21 mei 2006 staan we in Pijnacker op het programma. Remy, Johan en Anton rijden gedrieën vanuit Zeeland, terwijl Marnix vanuit Enschede met de trein Pijnacker bereikt. Zo’n honderd meter van de Ontmoetingskerk komen we hem sjokkend met zijn tas tegen. We komen aan bij de kerk, waar alles stil is en alle deuren gesloten. We zijn een beetje te vroeg en dat zijn we niet gewend. Een verklaring zoeken voor een keer te laat komen is voor ons rasartiesten gemakkelijk (dat cliché van die brug die openstond is in dit verband nog altijd een succesnummer, waar we fluitend mee weg komen), maar een goede reden bedenken waarom we te vroeg zijn is een heel ander verhaal.

Wanneer de kerk eenmaal geopend is door de koster en koffiejuffrouw, bouwen we rustig het podium op en verbazen ons over de tijd die we hebben om in te zingen/soundchecken en ons zenuwachtig te maken. Er komen behoorlijk wat mensen, waarvan veel uit andere gemeenten. Het optreden verloopt prettig, evenals het nababbelen, koffie drinken en afbouwen. Wat lijkt het leven van een artiest toch ontspannen soms. Uiteindelijk verlaten Anton (naar Leiden) en Marnix (Enschede) Pijnacker per trein, Remy en Johan keren per auto terug naar Zeeland.

Anton


14 mei 2006

Zwartewaal

Ergens in de buurt van Rotterdam ligt Zwartewaal, alwaar De Boodschappenjongens waren gevraagd op te treden. En zo trokken wij weer door het land in Remy's rode busje. Althans, de andere drie. Ikzelf kwam uit Enschede. Maar dat is ook fijn, want dan ben ik eens vrij van de oeverloze discussies tijdens de rit. In Zwartewaal voerden wij het gehele cabaretprogramma uit, niet de kerkdienstversie, maar wel in een kerk. Een mooi kerkje ook, met een iets te mooie galm, waardoor je moet gaan letten op je verstaanbaarheid. Verder weten we nu dat je niet op het derde knopje van de speaker moet drukken (als ie aanstaat). Oh ja, guitig lachende mensen in het publiek zijn heel motiverend voor je spel! Een goede graadmeter.

Dat was wat ik wilde zeggen.

Marnix


22 en 23 april 2006

Sliedrecht en Andijk

Zaterdagmiddag plukten Marnix en Remy onze gevierde korfbalspeler Johan van het veld om vervolgens door te stomen, via Wissenkerke (Anton zat hier al een hele poos te wachten), naar Sliedrecht. Daar aangekomen, werd alles uitgeladen en opgesteld in een gezellige koffiebar. Om 21.15 uur stonden we op het podium, waar we, na het succes van vorige week, een catwalk hadden gecreëerd.

Het werd een gezellige avond, zeker toen er na het optreden frikadellen werden geserveerd. Die waren dan ook zeer welkom. Na een afzakkertje begaven we ons naar de kamer van Anton in Leiden. Rond tweeën was het hier heerlijk stil.

Zondag gingen de oogjes weer langzaam open. De brunch lieten we onszelf goed smaken, zodat we gevuld het busje weer in konden om naar Andijk af te reizen. Vooraf hadden wij al verhalen gehoord over de enorme omvang van deze kerk, wij vreesden dan ook voor de akoestiek.

Vroeger dan gepland arriveerden wij in dit dorpje aan het IJsselmeer, zodat we nog tijd hadden om te genieten van een wandelingetje langs het grootste meer van Nederland.

Een half uurtje later bleek onze angst nergens voor nodig te zijn, want de kerk had juist een prima akoestiek! Met behulp van een aantal aardige, behulpzame mensen was alles zo opgezet. De magen begonnen na een poosje te knorren, wat verholpen werd door de broodjes en soep (met flubbers).

Zeven uur werd het tijd om te beginnen met de dienst. De mensen in de kerk konden alles goed meekrijgen door de gebruikelijke liturgie en twee beamers. Een uur en een kwartier later gingen ze (naar ons idee) tevreden weer naar huis.

Voor ons begon de avond nu pas, want na het inladen, een babbeltje en het afscheid moesten wij nog ongeveer vier uur rijden voordat wij eindelijk op ons bedje lagen. Mijn eigen bedje, dat voelt goed.

Sliedrecht en Andijk, bedankt!

Remy


15 en 17 april 2006

Paasweekend
Scherpenzeel en Schoonhoven

Het was 15 April toen we de bus parkeerden voor een optreden in Scherpenzeel. Hier hielden de 7de dags adventisten hun jaarlijkse jeugdcongres. Wij waren gevraagd om de afsluiting van dit congres te verzorgen. Nietsvermoedend liepen we de sporthal binnen en zagen toen tot onze verbazing een enorm groot podium (met een soort van cat-walk), een groot beeldscherm (waarop alles verscheen wat op het podium gebeurde), een professionele lichtset (die zo fel was dat je amper de zaal in kon kijken), en een heus audio- en videoteam die voor optimale beeld- en geluidskwaliteit zorgden. Alles waar we vroeger als kleine jongens op oude zolderkamertjes van droomden, werd dit optreden werkelijkheid.

Het optreden zelf verliep redelijk. Voor de pauze kwam alles iets beter over dan na de pauze. Gelukkig hoefden we na het optreden niet ver te rijden maar konden we in Wageningen slapen. Om maandag weer vol goede moed naar Schoonhoven te rijden waar de HGJB een Jongerenontmoetingsdag had. Hier verzorgden we 3x een optreden van 45 minuten met een selectie uit ons programma Een voor een, allen voor allen. We traden op in een klein zaaltje waar ongeveer 150 jongeren in konden. Elke workshopronde zat het zaaltje meer dan vol. We speelden dus lekker dicht bij het publiek waardoor er goed contact mogelijk was met het publiek. De jongeren reageerden enthousiast op ons optreden, dit zorgde voor een positief effect op ons theaterspel. Na de afsluitende dienst meegemaakt te hebben, kwamen we na een lange reis moe maar voldaan terug in Zeeland.

HGJB en 7de dagsadventsiten bedankt en misschien tot ziens!!!

Groeten Johan


19 maart 2006

Ede

Vandaag staat een optreden in Ede op het programma. In de voorafgaande dagen is het schokkende nieuws doorgekomen dat Remy's trouwe vierwieler onherstelbaar is beschadigd en we als Boodschappenjongens (maar vooral Remy persoonlijk natuurlijk) op zoek moeten naar een nieuw busje. Gelukkig heeft Remy al snel een nieuwe op het oog, maar dit vergt helaas een flinke investering. En zoals het zo vaak gaat met dingen die op een gegeven moment heel vanzelfsprekend lijken, je gaat pas beseffen hoe gesteld je er op was als je ze niet meer hebt. Dus in het vervolg geen bestuurdersportier meer dat niet meer open ging, niet die vertrouwde herrie van de dieselmotor waardoor we alleen maar naar elkaar konden schreeuwen, niet meer dat aandoenlijke kloppen op de radio als de ontvangst stoorde en nooit meer dat met niets te vergelijken gevoel dat je vreest te crashen tijdens het parkeren, omdat alleen Remy vaak genoeg in dat ding reed om niet steeds te vergeten dat we gewoon extra ruimte hadden, omdat "we geen neus hebben", nooit meer...tsja...we zullen ermee moeten leren leven...

Nou ja, hoe dan ook, we werden dus in Ede verwacht en door het bovenstaande waren we dus gedwongen met twee personenauto's te rijden en onze apparatuur over twee kofferbakken te verdelen. Maar goed, Ede, dat is de plaats waar Johan tijdens zijn studie GPW jarenlang bivakkeerde en dus veel mensen kent en we werden dan ook door één van Johans (vele?) vriendinnen uitgenodigd om een hapje bij haar te komen eten. Wat ons betreft voor herhaling vatbaar, want deze lieve jongedame zette ons een waar feestmaal voor en, en nu komt het... ze liet ons vertrekken zonder af te wassen! Wat geweldig dat zulke zorgzame vrouwen nog bestaan anno 2006, dus Corina, als je dit leest: heel erg bedankt, je naam zal voor altijd met goud omlijst worden in de Boodschappenjongens-annalen. Goed, maar waar waren we ook weer? Oh ja, het optreden. Na onze spijziging begaven we ons naar jongerencentrum De Kei, waar we geheel provisorisch onze opstelling opbouwden (onze omkleedschotten moesten nu namelijk voor vervoersdoeleinden in en uit elkaar worden getimmerd en geschroefd). Het optreden verliep verder prima (hoewel ik (Anton) bijna een keer door het podium gezet kwam) en het talrijk opgekomen publiek leek ons na afloop zeker tevreden. Waarna we ieder ons weegs gingen, Marnix naar Enschede, Remy naar Goes (Hòès!) en Anton en Johan naar Leiden. Rust zacht, groen monster...

Anton


11 maart 2006

Ermelo

De jeugd van de 'Kerk van de Nazarener' uit Vlaardingen was op kamp in de Aalbertshoeve in Ermelo. Meer dan 100 jongeren mochten wij hier vermaken met ons cabaretprogramma. Eerst chinees gegeten in het kampgebouw van het oudere deel van de jeugd, kennis gemaakt met allerlei volk en daarna de boel opgezet. Lekker gezellig publiek, dat het niet naliet zijn vreugde te laten blijken over wat voor menselijke aanwezigheid op het podium dan ook. Dergelijke steun helpt wel bij het spelen in ieder geval! Overigens moeten we misschien eens leren hoe onze stem heel te houden in een zaaltje dat te klein is voor microfoons, maar net iets groter dan onze stem gewend is te dragen. Afijn, we komen er wel.

Marnix


5 maart 2006

Appelscha

Het is zondag, 5 maart. Een verre reis staat voor de boeg. Het weer zit deze dagen niet mee, maar toch gaan we vol goede moed richting Appelscha. Vandaag met chauffeur! Mijn vader is zo aardig om te rijden, zodat ik op de terugweg heerlijk kan slapen, want maandag behoor ik weer fris voor de klas te staan. Zo rijden we gezamenlijk naar het noorden. Johan en Anton stappen in Utrecht het, voor ons, welbekende busje in en Marnix mag de laatste kilometers meerijden. Hij had namelijk besloten om van 5 maart een dagje Friesland te maken.

Zonder al te veel problemen komen we aan bij de gereformeerde kerk in Appelscha. Hier nuttigen we een welkome bak koffie/thee. Vanaf zeven uur komen de mensen geruisloos de kerk binnen, zodat het voor ons een verrassing is hoeveel mensen er aanwezig zijn.

Als we, met de vertrouwde opkomst, binnenkomen zien we dat de kerk toch lekker gevuld is en dat speelt altijd lekker. De musketier is vandaag in een dolle bui, in zijn enthousiasme stoot hij pardoes een muziekstandaard om, waardoor de gezongen liederen en de liturgie op de grond belanden. Gelukkig weten de Maranatha Masters alles weer netjes op te ruimen, zodat De Boodschappenjongens de liturgie weer prima kunnen volgen. 'De tijd vliegt als je het naar je zin hebt’. Dat merken we als Marnix Soms inzet, ons laatste nummer van de dienst. Na de dienst is het tijd af te breken en na een kop koffie (en één thee) zakken we weer af naar het zuiden.

Appelscha, bedankt!

Remy


3 maart 2006

Asperen

Voor de tweede keer in het bestaan van De Boodschappenjongens traden we op in Asperen. Na een aantal jaar geleden hier in een kleine koffiebar gespeeld te hebben, weken we nu uit naar de grotere ruimte waar ongeveer 40 jongeren inpasten. Voordat het optreden begon hadden we een flinke discussie of we nou met of zonder microfoons zouden spelen (volgens mij dachten de mensen in Asperen dat we ruzie maakten, maar zo gaan onze discussies wel vaker, niks aan de hand hoor). Uiteindelijk kwam er een mooie poldermodel-oplossing uit rollen: alleen de liedjes met microfoon, de rest van het optreden zonder microfoon.

Alle vier tevreden met dit bereikte compromis begonnen we vol goede moed aan het optreden. Het optreden zelf liep lekker! Wij hebben erg veel plezier gehad tijdens het optreden, en ook de mensen in de zaal leken het naar hun zin te hebben. Na het optreden snel inladen en nog snel even naar de koffiebar om daar na te praten. Om daarna de terugreis naar Zeeland in te zetten. Zo tussen 2:00 en 3:00 waren we lekker weer thuis van een avondje optreden.

Vergeet ik bijna nog te melden dat het leuk was om Jasmijn weer eens in levende lijve te zien. Jasmijn is namelijk een van onze trouwste bezoekers, en zij had hard gelobbyd om ons weer in Asperen te krijgen (waarvoor dank Jasmijn).

Als het nieuwe programma af is, komen we zeker weer naar Asperen.

Groeten Johan


18 februari 2006

Westervoort en Halsteren
11 en 12 februari

Zaterdag 11 februari tuffen we met ons busje naar Westervoort, net buiten Arnhem. Bij onze aankomst in de kerk waar het optreden plaatsvindt, is iedereen druk bezig grote podiumlampen te installeren. Ook blijkt dat er veel reclame voor deze avond gemaakt is en dat er veel mensen van buiten de gemeente verwacht worden. Meer inspiratie hebben we niet nodig! We bouwen de boel op, kleden ons om, horen de zaal volstromen en spelen vervolgens ons cabaretprogramma voor een heel enthousiast publiek. We voelen ons voldaan na afloop en met al die bloemen en handtekeningen zetten blijkt het moeilijk sterallures te onderdrukken. Vervolgens bouwen we snel af, want we moeten morgen weer vroeg op en we zetten koers richting Wageningen, waar we zo snel mogelijk gaan slapen (ongeveer 1:00 uur). De volgende ochtend moeten we om 6:00 uur weer op en zitten rond 7:30 weer in de auto op weg naar Halsteren. Hier treden we op in een grote (vroegere katholieke) kerk, de Martinuskerk. Die stroomt goed vol wanneer we ons kerkdienstprogramma opvoeren en na afloop krijgen we veel leuke reacties en verkopen we enorm veel cd's. Waarvoor dank. Moe van onze korte nacht, maar zeer voldaan keren we terug naar Zeeland... en geeuwen nog maar eens.

Anton

Middelburg
5 februari

Het was alweer een tijd geleden dat ik (Remy) voor De Boodschappenjongens mijn bed uit moest. De afgelopen tijd treden we namelijk enkel 's avonds op, maar nu ging de wekker om 6.15 uur al. Nadat ik langzaam maar zeker wakker werd, drong het heugelijke feit tot mij door: 'de reis is vandaag kort, want we moeten naar Middelburg'. Een thuiswedstrijd is ook wel eens lekker. Via Wissenkerke, waar Anton zijn laatste stukje brood snel naar binnen propte toen ik aankwam, naar huize Izeboud, waar Marnix al fluitend naar buiten kwam gelopen. Ook Johan arriveerde met zijn pas gekochte auto, welke hij kundig parkeerde. Gezamenlijk legden we de laatste kilometer af dwars door Middelburg, om rond de klok van acht uur bij de hofpleinkerk aan te komen. Binnen korte tijd stond alles weer opgesteld en waren we fijn ingezongen. Wat ons betreft kon de dienst beginnen, maar omdat de dienst niet eerder begon dan 9.30 uur waren we genoodzaakt om nog een half uurtje te zenuwpezen. Een kwartier voor het begin van de dienst keken we angstvallig naar Johan, die een van zijn vele hoestbuien niet binnen kon houden. Zou dit het optreden niet belemmeren? Achteraf gezien kunnen we zeggen dat dit gelukkig niet het geval was. Toen Marnix de eerste noten speelde voor onze opkomst, stonden we nog niet gereed. Even een sprintje buitenom de kerk, waardoor we toch nog op tijd waren. Het optreden ging lekker, zeker als je halverwege de dienst ook nog eens bekenden in de kerk ziet zitten. Door het vele water waarmee Johan zijn keel had doorgesmeerd, begon zijn blaas enigszins vol te geraken. Gelukkig was er tegen het einde van de dienst een moment om zich even terug te trekken. Het lied erna zong Johan als een herboren mens mee! We kunnen terugkijken op een fijn optreden.

Middelburg, bedankt!

Remy

Langerak en Wierden
21 en 22 januari

De Koningskerk in Langerak. Een kerk waarin we omgekeerd speelden. Dat betekent dus met de rug naar de achtermuur. Dit mag onhandig lijken, maar je hebt op die manier wel heel veel speelruimte! Leuk was dat de zaal aardig vol zat; op een gegeven moment gingen de mensen zelfs bijna achter de speakers zitten, maar dan hoor je zo weinig, dus werden ze maar wat dichter bij elkaar gezet (de mensen). Vlak voordat we begonnen, begon een draadloze microfoon onuitstaanbare geluiden te maken (ft fsst), maar ik (Marnix) geloof dat je ze niet op mute moet zetten (vooral niet op wat grotere afstand enzo). Het optreden ging verder gelukkig heel aardig. En er was een jarige! We kregen het verzoek of we dit nog in het programma wilden verwerken. Geen probleem natuurlijk. Extra spannend was verder het bezoek dat we af en toe kregen op het podium.

Wierden ligt bij Enschede en daar woon ik zelf, dus de terugreis was in ieder geval een eitje voor mij en niet voor de andere jongens. In Wierden deden we de kerkdienstversie van ons programma. Leuk publiek! Ook hier ging er voor het optreden wat mis: een box bromde en geen van onze oplossingen werkte. Wat wel gewerkt had, was simpelweg alles op één stekkerdoos aan te sluiten. Ja, had ik kunnen weten, he... Het zal voortaan goed gaan! Onverwachte bekende was Erik de Koning met enige aanhang. Ze komen graag luisteren als we in de buurt zijn en we komen ze ook op rare plaatsen tegen, zoals in de tent naast ons op het Flevofestival-kampeerterrein. Tegenwoordig maken we overigens vaak opnames op minidisc van onze optredens. In de eerste plaats om zelf nog eens kritisch te luisteren. En als iets van heel redelijke kwaliteit is, zetten we het vanaf nu ook wel eens op de website. Bij deze dan. 'Oeloe-Baba - Live in Wierden' is onder het 'Teksten'-deel te beluisteren.

Marnix


16 januari 2005

Dieren en Berkel en Rodenrijs
14 en 15 januari

Het was weer zover, een weekendje optreden!! Na een reis uit Goes kwamen Marnix, Remy en Anton aan bij mij (Johan) in Wageningen. Om daar eerst nog wat eten naar binnen te werken en te zeuren of ze darten mochten kijken. Dit mocht! Na een ovenschotel naar binnen gewerkt te hebben, gingen we op weg naar het optreden in Dieren. De organisatie had veel werk gemaakt van de voorbereiding. Dus de zaal was leuk aangekleed met zelfgemaakte posters, flyers, boodschappentasjes, en een boodschappenwagentje. Hierdoor kregen we nog meer zin in het optreden. Het optreden zelf ging prima. Het was grappig om na het optreden te praten met mensen die ons een van onze allereerste optredens hadden bijgewoond. Er was veel veranderd vonden ze. Daar stemden wij van harte mee in. Zo rond 23:30 kwamen we weer aan in Wageningen om daar de nacht door te brengen. Althans dat probeerde we. Mijn kamer is niet zo groot namelijk, daarom moesten we flink wat passen en meten om iedereen in een comfortabele slaappositie te manoeuvreren. Op de mail had Remy ondertussen de eerste reactie uit Dieren al binnen. Wederom dacht een meisje te hebben opgemerkt dat Remy 'schattig' is. Nu waarderen wij allen Remy zeer veel, maar op 'schattige' dingen hebben wij hem nog niet kunnen betrappen. Maar wie weet is dat een kant van Remy die wij niet kennen.

Zondag wachtte het optreden in Berkel en Rodenrijs. De kerk hadden we redelijk snel gevonden en na alle apparatuur opgezet te hebben waren er lekkere broodjes, terwijl de kerk volstroomde. In de consistorie ontstond er nog even onrust, omdat ik op het allerlaatste moment besloot van broek te wisselen op het moment dat Anton, Remy en ik eigenlijk op moesten komen. Maar ook dit is alsnog goed gekomen. Het optreden zelf verliep goed, en na nog gezellig met veel mensen gepraat te hebben, scheidden onze wegen weer. Na eerst flink wat onnodige rondjes te hebben gereden door het mooie Berkel en Rodelrijs, gingen Remy, Anton en Marnix weer naar Zeeland en ik naar Wageningen.

Gr. Johan


30 december 2005

Augustinusga
17 december

'Door het gehele land is er kans op gladheid door hagel en sneeuw. In de nacht van zaterdag op zondag wordt het in Drenthe afgeraden om de weg op te gaan.'

Het bovenstaande weerbericht weerhield ons er niet van om afgelopen zaterdag naar het noorden af te reizen voor een avondje 'Boodschappenjongens' in Augustinusga. Fluitend werd de auto volgetankt, de apparatuur opgeladen en met drie van de vier boodschappenjongens reden we naar Hilversum, onze eerste stop. Een zeer voorspoedig eerste deel van de reis. Anton zou vanuit Leiden, waar hij diezelfde dag nog flink zat te studeren voor een belangrijk tentamen Arabisch, naar Hilversum afreizen. Om 16.00 uur was de club compleet en konden we verder. Na een korte stop in Lemmer bij onze grote vriend Mac, werd het tijd om de routebeschrijving erbij te pakken. Tot nu toe was alles gladjes verlopen, maar het zou nog gladder worden... We reden een witte wereld in. En voor het eerst moest het stuur behoorlijk stevig vast gepakt worden. Al slingerend vonden we een plaatsnaambordje in twee talen. Eén van de twee namen vertelde ons dat we in Augustinusga beland waren. Nu het 'Pypke tsjerke', onze eindbestemming, nog... Gelukkig moesten nog meer mensen op pad deze avond, zodat Remy zijn beste Fries kon uitproberen. Dit resulteerde in een duidelijke routebeschrijving naar het tsjerke. 18.45 uur reden we de oprit op van de kerk op. Na een warm welkom van de, toch wat ongeruste, contactpersonen, konden we het podium vol bouwen. Ondanks het tegenwerkende weer, waren er toch behoorlijk wat mensen om deze Zeeuwse jongens te aanschouwen. Het werd een gezellig optreden. Naderhand bleef de jeugd nog even hangen om ons het hemd van het lijf te vragen over het rappen. Toen werd het toch echt tijd om de gladde wegen weer te trotseren. Veilig kwamen we, rond een uur of half twee, in Wageningen aan (onze slaapplaats voor die nacht). Zondagochtend gingen we weer uiteen om de week weer vrolijk tegemoet te gaan.

Augustinusga, bedankt!

Remy

Aalsmeer
27 november

Zondag 27 november hadden we de eer op te treden in Aalsmeer, vooral leuk omdat we nog niet vaak in deze streek hadden opgetreden. Terwijl we langs de studio's van Endemol rijden vragen we ons dan ook hardop af: zouden Joop of John zelve, of toch anders een van hun bekende werknemers ons optreden bezoeken en ons vervolgens introduceren bij het mediaconcern en zo aan de basis staan van onze definitieve doorbraak in televisieland? Wanneer we nog wat bekenden van Remy bezoeken, die toevalligerwijs ook in Aalsmeer moeten optreden, komen we langs een opgehangen poster waarop ons optreden wordt aangekondigd... en we dromen verder... eenmaal op de plaats van optreden blijkt dat we die avond in een knus clubzaaltje spelen, dat vrijwel helemaal volstroomt. We brengen het cabaretprogramma 'Een voor een, allen voor allen' ten tonele en krijgen hierop leuke reacties. We hopen hierbij dat we wellicht vaker in deze regio kunnen optreden. En die televisiedoorbraak? Ook die hebben we nog steeds niet uit ons hoofd gezet...

Anton

Moordrecht en Sleeuwijk
5 en 6 november

Het was even zoeken, maar dan ben je er ook: Moordrecht. Zoals gewoonlijk gaf de bestuurder weer iedereen behalve zichzelf de schuld van de dwaaltoeren die we maakten. Maar goed, we traden hier 's avonds met ons cabaretprogramma op in Youthhome MORE. De ruimte was niet heel groot, dus dan is het voor ons altijd even overleggen of we microfoons gaan gebruiken of niet. We kozen voor niet. Het was goed te verstaan en je had zo ook je handen vrij. Wel nog een speaker opzetten voor het keyboard en voor de versterking van wat dia- en monoloogjes achter de schermen hier en daar. Uiteindelijk ben je dan dus bijna net zo lang bezig met opzetten als normaal... En het wordt dan ook vaak krap voor ons. Ook al zijn we anderhalf uur voor aanvang van het optreden aanwezig, we weten toch meestal iets te relaxed het spul op te zetten en te veel met mensen te babbelen. Op het laatst denken we dan 'hoei! we moete nog soundchecken!' en dat gaan we dan vlug doen terwijl de eerste mensen binnendruppelen. Maar dat alles ontneemt niemand het plezier van de voorstelling. En een beetje spanning vooraf is ook niet verkeerd. Op het einde van het optreden kreeg Remy nog vele vrouwelijke fans bij zich, omdat ze hem zo schattig vonden. Zijn typetje althans. Ze zullen wel teleurgesteld zijn.

De volgende dag toogden wij naar Sleeuwijk. Hier was een enorme kerk (de Ontmoetingskerk) waar we mochten optreden. Ze hadden hier overigens een grote preekstoel die verreden kon worden. Dit hadden wij nog nooit gezien. In deze kerk speelden we ons kerkdienstprogramma. Het leuke was dat we achteraf relatief veel positieve berichtjes kregen van gemeenteleden. Enigszins onverwacht eigenlijk, want tijdens de dienst hadden we niet het idee dat het opvallend enthousiast werd ontvangen. Maar ja, we zouden eigenlijk niet meer verbaasd moeten zijn. Het publiek per regio (of zelfs dorp of stad) kan heel erg verschillen. Een stil publiek kan iets net zo leuk vinden als een luider publiek, maar ze laten het alleen niet zo merken. Wij Zeeuwen zijn zelf ook niet zo van de uitbundige lach. Dan moet je het wel heel gek maken. Het is alleen wel zo dat hoe duidelijker en vaker er door de mensen gereageerd wordt, hoe beter je spel gaat. Het blijft interactie. Dus leuk! En een uitdaging!

Marnix


18 oktober 2005

Bergambacht en Bruinisse
8 en 9 oktober

Rond 17.00 uur zitten we in het voor ons wel bekende busje van mij dat al een aantal jaren dienst doet als ons 'boodschappenwagentje'. Na een korte stop bij de Mac komen we aan in Bergambacht, waar het vanavond allemaal moet gaan gebeuren. De zaal is lekker ruim en we hopen met z'n allen dat deze vol komt te zitten met in ons achterhoofd de gedachte dat we moeten concurreren met het Nederlands elftal dat, zo horen we later op de avond, ook succes zal beleven.

Op het gemakje wordt alles geïnstalleerd en zien we de zaal voller worden. Na een bakje koffie (en de thee voor mij) trekken we ons terug om ons voor te bereiden. Het script nemen we kort door, de videocamera staat op stand-by en de benodigde kleding gaat aan. De avond verloopt zeer prettig. Het publiek reageert vrij uitbundig en dat versterkt het spel van de vier jongens enorm. Na het fijne optreden wordt er nog wat nagepraat en rond 23.30 uur nemen we afscheid van de gezelligheid in het Zuid-Hollandse Bergambacht.

De terugreis verloopt prima en het is diep in de nacht als wij bij huize Quist in Wissenkerke aankomen. Na een drankje en wat chips begeven we ons naar de slaapvertrekken die door de moeder van Anton al keurig zijn geprepareerd. De volgende morgen kan ik mezelf niet beheersen en ik bekijk meteen de beelden van gisteravond op mijn videocamera. De andere jongens merken dit al gauw en buigen zich ook over het LCD-schermpje. We besluiten om beneden de televisie erbij te halen en al snel zitten we voor de buis, te genieten van de hoogtepunten en elkaar te wijzen op de minpunten. Een stevige brunch volgt en er wordt gebrainstormd over de opzet van ons volgende programma.

Rond 18.00 uur springen we weer in de bus op weg naar Bru (Bruinisse), waar we (na alles klaar gezet te hebben) genieten van een heerlijke maaltijd. We treden nu al jaren met elkaar op, maar door de zenuwen krijgen we bijna geen hap door onze keel. Als er een mooie kindertekening wordt aangeboden, valt er iets van de zenuwen weg, maar zodra we ''t kerkje an d'n diek' in kijken en de grote menigte zien, zijn deze spanningen weer helemaal teruggekeerd.

We peppen elkaar op, bidden en dan begint de cabaretshow. Het is een waar feest! Het publiek is al gauw los en de kinderen in de kerk leven helemaal mee, waardoor ons optreden tegen het einde vergelijkingen vertoont met een poppenkastvoorstelling. Tevreden zingen we ons laatste nummer en als de deur van de kerk sluit en ieder weer huiswaarts keert, kunnen we moe maar voldaan terugkijken op ons beste optreden ooit!

Bergambacht en Bruinisse, bedankt!

Remy


20 september 2005

Biezenmortel, Vaassen en Kamperland
16, 17 en 18 september

Biezenmortel

Na 8 maanden niet opgetreden te hebben, moesten we dit weekend gelijk flink aan de bak. We hadden namelijk drie optredens in één weekend. Vrijdagavond was het eerste optreden in Biezenmortel. What's in a name zou je denken? Iemand enig idee waar het ligt? Wij in ieder geval niet van tevoren. Voor het eerste optreden viel het ons zeker niet tegen. De afgelopen maanden is er ongemerkt toch veel aan het programma veranderd. Af en toe was het nog een beetje zoeken, maar over het algemeen verliep het optreden zeer redelijk. De reacties van de mensen waren in ieder geval goed. [Zie ook de recensie hieronder. Red.]

Vaassen

Zaterdagavond moesten we alweer optreden in Vaassen tijdens een startweekend. Het was een kleine zaal, waardoor we het zonder microfoons afkonden, wat erg prettig spelen is. Er waren ook nog 2 jonge bekenden op het optreden afgekomen (Marcel en Gideon). U moet weten dat deze twee jongens onze cd's zo goed kennen, dat ze elk liedje zonder enige moeite kunnen meezingen en alle dialogen tot in de finesses kennen en deze elk willekeurig moment paraat hebben. Voor we het wisten liepen ze rond in onze musketierpakken! Het optreden zelf verliep boven verwachting goed! Met een goed gevoel reden we terug naar Wageningen om de volgende dag terug te keren in het o zo schone Zeeland.

Kamperland

Om 15:30 werden we in Kamperland verwacht. Om 17:00 stroomde de mensen de kerk langzaam binnen; er waren redelijk wat mensen op de middagdienst afgekomen, wat altijd lekker optreden is. Onder de mensen bevond zich een groepje uit Goes en Wemeldinge. Deze mensen hebben het programma al meerdere keren gezien. Als we ooit een keer zelf niet kunnen optreden dan kunnen we het optreden gerust aan deze mensen overlaten. Zo goed kennen ze het programma. Het zingen van de liederen in samenzang met de gemeente ging beter dan de afgelopen jaren, hier hebben we de afgelopen tijd dan ook flink op geoefend. Na een afsluitend etentje bij de familie Quist, waar moeder Quist prima voor ons zorgde, zat het weekend erop. Op naar een jaar met veel optredens voor de BSJS. We hebben in ieder geval veel zin!

Groeten Johan

Recensie

De volgende korte recensie komt van Christelijk Podium:

"Een voor een, allen voor allen
16-09-2005 - BJ

Tijdens een gemeenteweekend in Biezenmortel waren de boodschappenjongens te bewonderen. Thema van het gemeenteweekend was "bruggen bouwen" en ik denk dat de boodschap van de jongens hier prima in paste.

Het was jammer dat ze geen headset gebruikten want ze waren verder best goed. Vooral muzikaal stonden ze sterk. Wat ik heel sterk neergezet vond was hoe geniepig roddel soms kan plaats vinden en hoe destructief het effect kan zijn van roddel.

Het was een avond met leuke cabaret met een goede boodschap. Als ze nog iets meer gaan werken aan de afronding (zoals microfoons) kunnen we nog veel van de boodschappenjongens verwachten."


16 augustus 2005

Anton, Remy en Johan zijn eindelijk allemaal weer veilig terug in Nederland. Meer informatie over hun reizen vind je hier. Onze eerste gezamenlijke activiteit was een vierdaags bezoekje aan het Flevofestival. Heel gezellig! Onze volgende activiteit wordt oefenen en dan op 16 september het eerste optreden sinds lange tijd. Het programma is nog steeds 'Een voor een, allen voor allen', hoewel we het intussen enigszins gewijzigd hebben. We hebben er zin in! (En dat zeggen we niet voor de vorm.)


18 juni 2005

Hoewel de andere jongens nog in het buitenland zitten, ben ik (Marnix) al zo vrij geweest om de Boodschappenjongens-agenda vol te gaan plannen. Zie hierboven het resultaat tot nu toe. Boeken kan nog steeds. Zie 'Interesse' voor meer informatie.


30 maart 2005

Jaja, het is zover. Johan zit al een tijdje in Suriname en Remy en Anton zijn enkele dagen geleden gearriveerd in Indonesië. Johan voor zijn stage en Remy en Anton voor de fun. Ik (Marnix) zit in Nederland, voor de fun. Meer info over hun belevenissen vindt u hieronder.


13 januari 2005

Johan gaat voor zijn opleiding Godsdienst-Pastoraal Werk een buitenlandstage lopen in Paramaribo, Suriname. Marnix blijft fijn in Enschede en Remy en Anton gaan getweeën naar Indonesië. Anton was hier al eens eerder geweest voor zijn studie, maar nu die afgerond is, leek Anton het wel leuk om een plichtenvrije rondreis te maken door dit land. Een compagnon in deze onderneming was deze keer niet ongewenst, dus kwam al snel de samenwerking met Remy tot stand. In maart gaan ze weg en ze keren weder in augustus. Johan vertrekt in februari en arriveert hier in juli. Zo simpel werkt het. Consequentie van dit alles is dat we pas vanaf september weer optreden. En we hebben er nog steeds zin in, want we kunnen met plezier terugkijken naar alle 55 optredens sinds onze oprichting. De website checken gedurende dit optredenloze tijdperk, kan trouwens geen kwaad, voor wie geïnteresseerd is.


7 januari 2005

Vandaag hebben we opgetreden in het Kerkelijk centrum te Yerseke. Er was veel jeugd en het was bovenal een heel gezellige groep mensen die leuk reageerde op het optreden. Leuk zaaltje trouwens. Het is altijd een uitdaging om zo'n podium in te richten naar je eigen wensen. Iedere zaal is weer anders en vaak zien we dan mooie mogelijkheden om bepaalde omgevingselementen in het optreden te verwerken. Zo zijn deuren op gekke plaatsen bijvoorbeeld erg interessant. Ook verhogingen, verlagingen en trappen zijn bijzonder welkom. Maar ja, al dat spannends moet weer even wachten, want dit was voorlopig weer even het laatste optreden. In september gaan we verder!

Marnix


12 december 2004

Vandaag een jubileumoptreden, het is namelijk de vijftigste keer dat de boodschappenjongens met elkaar op het podium staan. Dat moet wat beloven voor het optreden dat deze avond zou brengen. Nou, het zou vandaag wat worden... De Boodschappenjongens begonnen gescheiden aan de reis naar Nootdorp. Johan en Marnix zouden met de trein naar Pijnacker komen en Anton en Remy rijdend in het welbekende (voor ons althans) busje van Remy. Na wat drukte in Rotterdam (er werd daar een voetbaltopper gespeeld) en Delft (afscheid nemen van Prins Bernhard) konden we toch op tijd in Nootdorp aankomen, ware het niet dat we omgeleid werden en dat de Dorpsstraat moeilijk bereikbaar was. Het werd dan ook uiteindelijk wat later. Op zich geen probleem, totdat we te horen kregen dat de routeplanner onze treinreizigers in de steek had gelaten. Zij zouden ook wat later ter plaatse zijn. Anton en Remy begonnen dan maar alvast met het opzetten van alle apparatuur met behulp van twee aardige Nootdorpse dames. Toen we eindelijk allemaal ter plaatse waren, konden we eten. Heerlijke tomaten- of kippensoep met een broodje en, niet te vergeten, een glaasje melk of karnemelk. Daarna nog even kort wat klaar zetten en doorspreken en het optreden kon beginnen. Het was leuk om bekende gezichten te zien van de vorige keer toen we hier optraden. Ook na vijftig keer optreden blijft het leuk. Nootdorp, bedankt!

Remy


14 november 2004

14 november, het zou een zware dag worden voor 'De Boodschappenjongens'. Vroeg op en laat erin, waarom? Heel simpel, 's ochtends vroeg vertrokken we al naar het vergeten Zeeuwse 'eiland' Zeeuws Vlaanderen. In Terneuzen traden we op met het vernieuwde kerkdienstprogramma. Na veel wikken en wegen besloten we om Het Allerhoogste Huis te schrappen en er voor in de plaats Wat Willem Wil Weten te spelen. Voor ons dus best een spannend programma. En het was genieten deze ochtend. Het was een goed optreden en nadien hebben nog gezellig kunnen napraten. Terneuzen, bedankt! Maar, dit was niet het einde van deze dag. 's Avonds stond Fijnaart namelijk op het programma. Na nog veel meer wikken en wegen, besloten we om het cabaretprogramma te verversen en zodoende te veranderen, wat betekende dat het ook 's avonds spannend zou worden. Toch ging het optreden goed, op een geluidsprobleempje voor de pauze na. Moe, maar voldaan, vertrokken we toen weer terug naar Zeeland om daar een maandje te rusten. En daarna gaan we er weer tegenaan in Nootdorp. Fijnaart, bedankt!

Remy


30 oktober 2004

Doeveren, wie er wel eens van gehoord heeft mag zijn hand opsteken. Ik kan dit met een gerust hart zeggen, want er was bij dit optreden in Doeveren niemand aanwezig die uit Doeveren zelf kwam. Het was in een boerderij-achtig gebouwtje, waar we op een lekker ruim podium optraden. Iets minder ruim, maar wel heel gezellig was het voor de 80 mensen die in de zaal zaten. Ook gezellig voor ons trouwens, want het publiek was lekker direct en enthousiast. Door zo'n goede wisselwerking krijg je ook een extra goed gevoel over het optreden. Dus hierbij, afsluitend op de Remy-manier: Doeveren, bedankt!

Marnix


9 oktober 2004

We hadden er naar uitgekeken om in Houten (De Wasserij) op te treden. Dit was omdat er veel bekenden zouden komen, wat een optreden toch leuker maakt. Dit keer geen pech met busjes of andere pech. De voorbereidingen verliepen redelijk volgens plan, wat op zich al uniek is in ons geval. Voor dit optreden hadden we wat nieuwe dingen bedacht, de ene verandering was wat geslaagder dan de andere, maar dat zal je altijd blijven houden. Wij waren niet de enige die een optreden gaven die avond. Spiritual force en nog een andere band, zorgden voor muziek. Houten bedankt!

Johan


3 oktober 2004

Heerlijk, een uitslaapdienst. We werden om 9.30 uur in Kapelle verwacht, dus dat was voor ons een latertje. Toch kwamen we wat vroeger bij elkaar om de puntjes nog eens op de i te zingen met betrekking tot de liederen. Zo gingen we met veel zelfvertrouwen richting Kapelle. Na, in een recordtijd, alles opgezet te hebben, was het tijd voor de welbekende drie koffie en één thee (ik lust namelijk geen koffie). Alles verliep vlekkeloos en langzaam stroomde de kerk vol. Toen realiseerde we ons dat deze kerk voor ons nog een nostalgische waarde heeft. In deze kerk hebben we voor het laatst ons vorige programma 'De Afslag' uitgevoerd. Het maakte de ochtend alleen maar mooier. Om 11.00 uur had iedereen zijn plekje gevonden en kon de dienst beginnen. De dienst verliep zonder al te veel onverwachte dingen. Het is altijd leuk om de kerk in te kijken en te zien wie er allemaal zit en hoe ze reageren op hetgeen wat er op het podium gebeurd. Het was erg gezellig. Kapelle, bedankt!

Remy


19 september 2004

Op zondag 19 september werden we uitgenodigd om een workshop te verzorgen tijdens de gemeentedag van de Hoeksteengemeente in Middelburg, die als thema Drempels had. Na eerst de ochtenddienst te hebben bijgewoond, waaraan we een korte bijdrage leverden, lieten we de gemeenteleden in vier groepjes van elk vier tot zes personen een sketch bedenken over een zelf gekozen religieus onderwerp. De verassende resultaten werden tijdens de lunch aan de overige gemeenteleden getoond. Hopelijk is hiermee weer aangetoond hoe verfrissend en veelzijdig (en laagdrempelig, in dit geval) het medium cabaret kan zijn te midden van andere geloofsuitingen. Hoe dan ook willen wij de Hoeksteengemeente bedanken voor de belangstelling.

Anton


11 en 12 september 2004

Eindelijk was het dan zover: optreden in onze eigen kerk in Goes! Zowel zaterdagavond als zondagochtend. Eerst zaterdagavond. Na een werkelijk bar-, barslechte generale repetitie waarin alles wat ook maar enigszins mis kon gaan ook werkelijk mis ging, stroomde de zaal langzaam vol. Tussendoor hadden we nog een videoanalyse van het optreden gedaan, wat zeker verhelderend was. We hadden geen idee op hoeveel mensen we konden rekenen, maar uiteindelijk kwamen er een kleine 100 mensen. Dit viel zeker niet tegen. Het optreden verliep, in tegenstelling tot het oefenen 's middags, zonder grote problemen. Voor de pauze nog was het allemaal nog wat onwenning, maar na de pauze ging het wat losser en beter. Toen de mensen waren vertrokken, moesten we nog een nieuwe sketch gaan oefenen voor de ochtend daarna (jaja, leve onze planning). Het liep dus al tegen twaalven toen we nog druk bezig waren met het oefenen van typetjes en liedjes. Eén gedachte was op dat moment niet uit te bannen: 'Oh nee, morgen gaat alweer om 6:45 de wekker en wacht ons volgende optreden'.

Zondag: 6:45. De wekker!! Dus toch... Op naar de Oosterkerk, daar alle apparatuur opgezet en weer een optreden gegeven. De nieuwe sketch: Wat Willem wil weten ging verrassend goed! De kerk zat vol en het was leuk om voor bekende mensen je dingetje te doen. Uiteindelijk is het toch allemaal in Goes begonnen. Weer de spullen afbreken en op naar Remy. Daar de videoband bekeken. Pats, boem! Weg goede gevoel van het optreden, wat kunnen wij vals zingen zeg op video (red.: op video dus). Vervolgens naar huis gegaan en daar lekker geslapen op de bank. Fantastische tijdsbesteding van je zondagmiddag! Nog even heel voorzichtig gecheckt bij bekenden over evt. valse noten, maar dit bleek niet opgevallen te zijn. Pfff, gelukkig maar. Op naar het volgende optreden.

Johan


5 september 2004

Zo, we konden er weer tegenaan. Het eerste optreden van het nieuwe kerkjaar. En wel in de kerk Open Hof in Vlissingen. Twee jaar geleden hebben we daar ook opgetreden. Ik moet zeggen, we waren best wel zenuwachtig, want we moesten weer even goed nadenken over hoe ons programma ook al weer in elkaar zat. Je vergeet zulke dingen snel na een vakantie niksen. Maar ik zeur maar wat, want het ging gewoon heel netjes. Leuk ook trouwens dat Remy de camera daadwerkelijk had aangezet (niet).

Marnix


23 juli 2004

Geersdijk
13 juni 2004

Heel dicht in de buurt van Wissekerke, de weekendwoonplaats van Anton, ligt Geersdijk. En daar mochten wij deze dag in de kerk optreden. Natuurlijk was er een groot aantal Anton-fans aanwezig. Maar naast hen, was eigenlijk heel de gemeente wel enthousiast. Een leuk clubje mensen en heel geïnteresseerd. Het optreden zelf verliep bijzonder aardig. En dat terwijl we vanalles kwijt waren enzo: een stroomkabel van een van de luidsprekers, een audiokabel van de cd-speler en ik was allerlei bladmuziek vergeten. Wat wil je nog meer. Nou ja, alles toch nog weten op te lossen door hier en daar wat te bietsen. Ja, zo van die dingen die op het laatste moment (bijna) fout gaan, houden in ieder geval de spanning er een beetje in...

Vlissingen en Middelburg
20 juni 2004

Twee optredens op één dag. 's Ochtends in de kerk 'De Schaapskooi' in Vlissingen en 's avonds in 'De Shelter' voor de jeugd van de Hervormde Kerk in Middelburg. In de Schaapskooi hadden we een, naar het scheen, relatief volle kerkzaal en een leuke gemeente. Er gebeurden wel geheimzinnige dingen met de microfoons, maar we deden alsof het er allemaal bij hoorde. 's Avonds waren we een beetje bang dat weer hetzelfde zou gebeuren, maar we kwamen er bij het opzetten van de apparatuur na een hoop gepruts achter dat twee van de (draadloze) microfoons op hetzelfde kanaal in stonden gesteld. En dat kan dus niet... (piep kraak) Hoe dan ook, we voerden hier ons cabaretprogramma op, maar waren een beetje zenuwachtig, omdat het al weer een tijdje geleden was dat we dit hadden gedaan. Het optreden verliep echter uitstekend. De jongeren in de zaal reageerden erg goed en misschien kwam dat ook wel omdat we ongeveer midden in het publiek speelden... Alles bij elkaar een drukke dag, maar wel goed besteed.

Marnix


9 mei 2004

Na twee jaar geleden ons eerste programma in Nieuwendijk te hebben gedaan, werden we ook nu weer gevraagd om een kerkdienst te verzorgen. Het busje van Remy deed het nog goed (toen nog wel!) dus kwamen we, zonder problemen, ruim op tijd in Nieuwendijk aan. Net als twee jaar geleden was er ook nu weer een band die de muziek voor zijn rekening nam. Klonk erg leuk, en gaf ons (lees Marnix) ook weer wat rust, zodat we (lees weer Marnix) niet bij alle nummers de begeleiding hoefden te verzorgen. Het optreden verliep verder zonder grote blunders of opvallende dingen voor zover ik het mij kan herinneren. Als we weer een nieuw programma hebben, komen we ongetwijfeld weer terug in Nieuwendijk.

Tot dan, groeten Johan.


29 mei - 31 mei 2004

Het pinksterweekend van De Boodschappenjongens

29 mei 2004

Het drukste weekend voor De Boodschappenjongens is begonnen. Drie optredens in drie verschillende provincies en dan ook nog eens in drie dagen. Na alle spullen opgehaald te hebben bij Johan thuis pikte ik Anton op bij het station in Goes. Deze vertelde mij dat Marnix de trein in Middelburg gemist had, waardoor we een half uurtje moesten wachten. Gelukkig konden we de tijd doden met het doornemen van het gehele weekend. Nadat Marnix in de auto was geklommen, gingen we op pad richting Ten Boer (Groningen). De eerste stop was in Hilversum, waar Johan de club compleet maakte. Van daaruit in één ruk door naar Ten Boer. Maar rond Groningen ging er een rood lichtje branden; de benzine was bijna op. Na wat rondgereden te hebben, vonden we een pomp, gelukkig! Even wat gegeten bij de Mac en toen naar het eindstation van deze dag: Ten Boer. Vlak voordat we Ten Boer binnen reden, ging de koppeling een beetje raar doen. Ik kon niet meer goed schakelen. Ik dacht dat het misschien wel door de hitte zou kunnen komen, dus heb ik de auto gelaten voor wat het was en me in zijn geheel geconcentreerd op het optreden die avond. Het was een erg leuk zaaltje met een mooi podium. Alles was snel neergezet en zo konden we eindelijk een beetje uitrusten van de lange (380 km.) tocht. Om 19.30 uur vonden we onze plaatsen achter de coulissen en konden we beginnen. De zaal was met zo'n 75 mensen aardig gevuld. Het was een goed optreden. Natuurlijk vonden er weer improvisaties plaats, wat je als speler scherp houdt. Voor de poster van onze 'Kerk der Eensgezinden' was het zijn debuut. Dit decorstuk deed goed zijn werk. Het publiek heeft, net als wij, genoten van het optreden. Na het optreden braken we alles op gemakje af en laadden we de spullen in de auto. De mensen in Ten Boer waren niet beroerd om mee te helpen, dus alles zat er snel in. Op naar ons slaapadres voor deze nacht. De auto koppelde nog steeds niet fijn, er was dus meer aan de hand. We reden rustig naar het desbetreffende adres en hebben toen meteen de auto bekeken. Gelukkig was er iemand die wat van auto's wist, maar niet genoeg om ons uit de brand te helpen. De ANWB dan maar. Deze was om 0.30 uur en constateerde al snel dat er een scheur in de koppeling zat en dat verder rijden geen goed idee was. De auto zou de volgende morgen worden weggesleept naar Goes. We hebben snel de auto leeggemaakt, zodat deze meteen weg kon. Nu zaten we met een behoorlijk groot probleem: geen vervoer! Na veel denken, wikken, (over)wegen, bellen, vonden we om 2.15 uur de oplossing: Met de apparatuur naar Wijnjewoude en vanaf daar met de trein naar Alphen aan de Rijn. De apparatuur zou opgehaald worden door mijn vader. Dit plan zou in werking gaan als we geen busje zouden kunnen huren. De volgende morgen om 8.00 uur stond de takelwagen voor de deur en moest ik afscheid nemen van mijn auto. We kregen de gehele ochtend geen autoverhuurbedrijf aan de lijn en zo zou 'plan B' in werking gaan. De mensen in Ten Boer vonden dit geen enkel probleem en zo reden twee auto's naar het Pinksterfestival in Wijnjewoude.

30 mei 2004

We kwamen aan bij een grote circustent en deze stond gevuld met een gigantisch aantal stoelen. We stonden allen verbaasd van de grootte van de tent. Na afscheid genomen te hebben van onze Groningse vrienden, mengden we ons in de Friese gezelligheid. 'De Boadskippejonges' werden meteen uitgenodigd voor een lunch, welke we ons goed lieten smaken. Na een uurtje soundchecken, verkleden en alles klaar leggen, was het weer tijd voor een nieuw optreden. De tent was voor de helft gevuld wat betekende dat er toch zo'n 600 mensen aanwezig waren. Het was een echte gezinsdienst, een zeer gevarieerd publiek. Omdat ons decor met de bus was meegegaan, moesten we nu achter de tent omkleden. Hierdoor duurde de dienst wat langer dan gebruikelijker, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was een fijne dienst met bekende gezichten. Vorig jaar waren wij immers ook wel eens in Wijnjewoude geweest. Na het optreden werden alle spullen die niet noodzakelijk waren voor de volgende dag in een bouwkeet gestopt. Mijn vader zou deze de volgende dag ophalen. Ook de Friezen draaien hun hand niet om voor een extra karweitje, chauffeurtje spelen voor De Boodschappenjongens. We werden netjes gebracht tot het station in Heereveen. Hier stapten we op de trein naar Leiden. Bepakt en bezakt kwamen we aan in studentenhuis van Anton, ons tweede slaapadres. Even bekomen van alle tegenslagen, maar ook genieten van de hoogtepunten. En het weekend was nog niet eens afgelopen.

31 mei 2004

De volgende morgen vertrokken we naar ons laatste optreden in Alphen aan den Rijn. Nou ja, optreden? We mochten een heuse workshop geven op de gemeentedag, iets wat ons nog nooit hadden gedaan. Dit werd wel een succes. We hebben kort vertelt wie 'De Boodschappenjongens' zijn en wat we doen en voornamelijk hoe we christelijk cabaret maken. Natuurlijk zijn we ook aan de slag gegaan met de workshopbezoekers rond de uitspraak: 'Maar dat mag toch helemaal niet?'. Vier groepjes van vier lieten, na een half uur voorbereiding, zien wat ze konden. Nou, er huist zeker talent in Alphen aan den Rijn. Zo werd er gestolen voor een zwerver, maar mag dat wel? Een moeilijke kwestie, vond de dominee, die ook over straat in z'n toga loopt. Een ander groepje liet zien hoe het thuis kan gaan tussen een overheersende en bijbelciterende vader, een bemiddelende moeder en de twee puberzonen. Het derde groepje liet zien wat er kan gebeuren als de herder (lees: dominee) niet aanwezig is in de kerk. Als laatste werd getoond hoe traditionele kerkgangers kritiek hadden op het gedrag van moeder en zoon in de kerk. Na de dienst verlieten de traditionele kerkgangers op gestolen fietsen de kerk. De mensen waren erg enthousiast en sommigen wilden er echt mee door, geweldig! De workshop was geslaagd. Ook in deze Zuid-Hollandse plaats zijn behulpzame mensen en zo kwam het dat we gebracht werden naar het station met een grote vuilniszak vol eten en drinken. Hier begon onze laatste etappe naar huis. Vermoeid, maar voldaan kwamen we allen thuis. We kunnen terugkijken op een fantastisch weekend, waarin we aantal conclusies kunnen trekken. Groningers zijn eigenlijk helemaal niet zo stug. Friezen zijn inderdaad niet te volgen als ze met elkaar praten (maar je kunt wel genieten van dit aparte taaltje). Mensen in Alphen aan den Rijn eten niet zo veel, maar kunnen wel goed toneelspelen.

Remy


8 mei 2004

Renesse

Zondag 25 april hadden we het genoegen in Renesse te mogen optreden. In een mooie grote kerk had het project Windkracht een gezamenlijke avonddienst voor een aantal gemeentes verspreid over Schouwen-Duiveland georganiseerd. En dat was gelukkig niet voor niks. De kerk zat stampvol met mensen van alle leeftijden. Erg motiverend! We speelden de kerkdienstversie van het programma Een voor een, allen voor allen, waarna na afloop nog de gelegenheid was om wat na te praten met elkaar. Alles bij elkaar een fijne avond, vooral ook door de grote opkomst. Bedankt organisatie en publiek en wellicht tot ziens!

Anton

Zierikzee

Twee jaar geleden waren we er ook al eens geweest: de Christelijk-Gereformeerde Kerk van Zierikzee. Na, net als toen, eerst de avondkerkdienst te hebben bijgewoond, mochten wij voor de jongeren optreden. We waren wat zenuwachtig omdat dit nog maar de tweede keer was dat we ons cabaretprogramma Een voor een, allen voor allen zouden uitvoeren en er al weer aardig wat tijd tussen deze twee optredens zat en we niet echt veel tijd meer hadden gehad om nog een keer stevig te oefenen. Maar ondanks dat ging het best heel leuk. We zaten er goed in en het publiek was merkbaar positief. Natuurlijk nog een berg schoonheidsfoutjes (muziekjes tijdig instarten is lastig als je zonder geluidsman werkt en het programma redelijk complex is…). We hopen in elk geval dat de Zierikzeeënaars voldoende van de gedachte achter het programma hebben meegekregen, want daar gaat het uiteindelijk om natuurlijk.

Marnix


16 april 2004

Vandaag (4 april) opnieuw een primeur en wel van ons nieuwe kerkdienstprogramma. Zondagmiddag eerst bij elkaar komen om de puntjes nog eens op de -i te zetten en dan afreizen naar het dorpje Aagtekerke, waar we een jaar geleden ook hebben opgetreden. Na alles opgezet en gesoundcheckt te hebben, wat zeer snel was gebeurd, trokken we ons terug in de consistorie. Na een kwartiertje was het dan zover. We namen onze plaatsen in en gingen ervoor. Toen we de kerk binnen kwamen, zagen we tot onze vreugde dat de kerk bijna helemaal gevuld zat. En dat voor de avond. De dienst liep wel lekker, met hier en daar de niet te voorkomen foutjes, maar we kijken terug op een geslaagd optreden. De spits is eraf, we gaan verder en we zijn erg benieuwd wat er allemaal op ons pad komt. Aagtekerke, bedankt!

Remy


26 maart 2004

Tijd: 7:00. Mijn wekker haalt mij op lage, gemene manier uit een diepe slaap. Waarom nou elke ochtend dat luchtalarm? Kan dat nou nooit is een op een meer vriendelijke manier bedenk ik mij. Na eerst een halve minuut verdwaasd in het rond te turen schiet het om 7:00:31 duidelijk door mij heen: vanavond is het zover, het eerste opteden van het nieuwe programma: Een voor Een, Allen voor Allen. Laat ik er maar uit gaan. Ik haast mij naar mijn werk waar ik nog wat gesprekken moet voeren. Om 12:00 ben ik klaar met werken en om 12:16 rinkelt mijn telefoon duidelijk op Utrecht Centraal. Het is Johan de cameraman, die mee gaat richting Zeeland om een opname te maken van het optreden. Om 14:15 komen we aan in Goes waar Remy bereid was gevonden ons op te halen vanwege de regen. Van de spetters is geen spoor meer te vinden als we in de auto stappen, maar goed als we echt eerlijk zijn; de zin om te lopen ontbrak gewoonweg. 14:30 aangekomen in mijn huis en nog even wat uurtjes de tijd om te oefenen. Gek is dat, dat je op cruciale oefenmomentenvlak voor het optreden je je tekst plots niet meer weet, je spontaan vals gaat zingen, het script niet meer leuk vindt, de liedjes maar zozo en je jezelf de vraag stelt: waarom willen we eigenlijk zo graag optreden? Waarom doen we dit eigenlijk allemaal? Eindelijk, eindelijk is het dan zover, nog 5 minuten voor het optreden, het is een nerveuze, zenuwachtige bedoening achter de schermen, de band speelt nog wat liedjes en dan komen wij. Aandachtig luisteren we naar de band, maar horen niks, en horen nog steeds niks en nog steeds niks. Hmm, lichte paniek, dan dringt het door dat de band niet vóór het optreden de liedjes zou zingen, maar erna. We rennen naar de plek waar we op moeten komen, vergeten de microfoon, rennen weer terug om de microfoon op te halen en lopen zo nonchalant mogelijk op en doen of alles gepland was en erbij hoort. Dit lukt aardig. Het optreden loopt lekker en de mensen reageren enthousiast. De komende tijd komen er veel nieuwe optredens aan. Ik heb er zin in gekregen na vanavond. Misschien zien wij u bij een van de optredens. Tot dan!

Groeten Johan


26 januari 2004

Een stukje van Anton:

Sinds 9 december ben ik weer terug van een verblijf van een half jaar in Indonesië, waar ik voor mijn studie Culturele Antropologie onderzoek deed naar de relatie tussen de Islam en pre-islamitische volkstradities in West Sumatra. Dit verliep uitstekend, mede door het fijne contact met de plaatselijke bevolking (ik spreek zelfs al van "familie en vrienden"). Door dit afstudeeronderzoek werden de andere drie Boodschappenjongens gedwongen een optredensstop in te lassen voor een aantal maanden. Maar om nou te zeggen dat ze deze tijd hebben beschouwd als een rustperiode, nou nee. In plaats van in een zonnestoel van het mooie weer te genieten en wachten tot Anton terug zou komen, hebben zij een nieuw kerk- en cabaretprogramma geschreven. Dit naderde z'n voltooiing rond de afgelopen feestdagen. Het programma draagt de titel Een voor een, allen voor allen. Het neemt de plaats en verantwoordelijkheid van het individu t.o.v. de kerkgemeenschap en de wijdere samenleving (en vice versa) onder de loep. Tevens is er tijdens de interval nieuwe apparatuur aangeschaft, waaronder draadloze microfoons, waarmee onze nieuwe show hopelijk goed tot z'n recht zal komen. Na het instuderen van de nieuwe teksten zullen in maart de optredens weer van start gaan, zeker tot... ehm... ik weer op reis ga.


31 oktober 2003

Ik kreeg het volgende meeltje van Remy:

"Hoi,

Ik denk dat we weer wat op de website moeten zetten, zoals:

- titel van ons programma
- rooster
- wat we nu uitvoeren (bezig met schrijven enz.)
- hoe het met Anton is
- dat we veel zin in het nieuwe seizoen hebben
- planning (nieuwe cd enz.)

We moeten niet te veel vertellen over de inhoud van ons programma, maar de mensen moeten wel kunnen zien dat we bezig zijn.

Tot horens/kijk,

Remy"

Omdat ik altijd doe wat Remy zegt, zal ik hierbij dan maar weer zijn checklistje afwerken.

De titel van ons nieuwe programma wordt Een voor een, allen voor allen. Denkt u hierbij aan musketiers? Dat mag. De kerkdienstversie van ons programma zal er wat anders uit gaan zien, dus die krijgt een andere naam en ander thema, maar later meer daarover.

Het nieuwe rooster (ook wel: agenda) staat hieronder. Het oude rooster staat dáár weer onder. Jaja, er staat wat onder elkaar hier. Momenteel leggen we de laatste hand aan het nieuwe programma: coupletten aan lied of rap toevoegen of aanpassen, stomme grappen schrappen, attributen en kleding verzamelen, reclamepostertjes maken en de kerkdienstversie in elkaar zetten (o.a. liederen uitzoeken, gebeden maken).

Met Anton gaat het goed. Hij maakt onwaarschijnlijke avonturen mee in Indonesië en weet daartussendoor zowaar ook nog wat te doen aan het onderzoek voor zijn studie (Culturele Antropologie). Half december van dit jaar komt hij terug.

Vanzelfsprekend hebben we veel zin in het nieuwe seizoen dat half maart van start zal gaan (ja, dan pas). In de agenda kunt u zien dat er alweer redelijk wat boekingen binnen zijn gekomen. Wees dus op tijd, als u interesse hebt! Nog eens voor de duidelijkheid: we voeren vanaf nu, totdat we het zat zijn, alleen nog maar het standaard programma uit (anderhalf uur exclusief pauze, geen liederen, geen gebeden) of de daarvan afgeleide kerkdienst (een uur en een kwartier inclusief liederen en gebeden, nee, geen pauze).

Dan de planning: voor het einde van het jaar willen we het nieuwe programma compleet afhebben, evenals de kerkdienstversie. Ook zal binnenkort meer informatie op de website verschijnen over de inhoud van het programma. Overigens zijn al een tweetal liedteksten te bekijken onder Teksten. Februari 2004 willen we de nieuwe cd gereed hebben. We zullen hem, net als de vorige, niet echt professioneel opnemen, maar het wordt vast iets heel aardigs (en natuurlijk wel weer een stukje beter dan de vorige).

Nu was Remy in zijn meeltje nog vergeten te vermelden dat zeker even vermeld moet worden dat we inmiddels nieuwe geluidsapparatuur hebben gekocht: mengpaneel, speakers, microfoons en monitor. Deze hebben we met een mooie korting kunnen kopen bij T3 Studio te Sinderen.

Nou, dat was het. Tot gauw. Goed zo, Remy?


1 juli 2003

Als alles meezit, beginnen we in april 2004 met ons nieuwe programma. Johan, Remy en ik (Marnix) zijn aan het verzinnen en Anton is druk bezig voor school middels zijn stage in Indonesië (Sumatra, om precies te zijn). Anton, als je dit leest: 'Hee!'. We hopen van januari tot en met maart met zijn vieren te kunnen oefenen.

Deze zomer kopen we overigens nieuwe apparatuur. Na nu enkele jaren de mensen getergd te hebben met onze huis-tuin-en-keuken-elektronica, hebben we eindelijk het geld om iets fatsoenlijks (verstaanbaars) te kopen.


1 juni 2003

Pauze

Hieronder staan de verslagen van de laatste drie optredens van dit jaar. Anton gaat nu een half jaar op stage in Indonesië en het leek hem niet heel erg praktisch om dan toch twee keer per maand te blijven optreden, dus wij hebben even een pauze, die we overigens mooi kunnen gebruiken om aan ons nieuwe programma te werken. Dit gaan we uitvoeren vanaf maart 2004. Zoals u onder Interesse kunt lezen, kan er geboekt worden vanaf oktober 2003. Als het goed is, hebben we binnen afzienbare tijd ook nieuwe geluidsapparatuur, dus het wordt allemaal anders (en beter). Trouwens, suggesties, ideeën, kritiek, het is allemaal welkom, als u het nog niet wist.


Aagtekerke

In Europa is er een klein landje dat Nederland heet. In Nederland hebben wij in het zuiden een klein provincietje dat Zeeland heet. In Zeeland hebben wij een stukje land dat Walcheren heet. In het noorden van Walcheren hebben wij een klein dorpje dat Aagtekerke heet. In Aagtekerke staat er op het dorpsplein - hoe kan het ook anders - een kerkje. En dáár hebben wij nou opgetreden deze zondag. We deden ons programma 'De Afslag' en het zou eigenlijk net zo verlopen als elk ander optreden, ware het niet dat we zelf een keyboard hadden meegebracht, aangezien de kerk geen piano of iets dergelijks bezat. Dit hadden wij toevallig nog nooit hoeven doen, dus het was nog even prutsen met het geluid. Maar dat kwam wel goed... dachten wij. Tijdens het optreden viel echter regelmatig het geluid weg bij het begeleiden van de liederen, dus ik begon al aardig bang te worden, want ik ben helaas verantwoordelijk voor het geluid. Dus tijdens het optreden veel stekkertjes versteken, aandrukken en wat knopjes indrukken en gelukkig waren de problemen toen na enige tijd verholpen en konden wij ons optreden wonderbaarlijk genoeg op redelijke wijze voortzetten. De mensen waren niet boos, geloof ik. En als u dat toch was, stuur ons dan gerust een mailtje, want dan kunt u ter compensatie gewoon de cd even bestellen voor het vaste bedrag van E 7,50. Dan komt alles toch nog goed voor u.

Marnix


Kapelle

Het moment was dan toch aangebroken dat we voor de allerlaatste keer ons programma 'De Afslag' op moesten voeren. De gereformeerde kerk in Kapelle was de plaats waar dit gebeurde. Na bijna twee jaar dit programma 1 à 2 keer in de maand te hebben opgevoerd, was het erg vreemd om het nu echt definitief voor de laatste keer op te voeren. De uitvoering verliep verder zonder opvallende zaken of grote blunders. Na de dienst nog gezellig koffie gedronken met de mensen daar en het was erg fijn om lekker in de buurt op te treden, zodat er geen verre terugreis gemaakt hoefde te worden. In de auto terug nog even voor de laatste keer weemoedig terug gekeken naar de periode waarin we 'De Afslag' opvoerden. We gaan ons nu volledig richten op het laatste optreden van volgende week. Vervolgens gaan we er namelijk een half jaar tussenuit om in die periode nieuw materiaal te kunnen schrijven voor ons nieuwe programma. Volgend jaar maart willen we daar mee naar buiten treden. Over een heleboel dingen zijn we het vaak niet eens, maar over een ding wel: het is echt tijd dat we aan iets nieuws gaan beginnen.

Johan


Puttershoek

Nog één keer. Nog eenmaal delen uit 'De Afslag'. Nog eenmaal optreden voordat we een half jaar rust houden. We hadden een programma samengesteld van ongeveer anderhalf uur inclusief pauze. Vóór de pauze was er tijd om Johan zijn verjaardag te vieren. Dit werd uitbundig gedaan en voor we het wisten was het pauze. Na de pauze hadden we Marnix als vervelende dominee die ons programma telkens wilde verstoren, maar dit ging natuurlijk niet door en we wisten hem in bedwang te houden. Het was weer een leuk optreden en wel voor een jong publiek (net zoals in Asperen). Zodra de raps begonnen, gingen de handen naar de liturgie waarin de teksten van de raps te zien waren.

We kunnen met dit laatste optreden terugkijken op een mooi seizoen waarin we weer veel dingen meegemaakt hebben. Het is nu tijd om ons voor te bereiden op volgend jaar. Er zal veel veranderen: een nieuw programma, nieuwe apparatuur en veel nieuwe optredens. We willen iedereen bedanken die ons ontvangen heeft dit seizoen en wie weet tot ziens. Vanaf maart zijn we er weer, tot dan.

Remy


28 april 2003

Op Tweede Paasdag reden we naar het pittoreske Zierikzee om twee korte optredens te verzorgen tijdens de HGJB JOD (even voor de duidelijkheid: de JongerenOntmoetingsDag van de Hervormd-Gereformeerde JongerenBond). Het was prachtig weer en misschien dat dat de reden was voor de wat magere opkomst in de mooie, monumentale kerk. Na een dagopening met liederen, gebeden en een spreker, konden de bezoekers in drie ronden van elk een half uur hun weg zoeken tussen optredens en activiteiten van verschillende aard die in twee kerken plaatsvonden. Wij voerden in de laatste twee blokken, van 17:00 en 18:00 uur, enkele raps uit die we door middel van een steeds terugkomende 'verjaardagssketch' probeerden aan te laten sluiten bij het gekozen thema "De Ontmaskering". Na afloop van deze blokken was er nog het sluitstuk van de avond, o.a. met een zangdienst, die we helaas niet meer hebben kunnen meemaken. Hoe dan ook, dank aan zowel de organisatie als de bezoekers van deze dag voor hun inzet en enthousiasme en wellicht tot ziens...

Anton


6 april 2003

Het was vanochtend maar moeilijk uit bed komen, want ja, om kwart over zes lig je toch nog wel erg lekker. Maar we moesten op, want Zoutelande stond vandaag op het programma. Antons vader reed langs mij, via Johan en Marnix naar het pittoreske kerkje aan de duinen. We hadden deze keer wat extra attributen bij ons, want we verzorgden in deze dienst een sketch n.a.v. het zondagsschoolproject van KerkInActie. Leuk, een nieuwe sketch. Na het optreden hebben we voor het eerst cd's verkocht in de kerk, om onze kosten te dekken voor de nieuwe geluidsinstallatie. Het publiek was zeer enthousiast. Na het optreden hebben we nog gezellig wat koffie gedronken in een bijgebouwtje. Johan, Anton en ik werden nog geprezen om onze zwemkwaliteiten. Als je nu denkt 'Zwemkwaliteiten?', kun je nog vier keer ontdekken wat ermee bedoeld wordt. Er staan namelijk nog vier optredens op het programma dit jaar. Zoutelande, bedankt voor het optreden.

Remy


14 maart 2002

Na de optredens in Friesland begon Marnix op plechtige toon te praten in de trein 'dat wij als andere Boodschappenjongens toch ook maar eens een verslag van een optreden moesten schrijven op de site'. Nadat de eerste grote schrik bij ons voorbij was, begonnen al snel de 'ja maars' van onze kant te komen, wie er nou toch verantwoordelijk voor de site was en de opmerking dat zijn verslagjes juist zo goed zijn, en dat wij zijn kwaliteiten toch nooit en te nimmer kunnen benaderen. Maar Marnix maakte direct korte metten met onze excuses en al snel werd ik (Johan) aangewezen als eerste slachtoffer. Goed, dan nu een verslag.

Zondag 8 en 9 Maart hebben wij dus in Friesland opgetreden. Op zaterdagavond in Drachtstercompagnie en zondag in Wijnjewoude. Zaterdag hebben wij onderdelen van ons programma gespeeld en zondag hebben we ons vertrouwde programma 'De Afslag' gedaan. Beide optredens waren erg leuk om te doen en de reacties waren (voor zover wij gehoord hebben) positief. Heel het weekend zijn wij uistekend opgevangen; Friezen blijken bijzonder gastvrije mensen te zijn en echt alles was tot in de puntjes geregeld. Er is maar een maar: Friezen vinden alles best zolang je maar van hun taal afblijft. Als er iets heilig is in Friesland dan is het wel de eigen taal. Wij waren niet onszelf geweest als we daar in ons programma geen rekening mee hadden gehouden. Nadat de eerste 'oohs en aahs' door de kerk klonken toen wij een voorzichtige grap maakten over de taal zat de sfeer er goed in. Terug kijkend was het een erg leuk weekend waar we met goed gevoel op terug kijken, en misschien komt er nog wel een keer een vervolg op. Na een lange terugreis kwamen we aan in het vertrouwde Zeeland.

Johan


5 maart 2003

Tja, het is wat tegenwoordig met die verslagen van De Boodschappenjongens. Ze gaan al niet meer per twee, maar per drie. Treden ze zoveel op dan? Nou, niet meer dan anders, maar af en toe zijn we (lees: ik) gewoon wat lui en dan laten we het na om gewoon direct na een optreden een verslagje te schrijven. Maar zeg nou zelf: zijn we hier om op te treden of om verslagjes te schrijven? We bedoelen maar. Hoe dan ook, het lijkt ons goed om voortaan om beurten een verslagje van een optreden te schrijven. Zo komt er meer variatie in de verslaggeving en wordt Marnix wat meer ontlast. Maar wat de toekomst ook brengen moge, de drie beloofde beschouwinkjes volgen nu.

Op 2 februari 2003 zijn we helemaal naar Nieuwendijk (NB) gesjeesd. Nou ja, gesjeesd, we waren aardig laat. Ik heb geen idee meer hoe dat kwam, maar ze werden al ongerust, dat weet ik wel. Het was bijzonder aangenaam te zien dat de aankleding van de kerk enigszins was aangepast aan De Boodschappenjongens: er stonden twee volgeladen boodschappenwagens. Met fysieke boodschappen weliswaar, maar goed. Wij zouden graag zo'n wagentje in de openingsact gebruiken ofzo, maar die dingen willen gewoon echt niet in de auto. De opwekkingsnummers werden grotendeels begeleid door het bandje van de kerk (de zangeressen zongen erg zuiver!) en wij deden de rest. En oh ja, leuk dat een van onze meest toegewijde fans, Jasmijn, er ook was. (Ze had ons voor het eerst gezien in Asperen.)

Op 23 februari deden we een mini-optreden in 'De Goede Herder Kerk' in Terneuzen. Dat hield in dat we slechts enkele onderdelen van de dienst verzorgden. Het eerste was een voor deze dienst geschreven nieuwe 'De Ouderlingen'-sketch over Noach. De omschrijving hiervan zal binnenkort toegevoegd worden aan de tekstenafdeling op deze website. Verder hebben we de raps 'Fopcadeau' en 'Het Geloof Is Ongelofelijk' uitgevoerd.

Het meest recente optreden was afgelopen zondag (2 maart) in de kerk 'De Ark' in Maassluis. Deze kerk leek vanbuiten bovendien ook verdacht veel op een ark. Jammer dat we de 'De Ouderlingen'-sketch over Noach niet meer hebben gedaan. Het was trouwens geweldig dat we de gehele geluidsinstallatie van de kerk konden gebruiken (was trouwens in Nieuwendijk ook het geval). De installatie was uitstekend opgezet en afgesteld en de geluidsman wist precies waar hij mee bezig was. Hij vond het overigens - zo zei hij achteraf - wel een beetje gedurfd van ons dat we hem zomaar een cue-list in zijn handen duwden en hem er veel succes mee wensten, maar ach, alles is goed gekomen. Dus geluidsmannen van Nederland, jullie zijn gewaarschuwd. Dan nog iets over het publiek: dat was aanmerkelijk minder stug dan het Zeeuwse volkje. Niets dan goeds over de Zeeuwen, hoor, maar van die randstedelingen merk je gewoon meer, hè?


1 februari 2003

We hebben weer twee rasechte Zeeuwse optredens gehad, een in Wemeldinge en een in Westkapelle. Wat betreft de eerste: gelukkig was er door een miscommunicatie van onze kant niet voor liturgieën gezorgd, zodat de dominee vlak voor de dienst nog wat te doen had. Het was een avonddienst waarin het gebruikelijk is om elke keer een andere soort dienst te doen. In dit geval mochten wij hier staan. Er was ons van tevoren gevraagd of we na de dienst nog even na wilden praten. Dat wilden wij wel, want het is niet ongebruikelijk dat we na een optreden nog even babbelen onder een kopje koffie (of cola in het geval van Remy). Het bleek echter veel leuker te zijn: na het optreden bleven alle mensen zitten en er mochten vanuit die positie vragen worden gesteld aan ons. Erg leuk, een heel andere benadering en je hoeft iedere vraag maar één keer te beantwoorden... In Westkapelle was er wel een liturgie bij aankomst. Dat was goed, alleen onze apparatuur stond niet optimaal afgesteld (en dat is ook moeilijk in een grote kerk met veel galm), dus sommige dingen waren iets minder verstaanbaar. De piano echter had een fabuleus helder geluid. Het optreden op zich ging lekker en we hebben nog wat dingetjes toegevoegd aan onze sketch 'Jos, Jan, Vladimir en de Evangelist'. Gewoon om de sketch te verbeteren en weer eens wat nieuws te proberen.


3 januari 2003

Het was druk voor ons, dat weekend van 14 en 15 december. Op 14 december traden wij 's avonds op in christelijk jongerencentrum deEKT in Middelharnis. Het is opgezet als een café, maar er treden regelmatig christelijke acts op. Deze keer mochten wij er staan. Eerst samen met hen hun podium en geluidsinstallatie opgezet, nog wat gedronken en gepraat en om 21:45 begonnen we met ons programma van ongeveer drie kwartier. Dit bestond uit een verzameling sketches, raps en een paar liedjes die we vaker gebruiken als we niet in een kerk optreden. De volgende dag traden we op in Nootdorp, in de buurt van Delft. De SoW-gemeente daar organiseert regelmatig jeugddiensten en wij mochten daar een van verzorgen. We hebben ons programma 'De Afslag' uitgevoerd met deze keer een mengeling van opwekkingsliederen en liedboekliederen. Alles verliep uitstekend (minpuntje was dat Antons duikbril niet bleef zitten) en de mensen konden iets meenemen van de boodschap, de gedachte en hadden genoten.


24 november 2002

Het is alweer even geleden, maar we hebben op 27 oktober opgetreden in de Gereformeerde Kerk te Haamstede. Er waren, zo vertelde men ons, verrassend veel jongeren in de kerk en dat was precies de bedoeling. Er was ook niet voor niets veel reclame gemaakt. We hopen dat het aantal jongeren dat naar de diensten komt, alleen nog maar mag groeien.

Gisteren zijn we he-le-maal naar Asperen gereisd. We kwamen aan in een gezellige koffiebar ('Overstag'), die ons had uitgenodigd om een optreden te doen. Dit was niet in de vorm van een dienst, dus hebben we weer eens het stof van een aantal nog niet zo vaak gebruikte sketches en raps geklopt en die (op een logische manier) gecombineerd met het materiaal uit ons huidige programma 'De Afslag'. De ruimte in de koffiebar was niet al te groot, dus we konden het optreden grotendeels zonder microfoons doen en da's handig. Het was een enthousiast publiek en we hebben een geweldige avond gehad. Nou nog hopen dat iedereen er ook nog wat aan gehad heeft.


13 oktober 2002

Zondag 29 september stonden wij in de Exoduskerk te Sommelsdijk (erg aardige mensen, we werden zelfs met een maaltijd ontvangen). We hebben daar De Afslag uitgevoerd in de middagdienst. De mensen vonden het in principe allemaal prachtig en namen de boodschap mee, maar deze keer hadden we de pech dat we wat moeilijk verstaanbaar waren. Kwestie van een juiste instelling van de apparatuur en iets meer articuleren. Maar goed, dat hebben we onthouden en meegenomen naar de volgende dienst: de Oosterkerk in Goes (vanochtend). En jawel, we waren verstaanbaar. Maar wat specialer was, was dat we in deze kerk voor het eerst opgetreden hebben, bijna precies een jaar geleden, zoals in de agenda (hieronder) te lezen is. Toen hadden we enkele onderdelen uit ons programma genomen om uit te voeren, waaronder een allereerste 'De Ouderlingen-sketch' met het thema 'dienstbaarheid'. Er is inmiddels heel wat veranderd in het programma en dat was leuk om te laten zien. Ook aardig dat er veel van de 16+club van de kerk waren, die ons zelfs vriendelijk ondersteunden door een spandoekje ('dit zijn onze jongens, succes') op het podium te zetten (hoewel we nu ook weer niet al te veel eer moeten krijgen, hoor). Er zijn ook een aantal digitale foto's gemaakt, dus dan hebben we (binnenkort) eindelijk eens wat fatsoenlijk beeldmateriaal om op de site te zetten, los van de warrige pasfotootjes en de cartoonpoppetjes waar overigens weer dezelfde pasfotootjes voor zijn gebruikt.


15 september 2002

Deze ochtend stonden wij in de Thoolse Gereformeerde Kerk waarvan Marnix lange tijd lid is geweest tot zijn ouders verhuisden. Dus het was voor hem leuk om iedereen weer eens terug te zien en dan nog wat mee te brengen ook. Men was aangenaam verrast, want de meesten wisten niet wat er te verwachten was. Zelf waren we vooral tevreden omdat we nu het idee hadden dat de boel soepeler liep en duidelijker was voor het publiek dan voorheen. Dit kwam onder andere doordat we beter verstaanbaar waren (we hebben geleerd eens wat langzamer te praten) en alles wat beter in ons hoofd hadden zitten. Die avond nog zijn we naar Middelburg gegaan om ons programma uit te voeren in een pand aan de Herengracht, alwaar 'De Shelter' gevestigd is, een erg gezellige ruimte voor de jeugd van de Ontmoetingskerk. Voor beide optredens geldt dat we blij waren dat we mochten horen dat mensen de boodschap verstonden en mee naar huis namen.


23 juni 2002

Sinds de vorige nieuws-update, hebben we 'De Afslag' alweer in twee kerken uitgevoerd. Vorige week zondagochtend mochten wij de boodschap brengen in de SOW-gemeente 'Open Hof' in Vlissingen en vandaag in de SOW-kerk 'De Open Haven' in Oost-Souburg. In beide diensten namen de oudste kinderen afscheid van de kindernevendienst. Naast een geschenk, kregen de kinderen in Vlissingen elk een kerkvriend of -vriendin toegewezen en in Oost-Souburg was het zo dat we tijdens dominee Van der Deijl zijn overdenkinkje, even met de kinderen weggingen om het refrein van 'Het Geloof Is Ongelofelijk' te oefenen, zodat ze dat bij terugkomst samen met ons uit konden voeren tijdens deze rap. De kinderen hadden het bijzonder snel door en konden dus perfect meedoen. Wij vinden het fantastisch dat men zich op deze manier inzet voor de jeugd en hopen dat dit ook zo mag doorgaan. We komen in ieder geval graag nog eens terug in beide kerken.


31 mei 2002

Vorig weekend hadden wij het genoegen om op te mogen treden in het verre oosten: Aalten. Iedereen die daar wel eens van gehoord heeft, mag nu zijn hand opsteken. Hoe dan ook, het optreden was ter gelegenheid van een jongerenzendingsavond, maar er waren toch ook een hoop volwassenen aanwezig. We voerden hetzelfde uit als tijdens ons vorige optreden (in Friesland), maar dan niet in drie blokken, maar in twee blokken en dat betekende dus even schuiven, passen en meten met het materiaal. Uiteindelijk is het allemaal voor mekaar gekomen. We zaten tijdens het optreden alleen nog een beetje met de regelmatig in de war rakende microfoonsnoeren en de interessante galm in de kerk. Maar ja, het waren dan ook nieuwe sketches en raps, dus dat was even uitproberen, maar de mensen waren toch erg tevreden en meldden ons dat ze er iets van opgestoken hadden (zie het prikbord). In ieder geval: Aalten bedankt voor de gastvrijheid en aandacht en hopelijk tot ziens!


21 mei 2002

Dit is een stukje uit een artikel uit het Friesch Dagblad van vandaag:

"Het is Pinkstermaandag op een open plek in het bos van Veenklooster. In dit anders zo vredige oord zetten drie kerkenraadsleden een jongeman in toga letterlijk van het podium af. Ze vinden dat de predikant de inhoud van de boodschap vergeet, door alleen over de vorm te praten. Het publiek schrikt niet, maar schiet in de lach: het jonge gezelschap was namelijk aangekondigd als de christelijke amateurcabaret- en rapgroep De Boodschappenjongens uit Goes. De Boodschappenjongens waren uitgenodigd voor het middagprogramma van het Pinksterfeest van de Stichting Zendingsfeesten Veenklooster."

Dat klopt. Gisteren hebben wij opgetreden in Veenklooster (in Friesland dus) tijdens het jaarlijkse zendingsfeest dat het hele pinksterweekend werd gehouden. Hier kwamen deze keer meer dan 10.000 bezoekers op af. De bezoekers konden op maandagmiddag langs allerlei bandjes, solisten, acts en kunst wandelen. Deze prachtige route ging deels door het bos, alwaar wij op één van de podia drie verschillende blokken van elk een half uur volspeelden. Het was erg motiverend om de positieve reacties van de mensen te horen (de boodschap kwam over) en ook terugkerende bezoekers te zien. We waren zelf ook tevreden over de uitvoering van ons materiaal, zeker omdat we een behoorlijk groot deel ervan nooit eerder hadden uitgevoerd. Wij hebben trouwens het hele weekend meegemaakt - we hebben daar gekampeerd op het tijdelijke campingterrein - en zijn tot de conclusie gekomen dat Friesland toch best een erg leuke provincie is, zeker als je om de haverklap assistentie krijgt van een zeer behulpzaam campingteam, dat je dan wel weer wijs probeert te maken dat Boodschappenjongens in het Fries Boadskippejonkjes is in plaats van Boadskippejonges. U begrijpt het wel. Het was hoe dan ook een inspirerend en gezellig weekend dat we graag nog eens over zouden doen.


20 april 2002

We hebben vandaag opgetreden op de drukbezochte Zeeuwse SOW-kerken-dag (400 bezoekers) in Goes, die als thema 'Kerk op adem' had. We hebben hierbij een kleine selectie uit ons programma uitgevoerd (twee keer tien minuten). De mensen waren enthousiast en vonden het bijzonder wat we deden. We hebben tevens de relatief nieuwe rap 'Fopcadeau' uitgevoerd, die op verzoek speciaal voor deze dag was geschreven (maar ook bruikbaar is op andere momenten).


19 april 2002

Op 14 april 2002 hebben wij onze eerste echte cd 'Koopzondag' uitgebracht. Geheel in eigen beheer en op relatief eenvoudige wijze zelf opgenomen. Toch is het resultaat erg aardig. De cd kost slechts E 5,- (koopje) en we zullen hem zo nu en dan verkopen na een optreden of als u een keer in de buurt bent. Bestellen kan ook. Zie de speciale 'Onze cd'-afdeling voor veel meer informatie.


25 maart 2002

Vorige week zondag hebben we opgetreden voor de jeugd van de christelijk-gereformeerde kerk in Zierikzee. We hebben eerst de kerkdienst bijgewoond (grote gemeente!) en daarna ons programma 'De Afslag' gedaan. De jeugd had aangegeven opwekkingsliederen te willen zingen, dus die begeleidden we met plezier. De reacties over het optreden waren heel positief. We hopen dan ook dat iedereen wat van de boodschap heeft meegenomen. Overigens vroegen wij ons vantevoren ook deze keer weer ernstig af hoe het publiek het zou vinden, want tot nu toe hebben we nog iedere keer voor een heel ander publiek gestaan. Hoe dan ook, we bedanken Zierikzee voor de aandacht.

Dan nog een belangrijke mededeling over ons tarief: het bedrag dat wij tot op heden hebben gevraagd voor een optreden, is E 35,- exclusief reiskosten. Omdat wij best veel tijd en geld steken in onze Boodschappenjongensactiviteiten, hebben wij besloten het bedrag te verhogen naar E 50,- exclusief reiskosten. Voor alle optredens die van af nu geboekt worden in het volgende jaar (2003), geldt dit nieuwe bedrag. We hopen dat wij ook met dit bedrag nog voor net zoveel kerken kunnen optreden als met het oude.


14 februari 2002

Afgelopen zondag hebben we opgetreden in de 'Volle Evangelie Gemeente Beréa' te Vlissingen. Wij hebben ons volledige programma uitgevoerd en zijn blij dat zij ons de kans gaven dit te doen. De mensen waren bijzonder enthousiast en lieten dit merken ook. Wij als rasechte SOW-ers waren aangenaam verrast door de eigen manier waarop deze gemeente haar blijdschap over het geloof en Het Woord van de Heer liet blijken. Mooi dus om in de loop van de tijd in zoveel verschillende kerken te komen. Verder hebben we van verschillende kanten mogen horen dat men iets aan onze dienst heeft gehad en daar gaat het ons om, dat men er iets aan heeft en er iets mee doet.


25 januari 2002

Op 10 februari 2002 om 10:00 uur zullen wij optreden in de 'Volle Evangelie Gemeente Beréa' te Vlissingen (Westerbaan 16). Deze dienst duurt twee uur, waarvan wij het eerste uur zullen vullen. Komt allen!


8 december 2001

Johan heeft zijn ouwe makker de bügel ingeruild voor een kornet. Hij is er vooralsnog erg tevreden mee. Hij zal deze dan ook gaan gebruiken voor Boodschappenjongens-doeleinden. Hij vindt dit instrument bovendien meer Boodschappenjongens-waardig. Het geluid is wat scheller en dat past beter, zei hij mij. Ik sluit me hier helemaal bij aan, hoewel ik hem nog niet op het apparaatje heb horen toeteren.


18 november 2001

Vandaag hebben we 'De Afslag' voor het eerst in zijn geheel uitgevoerd! (Zie ook het nieuws van 14 oktober.) Na gisteren een hele dag geoefend te hebben, dachten we er klaar voor te zijn. We hadden eerder kleine try-outs gedaan, maar intussen alweer zo veel veranderd aan de dienst, dat we niet wisten hoe het zou vallen bij de mensen. Het viel echter reuze mee; de mensen - jong en oud - waren enthousiast. Ze namen bovendien nog één van onze grootste zorgen weg: of alles duidelijk over komt via de microfoons en luidsprekers. Alles was duidelijk. Nu zal iedereen wel eens wat woorden missen tijdens een rap, maar gelukkig staan de teksten ervan in de liturgie. De dienst werd verder ingevuld door dhr. Slabbekoorn, die enkele zaken aan elkaar praatte en op het einde nog eens zijn eigen visie op het thema gaf. Het koor 'Free Spirit' zorgde voor een aantal mooie, gepaste muzikale rustpunten in de dienst. Waarvoor dank. Bij het verslag van de dienst van 7 oktober had ik al beloofd wat geluidsfragmenten van ons optreden te plaatsen, maar dit is helaas niet gelukt. Ik zal proberen of ik van de dienst van vandaag wel een opname te pakken kan krijgen.


14 oktober 2001
update: 3 november 2001

We zullen op 18 november om 9:30 optreden in SOW-kerk 'De Schaapskooi' in Vlissingen. Dan zullen we voor het eerst de hele show 'De Afslag' doen. Er zullen tevens een voorganger (dhr. Slabbekoorn uit Goes) en een koor zijn (Free Spirit uit Heinkenszand). Wij verheugen ons er erg op! Komt allen!


7 oktober 2001

Vandaag hebben we ons eerste echte optreden gehad in een overvolle, enthousiaste Oosterkerk te Goes (zie ook het nieuws van 2 september 2001). We hebben niet heel de dienst volgespeeld. Dat was ook niet nodig, want er was, naast dominee Kamermans, een geweldig swingend gospelkoor uit Katwijk aan Zee ('Salvation'), dat een zestal nummers onder begeleiding van zijn band zong ('band' in de zin van muziekgroep natuurlijk) en er niet vies van was met onze rap 'De Stressweg' mee te doen. Het koor zong het refrein, waarvan we de partijen hadden toegestuurd, en de band deed (na de avond ervoor even geoefend te hebben met ons) de begeleiding die normaal op CD wordt afgespeeld. U begrijpt, dat voegde heel wat toe aan de rap. Het verliep dan ook uitstekend, evenals de ouderlingen-sketch en ''t Geloof Is Ongelofelijk!' aan het begin van de dienst en het collecteliedje voor de collecte. Voor teksten van en informatie over deze drie kunt u kijken bij het onderdeel 'Teksten' van deze site. In ieder geval: iedereen die heeft meegewerkt: Bedankt! We zullen proberen zo spoedig mogelijk enkele geluidsfragmenten van de dienst op de site te plaatsen.


2 september 2001

Optreden

Het staat nu vast: op zondag 7 oktober om 9:30 zullen de Boodschappenjongens toch wel op zijn minst één rap ('De Stressweg') uitvoeren in de eredienst van de Oosterkerk te Goes. Dit zal in samenwerking zijn met het koor Salvation uit Katwijk aan Zee, dat zelf overigens ook een aantal liederen zal zingen.

Apparatuur

We willen nog even mededelen dat we tegen de tijd van bovenstaand optreden wat eigen apparatuur hopen te hebben, waaronder vooral versterking. Het is gebleken dat dit essentieel is, ook in kleinere kerken of andere ruimtes. We hebben al wat dingen op het oog en aangeschaft, maar als u denkt nog wat goed werkende apparatuur te hebben die nuttig is voor ons optreden, dan horen wij dat graag.