We bestaan dan wel niet meer, maar wat algemene informatie over ons en onze geschiedenis is toch wel op zijn plaats.

Wie zijn wij?

Wij kennen elkaar eigenlijk allemaal via Remy. Remy kende Johan namelijk doordat deze naar dezelfde kerk ging (en nog steeds gaat) als hijzelf (de Oosterkerk in Goes). Anton kende Remy van de middelbare school (Buijs Ballot College in Goes) en Marnix kende Remy ook nog eens, doordat zij bij elkaar in de klas zaten op de PABO in Vlissingen.

Anton Quist	Johan Wondergem
Marnix Izeboud	Remy van Keulen

Wat doen wij?

Wij vormen samen de christelijke theatergroep De Boodschappenjongens. We maken christelijke liedjes, raps, sketches en meer. Dit alles voegen we bij elkaar tot een programma. Ons programma kan ook gebeden bevatten en bekende liederen die we samen zingen. Deze vorm gebruiken we dan voornamelijk in kerkdiensten. Zie voor meer informatie De show.

Wie doet wat?

Ieder van ons mag in principe alles doen, maar we zullen toch proberen te omschrijven wat de voornaamste en minder voorname rollen zijn van elk lid.

Anton Quist	Vooral: acteren, manusje van alles zijn Maar ook: zingen, rappen, voordragen, schrijven
Johan Wondergem	Vooral: acteren, zingen, schrijven Maar ook: rappen, kornet spelen
Marnix Izeboud	Vooral: acteren, keyboard spelen, schrijven Maar ook: zingen, rappen
Remy van Keulen	Vooral: acteren, zingen, schrijven Maar ook: rappen en de moraal van het verhaal vertellen

Geschiedenis

Het begon allemaal toen Remy en Johan in de zomer van '00 met de 16+ club van hun kerk op reis gingen naar Roemenië. Tijdens die vakantie hebben zij toen een christelijke rap geschreven: Het Geloof is Ongelofelijk!. Natuurlijk konden zij het niet laten om hem uit te voeren voor een publiek, Roemeens publiek, om precies te zijn.

Remy benaderde Marnix om een begeleiding voor de rap te maken en al snel had Marnix onder het toeziend oog van Remy er een van drums, bas en nog wat lawaai in elkaar geknutseld op zijn computer. Daarbij had hij nog een piano-begeleiding bedacht, die, indien mogelijk, er live bij uitgevoerd kon worden.

Remy en Johan hadden intussen de smaak te pakken gekregen en maakten nog een rap: De Stressweg. Maar het bleef niet bij raps. Ze zagen een beeld voor zich van een hele show met raps, sketches en nog veel meer. Zij voerden intussen hun eerste rap uit in SOW-kerk De Hoogte in Goes (hun eigen gemeente), Remy deed Het Geloof Is Ongelofelijk! solo voor de PABO, als onderdeel van een viering van zijn PABO-klas, en verder voerden ze de beide raps uit in een jeugddienst in Nieuwkoop.

Omdat nu een van de medewerkers van deze dienst een gemeenschappelijke kennis was van Remy en Anton, leek Anton het leuk om ook mee te gaan naar die dienst. Na de raps gehoord en gezien te hebben, zei Anton (als grap?) het ook niet bepaald erg te vinden om mee te werken aan zo'n hele show van het tweetal. Na bijna een jaar hadden ze de show, met als titel De Afslag, af en vroegen Anton en Marnix of zij zich bij hen wilden voegen als onderdeel van een groep, die, na ernstig overleg, De Boodschappenjongens zou gaan heten. Anton zou zich vooral als acteur inzetten en Marnix als pianist en maker van alle andere begeleidende muziek bij de show, aangezien hij in de tussentijd de begeleiding had gemaakt voor De Stressweg en voor een nieuwe rap, genaamd Ichthus is Zijn Naam!.

Na minimale repetitie, leek het het viertal wel eens tijd te worden voor een try-out van de show. Zij voerden de show uit in de Goese kerk 'De Hoogte' voor een zeer beperkt publiek van ouders en een paar andere familieleden en kennissen. Deze mochten achteraf volop kritiek geven ter verbetering van het hele gebeuren. Met deze kritiek in het achterhoofd, voerden zij alles nóg een keer uit als tweede try-out, maar dan in De Bonte Koe (een clubhuis dat hoort bij de kerk van de twee rappers) voor een publiek van jongeren, dat ook weer zijn mening mocht geven. In de hoop dat alles nu wel snor zat, besloten zij op zoek te gaan naar kerken die interesse hadden in een show of een deel daarvan om in een van hun diensten te gebruiken.

En dat hadden ze. Het aantal boekingen ging in een stroomversnelling en binnen de kortste keren zaten de jongens op hun eigen maximum van twee optredens per maand. Van oktober 2001 tot mei 2003 voerden zij De Afslag en alle afgeleide vormpjes ervan ongeveer dertig keer uit. Afgeleide vormpjes? Het begon toen ze gevraagd werden voor het Zendingsfeest in Veenklooster (in Friesland). Het was namelijk niet de bedoeling dat ze de liederen en gebeden opnamen in het programma en bovendien moesten het drie verschillende delen worden van elk een half uur. Hun programma De Afslag bevatte lang niet genoeg materiaal om zoveel tijd te vullen, dus begonnen ze snel een boel materiaal erbij te schrijven (waarvan de kwaliteit soms wat teleurstellend was) en zodoende breidden ze hun repertoire aardig uit.

Het nieuwe spul bleek erg handig om ook op andere momenten het programma mee aan te vullen, maar iedere keer hadden de podia weer andere wensen, dus dat was een hoop gestress om alles telkens weer recht te breien op het allerlaatste moment. Afijn, ze besloten dit bij het volgende programma niet meer te laten gebeuren en begonnen een meer vaste opzet te maken voor een nieuwe show. Zo ontstond Een voor een, allen voor allen.

Na twee seizoenen met dit programma te hebben opgetreden, werd het tijd voor iets nieuws: een theaterprogramma met één duidelijke verhaallijn. Na veel schrijven en schrappen zijn ze uiteindelijk tot een stuk gekomen: Pater Noster. De Boodschappenjongens voerden dit programma uit tot en met 2009, waarna zij besloten te stoppen. Natuurlijk niet zonder twee bijzondere eindoptredens en een DVD. Zie De Show.